Eloisa’s Point of View
Lumipas ang mga araw ay mas lalo pang naging malalim ang relasyon namin ni Arvin. Hindi ko na namalayan kung ilang buwan na ang tinagal namin. Halos araw-araw din kaming nagkikita at nag-uusap sa text. Halos araw-araw ay nasa bahay ako ni Arvin. Nasasanay na rin ako sa presensya niya, pakiramdam ko nga ay hindi ko na kakayanin kung hindi ko siya nakikita.
Pero paminsan-minsan ay na uwe siya sa Maynila. Ayaw ko nga sana siya paalisin, ngunit sabi niya ay kailangan niyang umuwe roon para sa kanyang ina. Matanda na raw kasi iyon at palagi siyang hinahanap. Kaya kahit na hindi ko gustong malayo siya sa akin ay hinahayaan ko na lamang siya. Tumatawag pa rin naman siya sa akin kahit nasa Maynila siya kaya kahit papaano ay na iibsan ang pagka-miss ko sa kanya.
Kasal
