Matapos kuhain ni Danilo ang address kung na saang hospital ako ay pinatay na niya ang tawag. Muli akong bumalik sa kama at doon siya hinintay. Wala akong humpay sa pag-iyak dahil pakiramdam ko ay bigla akong nagkaroon ng kakampi. Sigurado akong sobrang magagalit siya kapag malaman niya ang totoo. Hindi ko tuloy maiwasang magalit sa aking sarili. Kung sana ay nakinig ako sa kanya hindi na ako magkakaganito pa. Ni wala manlang akong matanggap na mensahe bilang paliwanag mula kay Arvin.
Nagkamali ba talaga ako ng lalaking minahal?
Hindi ko alam kung gaano ako katagal na nakahiga at naghihintay kay Danilo. Nakatulog na lang ako at natuyuan ng luha. Paggising ko ay namulatan ko na ang nag-aalalang mukha ni Danilo.
“Eloisa.”
Agad ko siyang niyakap ng mahigpit nang makita ko siya. Muli ko
