Kinabukasan ay maagang umalis si Landon para magtrabaho. Ako naman ay nandito lang sa bahay. Okay naman na ang takbo ng bakeshop at kung pupunta ako roon lalo lang akong mababagot dahil hindi ako pinagtatrabaho ng mga trabahante ko. Masaya ako at malapit na rin kaming mag-open ng pangalawang branch. Paminsan-minsan na lang din ang pagpunta ko roon lalo na nu’ng nalaman nilang buntis ako.
“Menchie, heto may binalatan akong prutas kainin mo,” wika ni Manang.
“Salamat po,” sagot ko. Ngumiti naman siya at nagluluto pa raw siya ng ulam. Habang nag-i-scroll sa f*******: ko ay may nag-door bell. Binuksan naman iyon kaagad ni Manang.
“Sino po ang bisita Manang?” usisa ko at napataas ang tingin. Kumunot ang aking noo nang makita si Iris. Medyo halata na ang kaniyang tiyan. Seryosong tumingin
