RIANNA’S POV
Nagising ako sa malambot na kama at napahawak ako sa ulo ko dahil sa sakit. Tumingin ako sa paligid at saka ako tumingin sa sarili ko sa salamin at nakita kong maayos ako at walang ano mang galos. Naalala ko ang nangyare kaya naman agad akong tumayo at lumabas ng k’warto at saka bumaba. Nang makababa ako ay nakita ko sila Mier na naghahanda ng pagkain at naro’n din sila Zemji.
“Good morning,” bati ni Xena sa ‘kin kaya naman sya ang una kong nilapitan at saka ko tinignan ang buong katawan nya kung may galos ba.
“Ayos lang ‘yan,” sabi naman ni Xemi at saka ko sya tinignan at nakangiti lang sya sa ‘kin.
“A-ano bang nangyayare?” takang tanong ko.
“Hindi ko alam kung ilang araw ka ring tulog pero sa totoo lang ang gaan ng pakiramdam namin ngayon,” saad ni Xena at saka ako
