Painful Scar

Kabanata 7

I always save the best for last.

I always save the best for last.

I always save the best for last.

Hindi nawaglit sa isipan ko ang mga huling salitang binitawan niya. How could he be that calm? How could his thoughts drive me nuts?

Napakurap pa ako bago tuluyang itinayo ang aking upuan at muling naupo roon. Hindi ko na pinansin ang pag-uusap nila ni Xyrene bagkos ay nanahimik na lamang habang nakikinig sa kung anu-anong topic ang mayroon sila. Nakaharap ako kay Xyrene dahil hindi ko rin naman kayang harapin si Lyle nang pangmatagalan. Ngayon ko masasabing mahirap talaga titigan ang kamatayan! I might have a freakin' heart attack because of his deadly stare.

"Are you okay?" Isabelle worried voice took upon the place. In an instant, I saw her checking at me. "By a chance, are you hurt?"

"No. I-im fine," I said.

"Here." Napatitig ako sa hawak niya. "Drink this."

Napangiti ako saka kinuha ang bote ng tubig na inilahad niya. "Thanks."

Sandali kaming nabalot ng katahimikan bago tuluyang may magsalita. "How's your family business?" Xyrene asked out of the blue.

Napalingon ako sa gawi ni Lyle matapos kong marinig ang tanong na iyon. Business world doesn't play fair. Alam namin ang bahagyang pag-struggle ng kompanya nila. I won't assume that I was the reason why he came back where obviously, there is a big burning rock rolling down a hill, right after the suburb, and right after his home.

He's in a huge dilemma but he plays it cool and still. How could someone be admirable amidst of a warfare?

Isang mapait na ngiti ang kumawala sa kaniyang labi. "May mga kaunting aberya— pero all and all... okay naman." He answered.

I saw how Xyrene's eyes grew wider. "I heard maraming investors ang nag-re-refund ng shares nila. How come?" Xyrene asked with a deep calmness and curiosity in her voice. She managed to do both, how empressive!

"Ginagawan na ng paraan ni papa. It might change some things but somehow It won't change everything." He smiled and looked away right after saying thus words.

Xyrene looked at me as if she knew that he was saying exactly the opposite and Lyle was playing a hard time. "I accidentally overheared that Mom is going to invest some of her fathers patrimony to your family business." Xyrene smiled.

I looked at Lyle. "And we don't have any plans to pull out our shares."

"Dad won't dare to pull our shares too. Ako ang bunsong unika hija kaya ako ang batas," Isabelle added. "Besides, malaki ang potential na makabangon kayo dahil maganda ang kalidad ng mga previous products na ni-launch niyo. You just need a fund to spend para sa fast recovery ng sales. So, who do we think we are to turn our backs right after a crisis? I trust Tito."

I saw a mile-wide smile curve on his lips. "It may leave a great impact but I have you guys so, who cares?" I heard his small giggles.

Napangiti ako dahil sa narinig. I find her cute. Walanghalong kaplastikan o ano mang ka-ekekan. Para siyang superhero ni Lyle sa gitna ng kapahamakan. She's one call away.

"Ano pa nga ba ang magagawa ng pagmamahal," I wondered mostly to my self.

"Quiet!" Natigilan kami sa pag-uusap nang biglang sumigaw ang isang lalaking hindi katangkaran at bahagyang may edad na. Siya yata ang professor namin sa chemistry.

Natapos ang sunud-sunod na pawang mga walang kuwentang subject na iyon. Nagsipagtayuan ang mga estudyante habang inililigpit ang kani-kaniyang gamit sa kanilang mesa. Ako naman ay wala sa sariling nagpaunang lumabas.

"What's your plan?" Tanong ni Xyrene kay Lyle nang makalabas kami sa room. Isabelle is still following him.

Lyle's eyebrows furrowed and asked, "Plans about what?"

"Are you going to take business management? For your future, 'di ba?"

Hindi siya binalingan ng tingin nito at dire-diretso lamang sa paglalakad. He smirked and answered, "Still— No."

"Still Medicine?" she asked again but Lyle shooked his head once more.

He's not taking Medicine!? Bigla akong napalunok sa narinig. May kung ano sa lalamunan ko ang nakaharang at hindi kk magawang magsalita.

"What are you taking then?"

"Law."

Nanlaki ang mga mata ko at bahagya pang natigilan.

Why law? Bobo naman ako sa ganoon. Tsaka paniguradong bawal akl roon. Nai-imagine ko pa lang na nasa korte ako ay kinikilabutan na ako. What if ma-suspend lang ako dahil namura ko ang judge, hindi ba? O kaya naman ang kalaban kong abogado. Hindi rin malabong mangutya ako ng nasasakdal!

"We are taking the same strand. What a coincidence!" Isabelle giggles.

"Coincidence raw, hmmm." Rinig kong bulong ni Xyrene kaya naman siniko ko siya.

Xyrene started to laugh at me. "Alam ko na 'yan, Vali! It's either prosecutor, lawyer or attorney na ang gusto mong mapangasawa HAHAHAHAHAHA."

How dare she threw a bark of laugh at me?!

"Ayaw mo na sa doctor HAHAHAHA." Pinandilatan ko siya ng mata at bahagya pang kinurot ang tagiliran. "Shut up!" mariing bulong ko, tumawa lang ang baliw saka nagpatuloy sa paglalakad.

"Kahit kailan talaga ay pahamak 'yang bunganga mo!"

He wants to take law while currently my name was registered under pre-med kasi buong akala ko ay 'yun pa rin ang track na kukunin niya! Paano na 'to? P'wede pa bang lumipat ng strand? I have to do something about it! Kahit bobo ako, bahala na!

Nang makapasok kami sa cafeteria ay umugong agad ang impit na tiling nagmula sa group table ng 'di ko kilalang mga babae.

"Iba rin talaga ang karisma mo sa mga chics, Mr. Rotulo!" Nakangising puna ni Xyrene habang ako naman ay pilit na kinakabisado ang pagmumukha ng tumiling iyon. Alam kong mababaw ako, so what!?

Sa nakikita ko ay batid kong mga freshman sila sa school na 'to. Maayos naman manamit, tila may isinisigaw rin ang pamilya ngunit puno ng kolorete ang mga mukha. Ano bang akala nila sa mga mukha nila? Clean wall na available para sa mural painting?

Now I wonder, does putting make up defines beauty? does not putting them all over your face makes them less beautiful?

Nagpatuloy lamang ako sa paglalakad. Mababakas sa aking mukha ang labis na pagpipigil sa mga higad na 'yon ngunit pinilit ko pa ring ngumiti sa mga estudyanteng nadaraanan ko. Bago namin malampasan ang table ng mga freshman ay tinapunan ko sila ng matatalim na titig dahilan upang isa-isa silang yumuko't nag-iwas ng tingin.

Nais kong iparating na ang kay Valirina ay kay Valirina lamang. I'm in a competition with no one. Lahat ng gusto ko, ay mapapasaakin kahit ano pa man ang magiging kapalit nito.

"Easy girl!" Natatawang puna sa akin ni Xyrene saka ako inakbayan. "Kaya pala ganyan ka na lang kung makatitig. You're declaring your teritory, huh?" panunudyo niya pa.

"Shut up!" Iritadong bulong ko. Nakita kong nakasunod sa kaniya ang tahimik na si Lyle, nakapamulsa't diretsong nakatingin sa dinaraanan. Ibinaling ko ang tingin sa pasilyo ngunit hindi ko mapigilang sumulyap sa gawi niya. Isang beses pa ay nagtama ang aming paningin, agad siyang ngumiti dahilan nang pagbilis ng t***k ng puso ko! Ano ba 'tong nararamdaman ko? Normal pa ba 'to? Normal pa ba ako?

I heard Xyrene chuckled. "He has an elligible logic and exquisite observation, you should be careful."

"No wonder why he can read my thoughts," I whispered back.

"Careful enough to save your heart from breaking and to prevent drowning in the depts of affection."

Narating namin ang squared center table ng cafeteria at doon naupo. The center table was big enough for us, pero dahil nakasanayan ko ng umupo sa lugar na 'to ay rito ko sila dinala. Naupo si Xyrene sa tabi ko, si Lyle naman ay naupo sa harap namin. Mayamaya pa ay pansin kong tumayo si Lyle mula sa kinauupuan niya, yumuko na lamang ako saka sinulyapan si Xyrene na busy sa pagtipa ng mensahe sa kaniyang telepono.

"What do you wanna have?" Lyle suddenly asked out of the blue. Doon ko napagtantong nasa tabi ko na siya.

"Y-You," nauutal na sagot ko. Bigla ko namang narinug ang pagbungisngis niya, sapat iyon upang maproseso ko sa aking utak ang binitawang salita.

Para akong timang na na-estatwa sa kinauupuan ko nang sabihin niyang, "You'll get everything you wanted for life, Vali."

I don't know how to respond. "I'm pretty sure you will. But for now, what do you wanna have for snacks?"

Sandali pa akong natahimik bago nakasagot, "C-Cup of soda will do, thank you."

"Xyrene?" He called out. "How about you?"

She smiled, "Libre mo 'to, ah!?" Iyon ang isinagot niya. Lyle just nodded so she asked for a cup of latte.

I wonder how I did make friends with her?

"How 'bout you?" Tanong niya kay Isabelle.

"Sasama na ako. Hindi pa kasi ako masyadong familiar sa mga food dito."

Pinagmasdan ko mula sa malayo si Lyle at Isabelle. Xyrene was right, he became more matured. Right from his looks, down to how he interacts with people. Hindi mo aakalaing katulad namin ay naging loko-loko rin siya noon. Life was really hard on him but then, look how life molded the man I like, he was perfectly imperfect.

Matagal na rin nung huli kaming nagkita at masasabi kong marami na ngang nag-iba. Kung noon ay dinaraan niya sa biro ang lahat, ngayon naman ay parang wala ng lugar ang biro para sa kanya. Kung noon ay nagagawa niyang makipag-usap sa kung sinu-sino, ngayon naman ay pili na. That only proved that changes is constant, choices are necessary, and things you have in hand won't be there forever.

Cherish what you have, tighten your grip, because you never knew when and where to loose it. Another thing, you'll only know the importance of something until you loose it.

"Babe! You're here!" Kunot-noo akong napatingin sa likuran ko matapos kong marinig ang pamilyar at nakabwi-bwesit na endearment na 'yon. "Hi Xy!" Bati niya matapos mapansin ang kasama ko. Ngumiti naman si Xyrene at kumaway pa.

"Babe, kumain ka na?"

"Luh pa-fall," pabirong sabat ni Xyrene.

"Babe!" He called out kaya naman napatingin pati ang cashier girl sa amin. Kahit kailan talaga ay nakakainis siya!

My left eyebrow arched. "Are you talking to me?" puno ng sarkasmong tanong ko. I saw how the curves on his faces turned into a pouty lips. "Yes, of course!"

"I heard you're talking to babe. I assumed it wasn't me 'cause as far as I could remember, Vali is my name and I haven't change it." His lips parted because of what he heard. I smile at him and muttered, "oh, my bad."

Doon ko napansin si Damon na nakabusangot, magulo ang buhok habang nakapamulsang nakatayo sa likod ni Ycarus. Sa likod niya naman ay naroroon ang mga kapatid ng nakatatandang Monteverro, bitbit naman nila ang kanilang mga flings. Pinakatitigan ko ang mukha ni Ycarus at gusto kong basagin ang pagmumukha niya.

I don't know why but I felt like punching him! Just like how I wanted to punch my dearest brother!

Ano bang ginagawa nila rito? Hindi ba't mayroon namang cafeteria sa loob ng campus nila, bakit pa sila pupunta rito para lang kumain? Or, talagang sinasadya nilang pumunta rito para maipagpilitan sa akin ang panganay na Monteverro.

Well, para malaman nila. Kahit pa magparetoke 'yan at magmukhang si Lyle o Kian, hindi ko siya magugustuhan!

"Anong ginagawa niyo rito?" Muli kong ibinalik ang tingin kay Damon. Kung akala niya ay guwapo siya, sinasabi ko ngayon pa lamang na mukha siyang tuta!

Ycarus chuckled and seated beside me. "Seat namin 'to, babe. Remember?" Nakangisi't pangiti-ngiting tugon niya. Isa-isa pa nila akong kinawayan bago umupo sa harap ko.

"May pangalan niyo ba?" Hindi ko napigilang mapagtaasan sila ng boses.

Ycarus shook his head. "Wala."

"Eh, wala naman pala! Alis!" Naagaw namin ang atensiyon ng ilan sa mga estudyante roon kaya't umugong ang bulung-bulungan. Batid kong sa susunod pang mga oras ay ako na ang laman ng school tabloid dahil sa kaguluhang ito. "At isa pa, hindi naman talaga rito ang cafeteria ng mga senior! Kaya kung pup'wede lang, umalis ka na dahil naiirita ako sa pagmumukha niyo!" Inis na sigaw ko saka humalukipkip at sumadal sa kinauupuan ko.

"Shut up! Little brat!" Damon interrupted. Lalong kumuyom ang kamao ko! How could he? Inis kong hinampas ang 'mesa gamit ang nakakuyom kong kamao!

Siya lang ang nakapagparamdam sa akin nito. Ang napakabilis na pagbabago ng emosyon. "Gago ka ba? Sino bang kapatid mo, ha?"

Pinagtaasan niya ako ng kilay kasabay ng unti-unting pag-igting ng kaniyang panga. "Watch your words young lady."

Mabilis akong tumayo at amba sanang sasampalin siya ngunit agad akong nahatak ni Xyrene kaya't napa-upo ako. "Huwag kang mag-eskandalo rito, tanga!"

"Fvck you, DEMON!" Buong lakas na sigaw ko.

Isang malakas na paghampas sa mesa ang nakapagpatigil sa akin. Kitang-kita sa mukha niya ang labis na pagpipigil, ang mga kamao'y nakakuyom at umiigting ang panga. Kaunti na lang ay uusok na ang ilong niya! Galit na nga talaga siya!

I saw how his fist turned flame-red. Right after that, I saw a blood coming out from it. That's when I remembered he was endured yesterday and the cuts are still fresh inside. Ops, my bad again.

"Calm down," kagat-labing saway ni Ycarus sa aming dalawa. "Pero dahil maganda ka naman, hindi ka naman namin paaalisin. Pakakandungin pa nga kita, kung gusto mo." Bigla siyang natawa sa sinabi at tila hindi ito nagustuhan ni Damon. He was about to grab his collar but Ycarus was too allert to take 3 steps back.

"Gago Vali!" Mariing bulong ng katabi ko.

My eyes popped out and paced Xyrene. "Nagmumukha siyang aninong sunud-sunuran sa gagong 'to!" Inis kong pinagduduro si Ycarus ngunit umarte siyang nasasaktan sa sinasabi ko. "Tama lang na magpakita ako ng pake dahil kapatid ko pa rin ang minamanipula nila!" I cursed!

Napatingin si Ycarus sa akin saka inilagay ang kaniyang mga palad sa dibdib at sinabing, "Ang sakit mo namang magsalita, babe. You hate me that much, huh?" he asked and giggled.

"Alam mo ikaw—"

"Calm down, Lili." Nang marinig ko ang boses na iyon ay unti-unting umaliwalas ang mukha ko. I felt a warm palm on my shoulder.

"A-Ate?" hindi makapaniwalang tanong ni Isabelle. She even pointed out the girl who's wraping her hands on Damons arm. Probably one of Damon's flings.

"Sister?"

"Cousin."

"Ang akala ko ay may puwang pa si Kian diyan? Sa nakikita ko ay nawawala na," pabulong na singit ni Xyrene. Inis ko siyang inirapan saka muling ibinalik ang titig sa aking harapan.

"You're here," animo'y hindi makapaniwalang usal ni Kuya. "Y-you study h-here?"

Lyle smiled at him. "I do."

"And who the hell are you!?" pabidang tanong ni Ycarus habang matalim na nagpapalit-palit ng tingin mula sa kamay ni Lyle at sa mukha nito.

"I'm her—" Napangat ako ng tingin. He smiled at me and said, "— boyfriend."

Namilog ang mga mata ko't laglag ang panga dahil sa narinig ko. Nagpapalit-palit ang tingin ko mula kay Lyle at Ycarus. I heard it right! He said that he's my boyfriend! I know that this isn't the right time to feel overjoyed yet I can't help but to smile. Goddamn! I know that it was a clear excuse yet I'm still happy. How I wish it was true!

"You're ly—" Napatingin kaming lahat kay Isabelle. Xyrene was now covering her mouth.

"What?!" iritadong napatayo si Ycarus kaya nataranta naman kami ni Xyrene at napatayo na rin. Ganoon din sina Damon maging ang mga kapatid nito.

Nang magtama ang paningin namin ni Damon ay halos humiwalay na ang kaluluwa ko sa akin buhat ng mga titig niyang tila balisong, na sa isang maling galaw ko lamang ay matutusok ako.

Darn!

Masaya pa lang ako ngunit nang masilayan ko ang kakaibang pagtitig niya, parang nabura noon ang nararamdman ko. Hindi ako under pero bakit parang iba?

I suddenly remembered how we fought last night. Base sa postura niya ay may pagdududa siya sa mga sinabi ni Lyle dahil hindi nga naman talaga tugma ang pinagsasabi nito kahapon sa bar at sa sinabi niya ngayon. If by a chance that Damon stung the bait, he'll be dead! This can lead to a cold war.

A wide grin was now plastered on Lyle's face and looked straightly in his eyes. "She's my girl. Back off!"

Damon's stare is terrifying! I think he doesn't like how Lyle emphazises the word, "MY."

Get yourself ready for a war, Vali.

I know that Damon is Freakin' furious right now! Seeing how he throw steely stares, I can tell that he could even kill people right now.