CHAPTER 04
1435 Words
WARNING:
THIS CHAPTER CONTAINS, VI*LENCE AND MORE SENSITIVE CONTENTS. PLEASE, SKIP THIS PART IF YOU ARE NOT A FAN OF T*RTURING. NOT SUITABLE FOR 18 YEARS OLD BELOW. ⚠️
THIRD PERSON'S POV
"P-PLEASE... I'M B-BEGGING YOU!"
Ang sigaw na iyon ang maririnig sa bawat sulok ng isang abandunadong lugar. Hiyaw, pagmamakaawa at iyak. Iilan lamang iyon sa nakakapag-parindi ng tenga ni Eleazar.
Pero wala itong pakialam sa pagmamakaawa ng lalaki. Trabaho niyang k*tilin ang buhay ng mga taong salot sa lipunan. He even k*ll those who are innocent as long as they pay him well.
Nakangiting nilingon ni Eleazar, ang lalaking nakaluhod sa kanyang harapan para hayaan niya iyong mabuhay. Dumukwang siya at marahas na pinatingala ang lalaki sa kanya, at bumulong ito sa mismong tenga ng lalaki.
"Too bad. I was paid to end your useless life." Aniya at malakas na itinulak ang lalaki.
Bumagsak ito sa maruming sahig. The man did his best to stand up, but he just couldn't. His limbs were damaged. His fingers were gone, he couldn't even open his eyes properly, dahil sobrang mabugbog iyon.
"Why don't you just d*e? Begging me to spare your life is useless, dahil kahit anong gawin mo ay markado na ang buhay mo, because I kill even the innocent, as long as the price is right." The truth is, you should've been di*d a long time ago. But that dumba*s, won't let me k*ll you right away. He wants me to make you suffer and torn your limbs into pieces." malamig na saad ni Eleazar.
Habang nagsasalita ito ay nakatingin lamang sa kanya ang lalaking wala ng magawa kundi hintayin na lamang ang kanyang katapusan, dahil nasa harapan na niya si k*matayan.
Walang iba kundi si Eleazar Gustavo.
"Hmm, you shouldn't have exist in this world at the first place. Wala kang ginawang tama! Nagpakasasa ka sa salaping hindi para sa 'yo. And k*lling you right now, make me feel sa satisfied that I want to throw a party for your d*ath." walang konsensyang saad ni Eleazar.
"ARGHHHHHH!" malakas na hiyaw ng lalaki pagkatapos nitong palakolin ni Eleazar ang kanyang binti.
Napaiyak sa sakit ang lalaki habang pinagmamasdan ang unti-unting paghiwalay ng iilang parte ng kanyang katawan. Eleazar, cut his leg using the axe. He wasn't contented about it and cut even cut the man's left arm.
Nang makita niya ang panginginig ng katawan ng lalaki ay mas lalong lumaki ang ngiting dem*nyo sa kanyang labi.
"Does it hurt?" he ask with a sadistic smile.
Nang hindi sumagot ang lalaki ay agad na nandilim ang mukha ni Eleazar at malakas na sinapak ang mukha nito, dahil upang mapabuga Ng d*go ang kawawang lalaki.
"Hindi ka ba naturuan, na dapat ay sumasagot ka sa t'wing mag nagtatanong sa iyo?" walang kasing lamig nitong bigkas.
Nag-angat nang tingin ang lalaki sa kanya at gano'n na lamang ang pagsalubong ng kilay ni Eleazar nang tawanan siya nito.
Eleazar felt a different kind of happiness, when he saw how brave the man is.
"Fvck you. And your boss, Gustavo!" Singhal sa kanya ng lalaki.
Eleazar smirked and showed the man a mocking laughed.
"Awh... You're making me happy." ani Eleazar at muling kinuha ang kanyang palakol.
"Nagpaalam ka na ba sa pamilya mo?" tanong nito habang iniikot ang palakol na hawak niya.
Diretsyo lamang siyang tinitingnan ng lalaking nasa sahig. At kahit bakas ang takot sa mukha nito ay pinili niya pa ring labanan ang tingin ni Eleazar.
Eleazar grin and positioned the axe in the man's head. "I will have fun with your daughter, later." Aniya.
Nanlaki ang mga mata ng lalaki at akmang magsasalita ito, pero hindi na siya binigyan ng pagkakataon ni Eleazar. He smacked the man's head using the axe at mariing napapikit si Eleazar nang tumalsik sa kanya ang mga dug* na galing sa lalaki.
"Fvck!" matigas niyang mura at itinapon ang hawak niyang palakol.
Hinubad niya ang suot niyang gloves at pagkatapos ay tinawagan ang iilang tauhan niya.
"Clean this place, and send his head to their house." Ma-awtoridad nitong saad.
"Copy, Boss." Agarang sagot ng tauhan niya.
Naglakad si Eleazar, paalis sa lugar na iyon at hindi pa man siya tuluyang nakalapit sa kanyang sasakyan ay marahas niyang hinubad ang pang-itaas niyang damit at kinuha mula sa kanyang bulsa ang cellphone niya.
Agad niyang binuksan ang app na naka-konekta sa cctv monitors na nasa kanyang bahay, para malaman niya kung ano ang ginagawa nang dalagang silena sa mga oras na iyon.
Napangisi siya ng makita niyang nasa bahay lang ang dalaga. At mas lalo siyang naligayahan dahil nakita niya ang ayos ng dalaga.
"I'm so turn on." He said and went inside his car, while his eyes are still fixed on the phone.
He even lick*d, every corner of his lips when Lleama squated sa mismong harapan ng cctv. He felt his maleness hardened, by just watching the girl, doing few sets of squats.
"I can't wait to taste those delicate skin of your, Sweetheart." He whispered like a psycho.
Binuhay niya ang makina ng kanyang sasakyan at mabilis iyong pinaharurut patungo sa kanyag bahay.
LLEAMA'S POV
"LEAH!!" malakas na pagtawag sa akin ni mama.
Itinigil ko ang pag-squat ko at pinuntahan ito, at agad na gumulantang sa akin ang nanay ko na hirap na hirap sa kinakarga niya.
"Nay naman! Paano kung hindi na bumulik sa dating pwesto yang ulo niya!" asik ko at kinuha ang karaga-karga nito.
Nagsalubong ang kilay ko dahil nakita kong nga kabada iyon. Bumuntong hininga ako at nakapamewang na humarap kay mama.
"Napag-usapan na natin ito Ma. Akala ko ba ay malinaw ang sinabi ko wag na wag na kayong tumanggap ng labada? Alam niyo pong may sakit kayo," naguguluhang saad ko.
Hindi ko kasi sila maintindihan. Alam nilang hindi na sila dapat nagpapagod, pero ang titigas talaga ng ulo. Ayaw makinig!
"Anak....."
Napatiim-bagang ako nang hawakan ni mama ang kamay ko. Lumingon ako sa kanya at agad na sumalubong sa akin ang maaliwalas na mukha nito.
"Hayaan mo na akong tumanggap ng labada, wala rin naman akong ibang magawa rito sa bahay. Nasa bukid ang papa mo at hindi naman na kaya ng tuhod ko na umakyat roon," paliwanag niya sabay puot.
"Alam na alam talaga kung paano ako suyuin eh," angal ko sa isipan.
Maya-maya pa ay marahang tinutusok-tusok ni mama ang tyan ko gamit ang hawak niyang hanger. Iniiwasan ko iyon na may seryosong ekspresyong nakapaskil sa mukha ko.
"Hindi na yan galit," magiliw nitong panunukso sa akin.
Nang hindi ko na makayanan iyon ay tumalikod na ako at dumiretsyo sa aking kwarto.
"Anak naman, napaka-matampuhin." Saad ni mama at sinusubukang buksan ang pintuan ng kwarto ko.
Pero naka-lock iyon kaya hindi siya makakapasok dito sa loob.
"Tatanggap ng labada, tapos kapag sumakit ang iba't-ibang parte ng katawan, nagre-reklamo." bulong ko sa kawalan at nagpagulong-gulong sa aking kama.
Sa kalagitnaan ng ginawa kong iyon ay biglang tumunog ang aking cellphone. At nang makita ko ang pangalan ng pinsan ko ay nagpakawala ako ng isang marahas na paghinga at labag sa loob iyong sinagot.
"Ano! MATUTULOG KA NA LANG SA BUONG BAKASYONG?!"
Napamura ako dahil sa sakit ng tenga ko, at pakiramdam ko ay mabibinge ako nang wala sa oras.
"LOKARET KA TALAGA!" ganti kong sigaw sa kanya.
Pero isang malakas na tawa lang ang isinagot niya roon.
"Saan kana naman ba pupunta at idadamay mo na naman ako. Siguro ay hindi ka pinayagan ng nanay mong gumala mag-isa kaya ginamit mo na naman ako," pamimintang ko sa kanya.
"Grabi 'to. Alam mo naman pala, bakit ka pa nagtatanong?" asik niya.
Sunod-sunod kong tinapik ang noo ko, dahil nakakaramdam na ako ng stress kahit sa telepona pa lang kami nag-uusap.
"Bilisan mo d'yan! Nakauwi na sila Alexa at Cory, sabi nila punta raw tayo sa kanila." dugtong niya at kaagad na ibinaba ang linya.
"Hysstttt," reklamo ko at padabog na binitawan ang cellphone ko.
Muli akong tumingala sa ceiling ng aking kwarto at maya-maya ay gano'n na lamang ang pagkunot ng noo ko nangapansin ko, ang isang maliit at itim na bagay na naroon.
Nang akmang tatayo ako para subukan iyong kunin ay biglang sumigaw si mama mula sa labas, dalahilan upang matigilan ako.
"KUMAIN KANA, LLEAMA!" paulit-ulit nitong sigaw mula sa labas.
"OPO!" sagot ko.
Pero bago ako bumaba sa aking kwarto ay nilingon ko muna ng isang beses ang bagay na nakita ko sa ceiling.
"Ano naman kayang kagag*han 'to?" Wala sa sariling bulalas ko.
Ilang segundo ko pa iyong tinitigan, at nang makuntento ako ay tinalikuran ko na iyon at dire-diretsyong naglakad palabas ng aking kwarto.
TO BE CONTINUE
- Writer
