Unshelled

Thirty Four

Nalaglag ang panga ko- ang kamay ko. Nabitawan iyon ni Om. Agad akong tumakbo palayo sa kanya at sa hindi ko malamang dahilan, sa direksyon kung nasaan si Jackson ako nagpunta. Hindi ako kumapit o yumakap sa kanya pero nagpunta ako sa likod nya at nang tingnan ko sya ay wala naman akong nakitang pagtutol.

Jackson held out his tablet at iniharap iyon kay Om. Mula doon ay may nakaproject na mga sulat na alam kong Appointment Letter.

Vice President?

Tumingin ako kay Jackson.

Ito?

Napailing ako.

"No" usal ko

Lalo akong parang idinadarang sa apoy sa mga nangyayari. Nang tingnan ko si Om ay wala itong reaksyon pero agad itong nag travel gamit ang bracelet nito. Nang makita ko iyon ay akmang aalis na din ako nang malala kong wala nga pala sa akin ang Bracelet ko. Naglakad ako papunta sa parte kung saan iyon humagis nang haklitin iyon ni Om at nilimot iyon. Pinagpagan ko iyon at isinuot.

Nakahinga naman ako ng maluwag dahil gumagana pa ito. Kahit naman hindi ako ang bumili at nagbayad nito ay nakakapanghinayang pa rin, isa pa kapag nasira ito ay kakailanganin ko na talagang bumili at gumastos para dito.

Dahan dahan akong humarap kay Jackson.

"Vice President, huh?" usal ko

"You are under observation" wika nya

"Ha?"

He sighed as if he's trying to extend his patience more and more just by talking to me.

"Meet me at the ground floor. And remember that if you try to escape" he raised his tablet "I will still be able to find you"

Agad itong nawala bago pa ako makasagot. Kung normal itong pagkakataon ay siguradong gagawin ko nga ang sinabi nya na tatakasan ko sya, pero may sinabi ito tungkol sa pagiging under observation ko at kailangan ko ng detalye tungkol doon.

"Guess i have no choice" bulong ko at isinet ko ko ang Travel Bracelet sa Ground Floor.

Agad ko naman syang nakita nang makarating ako sa Ground floor dahil kahit na maraming naglalakad na may suot nang kapareho nyang uniform ay nangingibabaw ito dahil matangkad ito.

Syempre, mapapansin ko agad sya dahil halos nang lahat ng naglalakad ay nagbabow sa kanya nang bahagya kapag nakikita sya.

"Anong under observation an sinasabi mo?" bunagd ko agad sa kanya nang makalapit ako.

I have no time in beating around the bush dahil kailangan kong umuwi at magresearch tungkol sa kung saang mga lugar pwedeng dalhin si Yal.

"Not here." he said and then dragged me out of the third building.

I slightly shivered nang parang makaramdam ako ng kuryente nang hawakan nya ako pero ipinagsawalang bahala ko iyon. Unlike Om's i don't feel afraid of Jackson's hold. Hindi ko alam kung anong ipinagkaiba pero pakiramdam ko, kapag hawak nya ako hindi ako mapapahamak.

Weird, beacuse takot ako sa kanya noon dahil baka mahuli nya ako na gamit ang Shell na ito.

"Saan ba tayo pupunta?" tanong ko sa kanya

Pero hindi sya sumagot kaya napasimangot ako. Ramdam kong nagkulay kamatis ako nang makita kong pinagtitinginan kami ng mga taong nadadaanan namin pero nang tingnan ko si Jackson at dere deretso lang itong naglalakad na parang sya lang nag tao sa mundo.

Pumasok kami ng Oxygen Institute at sumakay nang Elevator. Napatingin ako sa kanya nang pindutin nya ang Rooftop.

Bubuka pa lang ang labi ko para magtanong sana pero naputol iyon dahil nagsalita sya.

"Wag kang magsasalita. Wag kang magrereklamo at wag ka munag magtanong"

Lalo akong napasimangot. Sa sobrang simangot ko nga ay nakikita ko na nag labi ko sa tulis nito. Nang mag Ding ang elevator ay nauna akong lumabas dahil hindi naman ito agad lumabas.

"You are under observation" he said.

"Hindi ko alam kung ano yon" i said while using my sarcastic tone

"Isang bagay na maiiwasan sana kung hindi mo ginamit ang Shell na 'yan. I kept her hidden for a reason!" he vividly said

"Ano ba kasing sinasabi mo? Kahit sigawan mo pa ako dyan hindi ko naman naiintindihan kung ano bang meron sa pagiging under obser--"

"You are reported on Council. You made an offence" he cuts me

"Offense?" takang tanong ko sa kanya

Anong offense?

"Wala akong alam na nilabag kong--"

"Om reported you. Your Offense is suspicious roaming" he said.

Damn. Ganon kabilis nya akong naireport?

"And now, the Council will be keeping their eye on you and i don't know how much time i can make to keep your real identity away from them"

For the first time ever since i've seen him, Jackson McQuoid, runs his hands on his hair frustratingly like he have to think and build another plan.

And for a very long time since i robbed this shell, i felt guilty.

"I'm sorry"

"I'm not Alia. I don't know what happened but i didnt get her memories. I retained mine noong umbra pa ako." paliwanag ko sa kanya

"I'm Ali. I don't have a surname. This is the only available shell kaya ito ang kinuha ko. -"

"Why are you here?" putol nya sa akin.

I didn't answer. I don't know if i should tell him dahil alam ko namang sya ang kumuha kay Yal sa hindi ko pa alam na dahilan.

"I expect a true answer" he coldly said.

Using that voice, it made me step back away from him.

" What do you mean it was the available shell? It was Umbra Proof! It is the most protected shell in that building. What did you do?!" he yelled.

"I don't know" i silently muttered.

Dahil hibdi ko talaga alam. Hindi ko alam kung bakit ito ang nakuha ko.

"Why are you here?!"

Hindi ako sumagot.

Nang lumapit sya sa akin ay akala ko ay sasaktan nya ako but instead, he grab a chair anf throw it off the rooftop like it was a piece of candy.

"Alam mo bang ipapahamak mo na naman ang sarili mo?! Alam mo ba ba ha?! Bakit ba ang tigas ng ulo mo? Why dont you try to listen to me even just for once?!" he yelled.

"Im not Alia" usal ko.

"Im just Ali. And i'm here for my friend"

"Who?" he frustratingly asked.

"The one you abducted" i answered him bravely.

Then i faced his confused face.

"Where is Gerthrude? Where's my friend Jackson?"