✔The Secret Agent ！SPG ！

Chapter 30

MARGARETH POV

DALAWANG araw na ang lumipas mag-mula ng umalis ang aking ama dito sa Pilipinas. Totoo nga at nag-punta siya sa Europe.

At ngayon, sunod-sunod na bulilyaso ang nangyari sa aming kumpanya. Dahil lahat ng mga kliyente namin ay puro reklamo.

Buti sana kung maliit lang na kumpanya, ngunit, puro kilala pang mga pangalan!

Hindi ko rin nakikita si Brandon dahil may inaasikaso daw? Kaya hindi ko siya maka-usap about this issue.

“Tok-tok! “ tunog ng pintuan sa aking opisina.

“Come in! “ sagot ko, dahil alam ko naman na si Joy ang kumakatok. Nakatuon ang ako sa mga papeles na ne-report ng manager dito sa kumpanya.

“Miss B, nagpa tawag ng emergency meeting ang mga board members. “ may pag-alala ng boses nang aking kaibigan.

Inaasahan ko na mangyari ito, dahil millions ang pinag-uusapan. Kaya sinagot ko ang aking kaibigan na pumayag siya sa meeting. Dahil responsibilidad ko kung ano man ang mangyayari sa kumpanya.

“Sige Joy, sabihin mo darating ako. Anong oras daw ang meeting? “ sagot ko sa aking secretary.

“5 minutes from now miss B. I’m sorry ngayon lang ako nasabihan, emergency daw. “ may pag-alala ng tugon n’ya saakin. Kaya naman agad na akong tumayo at kinuha ko na ang mga papeles na alam ko kailangan ko mamaya.

Sumunod naman sa akin si Joy. And of course my boyfriend. Wala pang alam si Dad dahil hindi namin pinag-usapan. Isa pa hanggang ngayon galit pa rin ako kay Andrew. Hindi naman totally na galit, slight lang.

Dumeretso na kami sa meeting room at napa-harap pa ako kay pangit. Nagtataka kayo kung bakit pangit ang pangalan n’ya saakin? Hindi ko rin alam eh! Basta kapag galit ako pangit ang tawag ko sa kanya!

“Stay here! “ utos ko sa kanya. Pero kailan ba ako pinakinggan at sinunod ang aking boyfriend! E’ parang s’ya pa ata ang boss saamin dalawa!

At 'tong kaibigan ko parang kinikilig pa sa amin. Hindi ba n’ya alam na galit nga ako sa kasama namin na laging naka buntot!

“Na gustong-gusto mo naman girl! “ sigaw ng kontrabida kong utak! Kaya napa kurap pa ako!

Bago pa kung saan-saan ulit mapunta ang aking iniisip sumenyas na ako kay Joy nabuksan ang pintuan na alam ko kung saan naghihintay na ang mga board members.

Hindi na ako nagulat kung bakit halos kumpleto na silang lahat. Ako na lang yata ang kulang.

“Miss President. Pasensya kana kung nagpa tawag kami ng emergency meeting. Nababahala kami sa nangyayari sa kumpanya. “ mahinahon na saad ang isa sa mga board member.

Hindi ko na rin siya sinagot, dahil dumeretso na ako sa aking swivel chair. Habang naka-sunod sa akin si Joy and of course my boyfriend. Medyo natahimik pa ang mga tao sa loob ng meeting-room ng pumasok si pangit, alam naman nila na siya ang personal bodyguard ko, isa pa ipinakilala ni Daddy sa kanila noon. Kaya hindi rin bago sa kanila ang lahat.

Ngunit ang mga tingin nila kay pangit, parang ginagalang pa. Ang weird din minsan, lalo pa kapag may ka meeting akong mga investor, kay pangit din sila nakikipag-usap. Parang ang daming alam about sa business. Tuwang-tuwang pa ang investor sa kanya?

Binalik ko na ang aking atensyon dito sa loob ng room.

“Ok ladies and gentlemen! I know you are all worried about what is happening at the company right now. First of all, I didn’t expect it either. But I said let me solve the problem we face. “

Pagsisimula ko sa kanila, na-tahimik naman ang lahat at nagpapasalamat ako dahil nakikinig naman silang lahat sa akin ng seryoso.

“I received complaints from various companies that our items were not good. And most of all, the boxes are broken. I don’t know if our clients are telling the truth. So I myself will go to Cebu and Davao. To find out if what they are saying is true.”

Sigunda ko. Wala naman nagsalita kaya nagpa tuloy ako sa pagpapa liwanag.

“They have many complaints, if the delivery is not delayed, the items will be damaged. I’m also worried, because millions are being talked about here." pagpapatuloy ko.

"You know, that I know just now there’s been this bullying at the company. I’m not saying that everything is intentional. That’s what I’ll find out. And if any of us are ruining our company I am already telling you that they have a place.”

Pagtatapos ko, nagsinghapan naman ang iba. Ngunit meron din ibang sumagot sa akosasyon ko,

“Sinasabi mo ba na meron trydor at sumasabutahe sa kumpanya Miss President? “ tanong ng isang board member saakin. Kaya napasulyap ako sa kanya at sinagot ko ng taas noo!

“ Wala akong sinasabing ganun, if ever na meron nga. Sabi ko nga may kalalagyan siya. “ sagot ko sa kanya. Na seryoso ang aking mukha.

Hindi naman na siya sumagot, kaya tinanong ko kung ano ang lagay ni Brandon.

“By the way, how many days has Vp been gone? As far as I know he had no excuse to leave before leaving. Did something happen to him?” Sunod-sunod kong tanong sa kanila. Kung sabagay nga naman. Ganun naman talaga ang VP laging nawawala!

Kahit naman paano, nag-alala din naman ako kay Brandon. Mabait naman si Brandon, ‘yon nga lang hindi ko talaga kayang suklian ang pagmamahal n’ya saakin. Dahil ang puso ko pakiramdam ko para lang sa taong, ngayon nakatitig na naman sa akin.

Napa-taas pa ang aking kilay sa kanya, pero ngumisi lang ang gago! Samantalang si Joy nagpipigil ng tawa. Mukhang napansin kami.

“Hindi namin alam kung nasaan ang Vp, Miss President. Pero ang sabi n’ya no’n siya daw ang sumamama sa mga delivery papuntang Davao. Kaya nag taka kami kung bakit nasira ang mga boxes. “ Sagot naman ng isa.

Napa-tingin pa ako kay pangit dahil malakas ang pag smirk nito. Pati mga board member nasa kanya na ang atensyon. Ngunit bale wala naman kay pangit ang nangyari.

“Ok, as I said! Ako na ang pumunta doon, baka bukas puntahan ko ang mga kumpanya nila. “ saad ko sa mga board members.

“Wala na ba kayong tanong? “ tanong ko pa sa kanila, at lahat naman sila napa-patango.

Bawat isa sa kanila ay humingi naman ng despensa dahil sa pagtawag nila ng meeting na wala akong alam. Sinabi ko naman sa kanila na ayos lang ‘yon. Dahil naiintindihan ko sila.

Kung sabagay dapat ako pa ang nagpatawag sana ng meeting. Hindi ko lang talaga napaghandaan ang lahat dahil sa sunod-sunod na pangyayari sa aming kumpanya.

Pansin ko naman ang iba, parang hindi nagustuhan ang nangyayari sa kumpanya. Kahit naman siguro sino, ako nga hindi natutuwa!

Tinapos ko na ang meeting at agad ng nilisan ang room, isa-isa na din silang naglabasan. Dumeretso na din ako sa aking opisina as usual nakasunod naman ang aking bodyguard. At kapag dumadaan kami sa mga staff, ayon naka ngiti ang hinayupak! Binilisan ko na lang ang naglakad, at ‘tong kaibigan ko, tuwang-tuwa pa!

Nakarating na ako dito sa aking office, at pinag-aralan ang mga papeles na hawak ko ngayon, tungkol sa mga anomalya sa aming kumpanya.

Alam ko rin, na alam na ito ng aking ama, dahil ito naman talaga ang dahilan kung bakit siya umalis. Hindi ko rin alam kung ano ang pinag usapan nila ni pangit na ng umalis na ako sa library sa araw na 'yon.

Ang bilis talaga ng oras. Hapon na naman! Nakatanaw pa ako sa tapat ng aking bintana.

“Tok-tok! “ Rinig ko pang may kumatok sa pintuan ng aking office. Pag sulyap ko saaking relo, It’s was 5 in the afternoon.

“Yes! Come in! “ sagot ko sa may kumatok kahit hindi pa ako sure kung sino. Isa pa, alam ko naman na kung hindi si Joy ang kumatok ay si Andrew. Dahil silang dalawa lang naman ang pwedeng pumasok sa aking office. Maliban lang kay Brandon.

“Miss B! Mauna na ako hah! Sabi ni Sir pogi mamaya pa daw kayo, ayeh! “ Paalam ng aking secretary, at parang kinikilig pa ang gaga kong kaibigan. Napailing nalang ako.

“ ‘yon ba ang sabi niya? Sige mag ingat ka! “ Tugon ko sa aking kaibigan. Ngumiti pa siya bago sinara ang aking pintuan.

Pagkatapos ng lunch namin kanina. Meron sinabi si Andrew saakin, hindi ko na daw kailangan ang pumunta sa Davao or Cebu, dahil andito naman daw sa kumpanya ang problema.

Hindi ko siya maintindihan kung ano ang pinupunto n’ya saakin. Basta hintayin ko lang daw mamaya.

“Ano naman kaya ang binabalak ng pangit na ‘yon? “ kausap ko sa aking sarili.

Hindi ko na rin siya pinapansin pa! Lalo pa sa dami ng nagpapa-cute sa kanya! Bwisit talaga siya! At parang tuwang-tuwa pa ang hinayupak kong boyfriend! Hindi naman siya nakikipag-usap sa mga staff ko. Pero yung ngiti! Aba! Kailan pa naging unlimited ang ngiti niya?

Maya’t maya lang, may kumatok ulit sa aking pintuan, hindi pa nga ako nagsasalita ngunit may pumasok na! Ano pa nga ang aasahan ko sa personal bodyguard ko na ngayon boyfriend ko na!

Pero nabigla ako ng may hawak s’yang pagkain! Hindi pa naman gabi! Dahil pag sulyap ko sa aking relo, it was 6 at the evening.

“Ang aga naman yatang dinner yan? “ kapag -kwan tanong ko! Hindi ba dapat nagpa salamat nalang ako? Pero huli na dahil nasabi ko na.

“Kailangan mong kumain muna. Dahil may pupuntahan tayo mamaya. “ sagot sa akin. Ito na naman siya. May pupuntahan daw! Hindi naman I diretso ang sinasabi kung saan at ano!

“Kailangan nating umuwi ngayon! Dahil maaga tayo bukas na aalis! “ medyo pagalit kong sagot sa kanya.

“ I told you, it’s not necessary to go there. Because here is the solution to your company’s problem. Believe me baby.” Seryoso n’yang tugon saakin.

“Eto na naman siya, baby na naman! “Mga himutok ko sa aking sarili!

Ewan ko ba sa sarili ko, at napapa-sunod niya ako sa lahat ng sinabi niya sa akin. Lalo na ‘yung sinabi ng aking ama na sundin ko daw kung ano ang sinasabi ng puso ko, kaya ito ang kalabasan!

“Ok! “ iyon nalang ang naging tugon ko sa kanya at sumenyas na siyang kumain na ako.

“Bakit ba kasi ang aga-aga mo akong pakainin? Wag mong sabihin na hanggang hatinggabi tayo dito? “ maktol ko pa sa kanya.

Dahil pwede naman kami kumain mamaya sa mansion. Ang dami n’ya talaga pa andar!

Sinabi lang naman kasi sakin kanina kung maari, saka lang namin papasukin ang warehouse kapag wala ng mga tao sa kumpanya. Ang weird niya talaga!

“ Baka malipasan ka ng gutom, malalagot pa ako sa Daddy mo. “ Napatigil pa ako sa pag-iisip sa korne niyang sagot sa akin.

“Bakit malalaman ba ng Dad ko na hindi mo ako pinapakain? Hoy! Pangit hah! Ginagawa mo na yata akong bata? “ maktol ko sa kanya! Ngunit mahina ang tawa lang ang sinagot saakin. Kaya tumayo na ako susuntukin ko talaga siya! Dahil nanggigigil talaga ako!

“Ops! “ bulalas pa ni pangit, dahil muntik na akong matapilok dahil sa taas ba naman ng hills ko! Ayon tuloy imbis na suntok ang aabutin niya saakin, ito na naman ang aking puso kung nag rambulan sa loob-loob ko! Dahil naka hawak lang naman si pangit sa aking baywang!

“Uhm! Ok na ako! Pwede mo ka akong bitawan! “ maya’t maya saad ko, mabuti nalang din at hindi na ako nautal pa!

“Meron kaba ngayon baby? Bakit ang sama yata ng ugali mo ngayon? “ saad n’ya saakin na akala mo’y nagbibiro ngunit seryoso naman ang mukha!

“Ano sabi niya sa akin? Masama ang ugali ko? Aba! Sumosobra na talaga siya! “ sigaw ko sa kawalan. Nang mag salita siya ulit.

“Tyaka, may kasalanan ba ako? Tell me? Napansin ko sayo, parang galit ka sa akin? O baka naman, ahm! “ dagdag pa niya. At napatikhim pa sa last na sinabi nito!

“Anong sinasabi mo na baka ano? Hoy! Ikaw pangit ka hah! Ang dumi ng utak mo! “ namumula ang aking mukha na tugon sa kanya, dahil iba ang pumapasok sa aking utak.

“Anong ibig niyang sabihin, na baka gusto ko nang… hays! Erase Marga erase ginawa lang ‘yon ng mag asawa. “ kausap ko ulit sa aking sarili.

“Baby, may sinabi ba ako? Ikaw yata itong madumi ang utak? “ balik tanong sa akin! Pero naka ngiti naman siya.

“Aba! Talagang sinasagad mo ang aking pasensya hah! “ bulyaw ko sa kanya, ngunit isang malakas lang na halakhak ang sinagot saakin! Ngunit hinabol ko parin siya hawak ang isang unan sa couch. Ang lagay ngayon naghahabulan na kaming dalawa sa loob ng aking opisina. Dahil umiilag ang mokong.

“Pag talaga naabutan kita pangit ka! Makaka-tikim ka talaga saakin! “ sigaw ko sa kanya! Pero tumatawa lang hinayupak! Mukhang unlimited ang saya niya ngayon.

“Really baby? Sound’s good.. C’mon! Para maka tikim na ako.. “ para bang nang-aasar pang sagot sa akin.

Kaya sinamaan ko siya ng tingin! Kaya tumigil na ako sa paghabol sa kanya, dahil ang bilis naman niyang umilag, kahit muntik ko nang mahawakan nakaka-ilag parin.

“Tired? “ maya’t maya tanong n’ya saakin.

Actually magka-harap lang naman kami. Pero hindi ko talaga siya maabot. Dahil naka harang ang sofa saamin. Kaya may naiisip akong Idea upang mahuli ko siya.

Napangisi pa ako sa aking plano! Pero napa kunot noo siya! Kalaunan ngumisi naman! Wag niyang sabihin na nabasa na naman niya ang nasa utak ko? Dahil mag-acting lang naman akong pagod na, ‘yon lang naman!

At ito na nga lumapit na siya saakin, at andoon na ulit ang may pag-alala sa kanyang mukha. Pero bago pa s’ya makalapit ng tuluyan, hinampas ko na sa kanyang mukha ang unan!

Medyo napa-ngiwi pa ako, dahil mukhang napalakas yata.

“Ops! Sorry! “ naka ngiwi kong saad sa kanya!

“You want to play huh! Alright baby, I’ll play with you then… “ naka ngisi n’yang tugon sa akin.

“Wait, no! Stop! “ pag tigil ko sa kanya, dahil hindi ko kayang tumakbo lalo pa at mataas ang takong na suot ko!

“Hindi ko ito mapapalampas.. “ bulalas n’ya ulit, wala na akong magawa kundi tanggalin ko na lang ang aking sandal total naman nasa loob naman kami ng aking office.

Naghahabulan, kami ng naghahabulan hanggang sa nahuli niya ako! Napa-tili pa ako sa pagka bigla, dahil niyakap ako at dinala sa couch.

Matagal-tagal din kaming naka upo, at sabay pang hingal na hingal!

Nang nahimasmasan na ako, ay balak ko na sanang tumayo, dahil naka upo lang naman ako sa kanyang kandungan. May nararamdaman kasi akong matigas sa kanyang gitna.

Ngunit mahigpit ang yakap saakin. Kaya hindi ako makagalaw.

“B–Bitawan mo nga ako! “ suplada kong saad sa kanya, kahit nauutal pa ako, pero isang ngiti lang ang sinagot sa akin. Kaya pinaikutan ko siya ng aking mga mata! Na mas lalo naman kina halakhak nito!

“ You’re so cute baby, you know that? “ bulong niya sa tainga ko! Iba ang dating saakin, dahil bulta-boltahe ng kuryente ang nano’t sa aking kalooban! Nanginig pa ang aking katawan dahil sa kakaibang init ng dumantay sa aking balat.

Nilabanan ko ang aking sarili, dahil baka ano pa ang mangyari sa amin dalawa! Lalo pa at wala ng tao dahil padilim na din sa labas.

“Uhm! Hindi ako cute noh! Maganda ako! “ sagot ko sa kanya, mabuti na lang at hindi ako na utal!

Pero malakas lang na tawa ang sinagot saakin bago ako pinaka-titigan. Eto na naman ang sinasabi ko, yung mga titig n’yang nakakatunaw!

Parang nawala na tuloy ang galit ko sa kanya. Bakit ba kasi ganito lagi, halik lang at yakap niya nawawala an ang galit ko.

Tapos ang ponterya niya ang labi! Napa kagat pa ako sa aking labi, na verry wrong move dahil naramdaman ko nalang na nag-hahalikan kaming dalawa.

Gusto ko siyang itulak, ngunit parang trydor naman ang aking mga kamay, dahil imbis na tulak ang gagawin ito ako ngayon nakayakap na ako sa kanyang leeg.

Napatigil lang kami sa halikan ng biglang tumunog ang aming cellphone na dalawa ng pagka lakas-lakas!

Mabuti na lang din at may cellphone, baka kung saan pa kami napunta!

“Y-Yung phone mo? Hindi mo ba sasagutin? “ medyo nanginginig ko pang tanong sa kanya.

Tinitigan muna ako ng seryoso, at tumayo din agad, dahan-dahan pa n’ya akong pina-upo sa couch.

“Istorbo talaga! “ rinig ko pang bulong nito na umabot saakin. Kaya natatawa ako ng mahina.

Napa sulyap pa siya sa akin. Bago sinagot ang tawag. Ganun din naman ako, kinuha ko na ang aking cellphone at tignan din kung sino ang aking caller!

Ngunit nagulat pa ako ng biglang nagsalita si pangit, parang may kausap siya sa kanyang cellphone. At para bang galit?

“What? Wag niyo siyang pakawalan! Hintayin mo ako bukas! “