“YSAY! Sandali lang! Ano ka ba?”
Narinig niya ang malakas na pagtawag sa kanya ni Anton. Lalo niyang binilisan ang paglalakad. Nakalabas na sila sa clinic at ngayon ay naglalakad sa gilid ng daan. Ilang beses siya nitong tinawag pero hindi niya ito pinansin. Hanggang sa mapatigil siya sa paglalakad ng humarang na ito sa harap niya. Rumehistro nanaman ang galit sa mukha niya.
“Puwede ba?! Huwag kang humarang diyan. Umalis ka sa daanan ko!” singhal niya rito.
Nagtaas ito ng dalawang kamay na parang sumusuko.” Hey! Huwag kang sumigaw. Remember, bawal sa iyo ang magalit o ma-stress.” Paalala nito. Naalala nga niyang buntis siya.
Huminga siya ng malalim at pilit kinalma ang sarili. “Anong kailangan mo sa akin Anton?” pigil ang galit na tanong niya rito? “O ikaw ba talaga si Anton?” pero tu
