RAIN

1000 Words
Vaniah's POV “Tangina, Ano pa ba?” Tanong ko kay Airish nang dalhin nya ako sa likod nang school upang 'parusahan' daw. Hindi ko alam kung ano bang kasalanan ko sa kaniya para tratuhin nya ako nang ganito. I started crying, she tied me and i don't know how to escape. Hapon na at alam kong nag uwian na ang mga estudyante dahil wala na akong ingay na naririnig. "Pakawalan mo na 'ko" Sambit ko. Ramdam na ramdam ko ang pag kirot at hapdi ng pisngi ko dahil sa paulit ulit na sampal nya kanina magmula nang kaladkarin niya ako papunta dito. Pakiramdam ko rin ay hinang hina na ang katawan ko dahil mag hapon din akong nag practice para sa dance competition ng mga sections. "Hmm... I think ayoko" Nang aasar na sabi niya. Naramdaman ko ang pagtulo ng mga luha ko. Malamang ay nag aalala na si mama at August dahil hindi pa ako nakaka uwi, sana maayos lang sila. "Oh, gabi na pala. Sorry bye.” Kinuha nya ang bag sa likod ko at nagmamadaling umalis. Paano ako makaka uwi? May kinain ba sila mama? Sinusubukan kong tanggalin ang tali sa mga kamay at paa ko ngunit hindi sapat ang lakas ko. Tanginang buhay 'to. Dahil sa pagod at mga pasa sa katawan ko, hindi ko na napigilan at nakatulog ako kahit nasa mahirap na posisyon. I slept, feeling the cold wind. Marcus's POV I saw Airish, the school's headache and the greatest brat of all time heading towards the back of the school, with someone. I secretly followed them and it led us sa kasulok-sulukan ng school. I haven't seen this side of the school yet but it's full of trees and dry leaves na mukhang hindi nalilinisan. Sinasabayan ko ang bawat pagtapak nito sa mga tuyong dahon para hindi niya mahalata na naka sunod ako sa kanya. She's covering the girl's mouth while walking and i think nakatali ito kaya hindi maka-takas. I saw Airish na tinatali ang babae sa upuan. She looks tired and exhausted. I heard Airish laughed, i think that's because the girl whispered something. Airish gave her a hard slap that i can clearly see a palm mark in the girl's face. And that's when i recognized that the girl is the same girl i saw last time, The holdaper. All I can see in her eyes is pure pain. Sa mahabang oras, pinanood kong bugbugin at sampal sampalin ni Airish ang babae hanggang manghina na ito at halos hindi maka-kilos. Naka-ramdam ako ng awa, even if i saw her stealing and commiting a crime, she looks like she's been through a lot. She's longing for love, warmth, and care. Does she even takes care about herself? And why am i curious about her life, huh? Nevermind. She comtinued torturing her and i kept watching. Bigla akong nakaramdam ng galit at nang makita kong paalis si Airish ay hinarang ko ito sa gate. I held her wrist furiously, I don't know what's happening but I'm sure that I'm mad for what she did. “You're going to pay for this, Airish” I said. “M-marcus, what?! how?!” she's confused as f**k but i don't care. “You have no right to do that, We'll see you at the office tomorrow.” I'm f*****g serious. "N-no please... I'll do anything, just please don't let my parents especially the principal know about it.” she said, nagmamakaawa. "Un-tie her, and don't ever touch her again.” I said calmly. "O-okay.." she said while her whole body is trembling. "Un-tie her, Now!" I shouted. Nagmamadali ito at muntik pang madapa dahil sa bilis niyang tumakbo. Maya maya pa ay nakita ko siyang lumabas na sa gate habang hinahabol ang hininga. Inantay kong maka labas ang babaeng binugbog niya at ang parehong babaeng nakita kong umakyat sa gate upang makalabas. I can still remember her shocked face when she saw me habang palabas ng gate. I'm pretty sure she was shy after that. Mukha syang akyat bahay sa ginawa niya. Ilang sandali pa ay nakita ko na siyang palabas sa gate at hingal na hingal at halatang nanghihina na. Nagtago ako sa gilid at pinanood syang umupo sa waiting shed. It started raining and I saw her hugging herself. Shes probably cold and because of the mini skirt she couldn't cover her legs from the pouring rain. Inilabas ko ang hoodie na nakatago sa bag ko at payong. I wore my mask and walked towards her. "Here.” I said pag abot ng hoodie at payong. "What?” I didn't know that she's masungit. She looks so soft. "Take it.” Kumuha din ako ng pera sa wallet ko dahil mukhang walang natirang gamit at pera sa kanya. "You're weird." she said after taking the money. "Walang thank you?” Tinaasan ko siya ng kilay. "Wala.” Sambit niya bago umalis pagkatapos niyang maisuot ang binigay kong hoodie. Wtf, so ungrateful. Umuwi ako nang basang basa. Sinalubong naman ako ni Mom na mukhang nag aalala sa akin. Sinabi ko sa kanyang okay lang naman ang pakiramdam ko. "Where's your umbrella?" She asked. "I gave it to..." Hindi ko pa nga pala alam ang pangalan nya. Ano ba 'yan! “To?” she asked again. "A girl, from our school. She needed it" I replied. "Binata ka na, anak" Pang aasar nya. Nag usap pa kami ni mama ngunit nag paalam na ako para maligo at mag pahinga. Kahit kailan hindi ako nagka interes sa mga babae sa school o kanino man. I'm focused on my studies. But sometimes I'm wondering how does it feel... falling inlove? I don't think may magugustuhan ako, I'm still young. My Father said that falling inlove is painful but it's the best thing and feeling. He said that because of his love for mom, they had me. And i was the best thing that has happened into their life. I'm grateful to have loving parents like them.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD