Kidnapped by Chance (SPG)

Chapter 19 (Part 2)

Ilang segundo lang ang itinagal ng halik ni Peter. Nang maghiwalay ang labi namin ay makahulugan ang tinging ipinukol niya sa ‘kin. At akmang magsasalita sana siya nang ako naman ang nagnakaw ng halik.

I thought the kiss he gave me wasn't quite enough, so I ended up kissing him back.

At tumugon naman si Peter. Bumilis lalo ang t***k ng puso ko dahil dito, parang may mga paruparong nagliparan sa tyan ko. Kinailangan kong ipulupot ang mga braso ko sa kanyang leeg sakaling maisipan niya ulit tumigil. Ngunit dahil sa ginawa ko, humigpit ang pagkakahawak niya sa beywang ko at mas lalong lumalim ang paghalik niya sa ‘kin.

He was a really good kisser. Naging in sync kasi talaga ang paggalaw ng labi namin sa ibabaw ng isa’t isa. At kahit may kaba sa loob ko, there was something undeniably right about this moment that I couldn't quite explain.

Napasinghap ako sa ibabaw ng labi ni Peter nang buhatin niya ‘ko ulit. Marahan niya akong kinarga papasok sa kwarto at inihiga sa kama. Imbes na maputol ang paghalik namin sa isa’t isa’y may bago pa akong natutunan sa kanya.

He gently sucked on my tongue, sending a new and thrilling sensation through me. It felt like an unspoken invitation, so I mirrored his actions, softly exploring his tongue in return.

Narinig ko tuloy ang mahina niyang pag-ungol na gumising lalo sa sistema ko. Mula sa labi ko’y bumaba ang halik niya sa leeg ko na bahagyang nagpaliyad sa ‘kin dahil sa sensasyong hatid nito. Hindi ko malaman ang gagawin sa mga kamay ko kaya napahawak na lang ako sa buhok niya. Kasabay ng mapanuyo niyang halik, naramdaman ko ang paglalakbay ng kamay niya sa katawan ko. Tuloy ay parang totoong lalagnatin na ako.

Peter pulled away briefly, breaking the kiss. Kinuha niya itong pagkakataon para hubarin ang t-shirt niya. Sandali akong napatitig sa ganda ng kanyang katawan bago siya muling lumapit sa ‘kin. Pero sa puntong ito, nabigyan din ako ng pagkakataong makapag-isip.

Alam ko naman kung saan papunta ang ginagawa namin ni Peter ngayon. Ako rin naman ang nag trigger sa sitwasyong ito dahil nagtapat ako sa kanya ng nararamdaman. Ang tanong lang ay handa ba akong ibigay sa kanya ang bagay na hindi ko nagawang ibigay kay Kyle sa loob ng pitong taon?

Muli akong hinalikan ni Peter sa labi. Gustong-gusto ko ito pero nang subukan kong tumugon, medyo nahirapan ako kumpara kanina. May naramdaman din kasi akong kakaibang kabog sa dibdib na ‘di ko maipaliwanag.

At akala ko magpapatuloy lang siya sa kabila ng nangyayari sa ‘kin nang huminto siya. Bahagya niyang dinistansya ang sarili at tiningnan ako ng diretso sa mata.

“Okay ka lang?” tanong niya na hindi ko inasahan. May hatid itong kirot sa puso.

Binukas-sara ko ang mga mata ko at nahirapang sumagot. Tuloy ay sinubukan niyang alamin ang problema sa sariling paraan. Sumulyap siya sa bukung-bukong ko na maayos namang nakapatong sa kama. Pagkatapos ay kinuha niya ang kamay kong may benda at ipinatong sa ibabaw ng balikat niya, marahil para hindi maipit o mabangga.

I do appreciate his concern, pero wala naman dito ang problema…

Peter leaned in once more to kiss me, and this time, I made an effort to respond more confidently. Hindi ko nga lang napigilan ang pagpikit ng mariin nang hawakan niya ako sa dibdib. Pero para hindi niya mapansin ang reaksyon ko, niyakap ko siya. Sinimulan ko siyang halikan sa leeg at tainga; na nagpahalinghing sa kanya.

Dito niya biglang pinagbaliktad ang pwesto namin. Siya ang nakahiga at ako ang nakaupo sa ibabaw niya. Nahirapan tuloy akong huminga habang pinagmamasdan siya. Nagwapuhan na ako sa kanya noon pero parang mas gumwapo pa siya sa paningin ko ngayon. Hindi ko alam kung saang libro siya galing.

Naghintay naman ako sa sunod naming gagawin. Pero nanatili lang kami sa posisyon namin habang nakatitig sa isa’t isa. Ilang segundo rin ang lumipas bago ko napagtanto na baka hininintay niyang may gawin ako.

Dahil walang ibang karanasan, napaisip ako kung tulad ni Kyle, gusto rin ba niyang siya ang paligayahin ko. Baka ito ang dahilan kaya nilagay niya ‘ko sa ibabaw niya.

I leaned my face closer to his chest, and that's where I kissed him. I sensed his surprise when my lips briefly brushed against his n****e. Kaya naman dito ako nag focus. I kissed and gently played with it, until he gripped my arm and carefully lifted me up.

Naisip kong baka hindi ito ang gusto niya kaya umusad ako pababa. Hinawakan ko ang saradura ng kanyang pang-ibaba. Baka mas gusto niyang—

"Anong balak mong gawin?" nakakunot-noong tanong ni Peter. Muli niya akong binalik sa pagkakaupo sa ibabaw niya.

“A-Akala ko… gusto mo ‘kong…” Nahirapan akong sagutin siya. Pinangunahan ako ng hiya. At parang nakuha naman niya kung anong gusto kong sabihin.

Bahagyang nanlaki ang mga mata ni Peter at namula rin ang mukha. “I’m not asking you to do anything for me,” paglilinaw niya.

Lalong uminit ang pakiramdam ko dahil sa pagkakamali. “Sorry, akala ko lang kasi…”

Alam kong hindi ko na dapat iniisip pa ang ex ko. Pero noon kasi, ito agad ang pinapagawa ni Kyle sa akin. Kahit pagod o busy ako, basta nakaramdam siya ng init ng katawan, talagang nakikiusap siyang gawin ko lahat ng ito para sa kanya. At habang iniisip ko ang mga ito ngayon, kinikilabutan ako at namumuhi sa sarili. Hindi ko matanggap na tinulungan ko siyang tapakan ang pagkatao ko.

"I just needed a moment to take a good look at you,” sabi ni Peter na nagpabalik sa ‘kin sa kasalukuyan. “I never really had the chance until now.” Tipid siyang ngumiti. Ramdam ko naman ang sinseridad ng kanyang sinabi.

Pero palagay ko, kaya talaga siya huminto ay dahil naramdaman niya ang pag-aalinlangan ko. Marahil ay binigyan niya ‘ko ng oras kumalma at makapag-isip ng mabuti. Dahil sa realization na ito, mas natauhan ako. Magkaibang tao sina Kyle at Peter kahit pareho pa silang lalaki.

Bumangon si Peter habang nakaupo pa rin ako sa ibabaw niya. Marahan niyang hinawakan ang mukha ko gamit ang isang kamay. Nagdala ito ng kakaibang init sa buong katawan ko. Napapikit ako sandali bago napatingin sa kanya ng diretso.

“You have really amazing eyes. I could spend hours looking at them,” sabi niya habang nakatitig sa mga mata ko. Hindi ko inasahan ang compliment na ito galing sa kanya.

“Mas maganda ‘to sa umaga. Thanks sa tatay kong Turkish,” casual kong sagot, umaasang maitatago nito ang sobrang kilig ko.

“Sabi na. Kaya pala mukha kang may lahi,” balik naman niya sabay alis ng kamay na nakahawak sa mukha ko. Para kaming nakikipagkwentuhan na lang sa isa’t isa. “Kapag hindi na umuulan bukas, ipakita mo ulit sa ‘kin ang mga mata mo,” sabi pa niya. Napaisip tuloy ako kung balak pa ba niya akong paalisin.

“Maganda rin ang mga mata mo. Magkahalong brown at green.” Ako naman ang nagbigay ng compliment na nagpailing sa kanya; umangat ang magkabilang dulo ng labi. “Tsaka infairness, bagay sa ‘yo ang hairstyle mong kulot. Natural ba ‘yan o nagpa-perm ka? Nakagwapo e! Nanghinayang nga ako noong nalaman kong kidnapper ka dahil pwede kang maging modelo—ay sorry, ang dami ko na palang nasabi!” Tinawanan ko ang sarili nang mapansing nakatitig na lang si Peter sa akin habang tuloy-tuloy lang ako sa pagsasalita.

“Bakit ka nag so-sorry? Gusto kong makinig sa ‘yo,” sabi niya at mistula siyang nagliwanag sa paningin ko. Parang kahit noon pa, madalas siyang makinig sa mga sinasabi ko. Kahit nagsasagutan man kami, pinapakinggan pa rin niya ako sa sarili niyang paraan.

Tuloy ay hindi ko napigilan ang sarili yakapin siya ng mahigpit. It’s very rare to find someone who’s willing and interested to listen to you. “Natural ang kulot ko,” sabi ni Peter na nagpatawa sa akin. Hindi naman ako bumitaw sa pagkakayakap sa kanya kaya kalaunan ay niyakap din niya ‘ko pabalik.

Ilang minutong nagkaroon ng katahimikan sa pagitan namin bago ko binasag. “Why did you pause?” tanong ko dahil gusto kong marinig mismo sa kanya ang sagot.

"I don't want to pressure you into doing something that doesn't feel right for you,” diretsong sagot niya imbes na bigyan ako ng palaisipan.

Kaya naman baliw man sa paningin ng iba, ramdam ko ngayon ang respeto ni Peter sa ‘kin. And the greater his respect for me, the more I find myself open to taking risks.

"Why don't you give me another lesson, and show me just how right this can be?” tanong ko na sandaling nagpahinto sa amin. Hindi ako sanay makipag-flirt pero sana epektibo ang sinabi ko.

Paghiwalay ko sa pagkakayakap kay Peter, dito ko isa-isang binuksan ang butones ng suot kong pantulog. Lalong bumigat ang paghinga ko nang makita ang pagtingin niya sa ginagawa ko.

"I’m a slow learner. I hope you can be patient with me,” pagkasabi ko nito’y nasa huling butones na ako. Nag-angat ako ng tingin at dito sinalubong ng halik sa labi. Si Peter na mismo ang tuluyang nag-alis ng suot kong pang-itaas.

Our kisses grew more intense as his hands roamed my back, finally unlocking the clasp of my bra. At nang ilang sandali lang ay natagpuan ng mga kamay niya ang dibdib ko, binalot ng matinding sensasyon ang buong pagkatao ko. He gently massaged them, and soon, both of his hands were all over me, causing my breath to come in short, uneven gasps. I found it hard to catch my breath, so I pulled away from his lips for a moment.

Kinuha naman niya itong pagkakataon para bigyan ng buong atensyon ang dibdib ko. A quiet gasp escaped me as he took one n****e into his mouth, his lips warm and teasing, while his fingers played with the other. The sensations were overwhelming, causing a soft moan to escape my lips as his mouth trailed back to my neck.

"Let's take it slow tonight, and begin with the top," suhestyon ni Peter. Pinakiramdaman ko ang sarili ko, at nakakapagtaka pero nawala ang kaba na dala-dala ko kanina. Marahil dahil alam ko na kung anong dapat asahan, tiwala ako sa kanya, at alam kong may isang salita siya.

I could only offer a silent nod in response. With a gentle yet commanding touch, he guided me to lie back on the bed. His lips continued their sweet torment on my breasts, alternating between delicate kisses and eager nibbles. While his mouth was busy with one, his hand worked its magic on the other.

Each passing moment felt like an eternity, and I struggled to catch my breath, completely consumed by the overwhelming pleasure he was giving me.

***

Sa pitong taong relasyon namin ni Kyle, marami akong ginawang bagay na labag sa loob ko. Pero dahil gusto niya ay pinagbibigyan ko. Para wala na lang masabi; para walang pagtalunan.

Pero kapag binabalikan ko ang mga pagkakataong iyon, hindi ko mapigilang kamuhian ang sarili. Hindi ko rin alam kung bakit, kung normal ba ang pakiramdam na ito o may mali talaga sa ‘kin.

Madalas kong matanong sa sarili kung bakit hindi ko kayang maging katulad ng ibang babae pagdating sa boyfriend nila. Naiinggit ako sa mga babaeng kayang-kaya halikan ang boyfriend nila in public, mga babaeng kayang ibigay ang sarili nila ng buo, ng walang pagaalinlangan.

Is it simply because I was never the clingy type of girlfriend? Maybe I wasn't ready to be intimate with someone yet? Or is there something more I'm yet to figure out about myself?

Minsan na nga rin akong napaisip. Baka babae pala ang gusto ko kaya hindi ako kumportable sa mga pinaggagagawa namin ni Kyle. Baka bisexual o ‘di kaya asexual ako. Oo’t napa-research pa ako noon para malaman ang sagot.

And now I realized… maybe it's not about me having an issue with myself. Perhaps I was pushed into uncomfortable situations at a young age, and over time, I've had to carry that weight with me. I couldn't feel comfortable with Kyle because I no longer trust him with my body. His constant disregard for my boundaries has led my body to react this way around him. It's like my body's way of protecting itself. Ang totoo pala, walang mali sa akin. Nasa maling tao lang ako.

Sa dami ng tanong ko noon, sinong mag-aakalang ngayon pa ito mabibigyang kasagutan. Dito sa isla.

Hindi ko akalaing si Peter ang sagot sa mga tanong ko.