Hindi nagsalita si Hector matapos ko iyon sabihin sakanya. Oo naman, minsan akong nagmukhang patay na patay sakanya—but it’s different now! Noong hardinero siya ay bigay na bigay ako—ganon din naman noong haciendero siya…
Ngayon, hindi ko na hahayaan na katawan ko ang pakikinggan. Kung kailangan uminom ako ng holy water at mag-rosaryo ay gagawin ko para hindi makaramdam ng kung ano sakanya! Jusko ano ba ‘tong iniisip ko?
“Are you mad?”
Natigilan ako sa pag-iisip at nilingon si Hector ng may masamang tingin. Talagang nakakainis ang tanong na ‘yon kasi hello? Hindi ba obvious?!
“Bakit? Sa tingin mo ba talaga sasalubungin kita ng yakap!? Neknek mo! Magsama kayo ni Laura!” I hissed. “Paandarin mo na ang sasakyan!”
“Yes Ma’am…” Mabilis siyang tumango at hindi na ulit nagsalita.
Napairap
