Second Chance at Love

22 White Tulip

White Tulip

"tulips represent forgiveness, which is all you hope for when it comes to making amends with a person who's important to you. White Tulip symbolize renewal, which makes them the perfect choice when used to repair a relationship with the chance of better future."

Radeon Pov

3years later.

"Finally it so good to be back in my beloved country." bulalas ko.

"Didi, we are already in the Philippines? When will I see my Mama po? I'm so very excited to see my Mama." masayang bulalas ng Bata.

Naawa ako sa batang Ito. Pero gagawin ko ang lahat may kompleto lang itong pamilya. She deserves to be love. She is innocent and lovely. Very sweet little girl. Kaya napamahal na din Ito sakin. I love my baby girl.

"Yes sweetheart soon. But for now let see your grandparents first. They miss you."

"I miss them too Didi." matamis pa itong ngumiti sakin.

Napangiti na ako sa sobrang cuteness nito. Hindi kamukha ng Ina nito ang bata at hindi rin sakin. Mas lalong hindi sa kamag-anak ng Ina nito or whatever. Parang hulog siya ng langit sakin. I've been miserable all this passing years at siya ang naging lakas ko sa bawat oras at araw na nagdaan. Siguro gan'on lang talaga minsan hindi makukuha sa Ina o Ama ang mukha ng Bata.

Nasa labas na ang sundo namin. Agad kaming tinulungan pagkakita nila samin ng Anak ko.

"It so maenet po deto Didi." natawa ako sa pagtatagalog nito. Tinuturuan ko naman magtagalog kaso minsan magreklamo dahil mahirap daw. Kaya taglish minsan ang salita niya.

"Remember we are here now in the Philippines sweetheart." ngiti ko.

"Yeah but it's like someone grill me Didi. My skin burning, I'm burning." reklamo nito. Tumawa naman ako.

First time tumapak sa Pilipinas kaya normal lang na ganito ang reaksyon ng Bata.

"You'll get used to it soon sweetheart." haplos ko sa ulo nito.

"Yes po, as long as I'm with my Mama, I'm fine. I'm not really complaining Didi, but it's real, it so hot here." sabay paypay ang kamay sa mukha nito. Natatawa na akong kinarga Ito para makapasok na kami sa loob ng sasakyan.

Sa Taguig kami umuwi sa bahay ng mga grandparents ko. Ayoko sa Bahay namin dahil ando'n ang panganay kong kapatid nakatira with his wife. Yes kasal na ang panganay kong Kuya. Pero wala pa sila Anak ng hipag ko. Ayoko din sa condo ko dahil hindi pwede doon ang Anak ko.

"I'm going to see my Lolo and Lola I hope they will like me po, Didi. I'm always a good girl po, right?" tanong pa niya sakin.

"Yes sweetheart." sabay kandong ko sa bata at niyakap ko Ito. Yumakap naman agad sakin. Kaya hinalikan ko ang bunbonan nito. Mayat maya ay ramdam ko ng nakatulog Ito. Kaya hinayaan ko na lang na matulog kisa salita ng salita at tanong ng tanong.

Nakaraan

Excited ako dahil magkaka-anak na kami ni Celine. Pero habang tumatagal ay umiiba na ang ugali nito. Pinagsawalang bahala ko na lang iyon. Dahil iniisip ko na buntis Ito. Mahabang pasensiya ang kinailangan ko para unawain Ito. Sa condo ko kami dati nakatira na dalawa.

I have my own house sa makati dahil doon mostly ang mga business ko. Pero hindi alam ni Celine na may sarili akong bahay dito sa Manila. Ang alam lang nito ay may mga condo's ako dito sa Manila. Pero sa Quezon City lang kami nakatira sa condo ko doon. Pinakamurang condo na nabili ko dati. Dito kami tumira dahil iyon ang gusto nito. Malapit daw siya sa mga kaibigan niya. Para hindi siya maboring. Kapag wala ako sa condo.

Yung pakiramdam ko na mas naging miserable ang buhay ko ng siya ang kasama ko. Ang kasama ko sa iisang bubong. Ang dami nitong demand, luho nito at Pera. Lagi din nandito sa condo ang Ina nito. They are like a gold digger. Laging tinatanong ang Bahay na ipapatayo namin. Hindi daw pwede na sa isang condo lang titira ang Anak niya. Mas deserve daw ng anak nito ang malapalasyo na bahay. Dapat daw mas malaki pa sa bahay namin sa Tarlac.

"Ang sarap magbuhay Reyna sa mundo." bulalas pa ng Nanay ni Celine. Lihim na lang akong naparoll eyes.

Gusto pa sa Forbes Makati ako bibili ng house and lot. Tumanggi ako agad hindi sa hindi ko afford. Kayang kaya kong bumili ng house and lot diyan. Pero ayokong gumastos para sa kanila. Ayokong masayang ang Pera na hindi naman nila deserve. Ayokong ilaan ang Perang pinaghirapan ko sa ganitong klaseng mga Tao. Halatang Pera lang naman ang gusto nila sakin.

Hindi ko din sinasadya na marinig sa bunganga ng Nanay nito. Dapat daw na ngayong kasal na kami ay may karapatan na siya sa lahat ng pagmamay-ari ko. Tinatanong na din sa Anak kong malaki ba ang mana ko na makukuha kung sakaling mawala na sa mundo ang parents ko. Mayaman pa both angkan ko daw kaya siguradong malaki ang makukuha kong mana. Lalo na daw at magkaka-anak na kami baka may makukuha na mana din ang batang hindi pa nailalabas sa mundo. Napatiimbagang ako sa kasakiman nila sa Pera.

Kaya hindi ako umuwi sa araw na iyon. Wala naman silang makukuha na valuable na gamit ko doon. Wala akong Pera na nakatago doon kaya they can stay there what ever they want.

Ang pinakamasakit pa sa lahat ay ang lukuhin nila ako. Kaya ng maka-anak na si Celine ay tinakas kong kinuha ang Bata ng tapos na ang screening ng bata. Ako ang kumuha agad ng ipapasok na sana ng nurse sa loob ang sanggol. Agad kung inuwi sa bahay namin. Doon ko na pinabantayan kay Manang Maria ang mayordoma ng mansion.

Tapos nagkunwari akong walang alam sa nangyari. Nag galit galitan pa ako ng sinabing may kumuha sa sanggol at tinakas. Kilala ko ang mga nasa cctv control room. Kaya agad kong pinabura ang eksenang karga ko ang bata na inilabas sa hospital. Good thing malinis nilang nagawan ng paraan ang lahat.

Three months pa lang ng bata noon ay lumipad na kami pa-america. Sumunod naman sila Mommy sa America at kweninto ko ang lahat sa kanila ni daddy ang dahilan ko. Ayaw nilang tanggapin ang Bata bilang isang kauna-unahang apo nila. Pero sabi ko walang kasalanan ang bata. She is innocent and so fragile.

Mas magiging maganda ang buhay niya sa puder ko. Kesa sa kanila dahil alam kong gagamitin nila ang Bata para sa luho nila. Hindi ko iyon matatanggap at maatim na gan'on ang gagawin nila para sa Bata.

Ngayong nandito na ako sa Pilipinas aayusin ko na ang lahat-lahat. And also I want to win her back. No matter what. My moo.

*****

Mansion

"Didi, wake up." tinig iyon ng baby ko.

"Hmmm.. yes sweetheart. What's wrong?"

"The car already stop and I think we are here now. I'm hungry and I want wiwi na po." sagot nito.

Napamulat ako agad ng mga mata at tumingin sa labas. Oh. Nakarating na nga talaga kami dito sa mansion nila grandparents. Nahiya sigurong gisingin ako ng driver. Kaya umayos na ako ng upo at binuksan ang pinto ng sasakyan. Lumabas na ako bago ko kinarga ang Anak ko.

Nagulat pa ako ng nandito din pala ang mga parents ko. Sa Bata sila agad nakatingin na parang sinusuri nila Ito. Parang natakot pa yata ang Bata sa paraan ng tingin nila. Dahil mahigpit itong yumakap sakin.

"Didi, want ko na magwiwi po." mahina pa nitong bulong sakin.

"Alright baby, let's go." sabi ko naman.

"Magbanyo lang kami ng Anak ko sandali." paalam ko agad sa kanila. Mabilis akong naglakad patungong banyo.

Marunong na itong umihi mag-isa niya pero pinapasok parin niya ako sa loob ng toilet.

"Didi, do they not like me po?" mahina nitong tanong sakin. Mukhang naiiyak na din ito. Namumula na ang pisngi at nanunubig na din ang mga mata nito.

"They like you sweetheart. Of course they like you. You are so adorable that they cannot resist to play with you. Kiss you, hug you and talk to you. They love you okay." mahinahon kong sambit.

"Are you sure Didi?" hindi Ito naniniwala sa mga sinabi ko.

"Of course sweetheart."

"I hope my Mama love me too. Your the only one who love me Didi. I'm so sad po." lumungkot bigla ang aura nito.

"Are you done?" tanong ko. Tumango naman Ito. Tinulungan ko na Ito at iginiya sa lababo para maghugas ng kamay.

Hawak kamay na kaming lumabas sa banyo at nagtungo na kami sa kusina. Dahil pati ako nagugutom na din.

"Hello Sir Dart, hello baby." bati ng kasambahay namin na nasa kusina. Bumati din kami pabalik ng Anak ko.

"Para kanino ang mga yan?" tanong ko.

"Sainyo po Sir, pinagawa ng Mommy mo po." sagot nito. Napangiti naman na ako agad.

"Kelan pa dumating dito sila Mommy?" tanong ko.

"Kahapon pa Sir."

"Okay Salamat."

Bakit dito sila umuwi kong may sarili naman kaming bahay. Sabi ko pa sa isipan ko. Sinabi kaya ni lola na ngayon ang uwi namin ng Anak ko dito? Bumuntong hininga ako.

Sana matanggap nila ang bata. Kawawa naman kung walang magmamahal saknya. Wala naman itong alam sa gawain ng Ina nito. Sana talaga lawakan nila ang isipan at puso nila. My baby is so charming. Alam kong makukuha din nito ang loob nila Mommy. Excited na nga din makita nila Lola at Lolo sa Tarlac ang Bata eh.

Dahil hapon na at hindi mainit sa labas. Pinahatid ko na lang Ito sa may garden. Mas mahangin kasi ang tumambay doon kisa sa may patio.

Excited ang batang humawak sa kamay ko at lumabas na kami ng kusina.

"Can I eat a lot Didi? Hindi po sila mag angry po if I eat many-many food?" tanong pa nito.

"Na.. you can eat what ever you want to eat sweetheart. As long as you don't waste food it's fine sweetheart. You can only eat the food you like. Okay?"

"Okay po Didi." masigla nitong sagot.

Pero pagdating namin sa may garden ay ando'n ang mga parents ko at ang grandparents ko. Kaya lumapit na kami doon at inutusan na magmano ang bata sa kanila. Ayaw pa sana niya dahil natatakot daw. Pero pinalakas ko lang ang loob ng Bata.

"Walang kasalanan po ang Bata para itrato niyo pong ganyan. May mga charity din po kayo at magiliw kayo sa mga Bata bakit hindi niyo magawa sa inosenteng batang Ito." mahinahon kong sabi ng akmang hindi panpansinin ni Mommy ang Bata. Ayokong masaktan ang bata at magdamdam.

"That child is different from the children in the orphanage. That little girl's mother cheated on you! Then here you are taking care of the child that it----"

"Stop it Mom! Be sensitive to my daughter. Kung ayaw niyo sa kaniya it's fine, but please don't hurt her feelings. Wala din siya pinagkaiba sa mga Bata sa bahay ampunan. Vulnerable, innocent and have a pure heart. Aren't you proud that I care and help this innocent child from the wrong doing of her mother? What if, sinasaktan nila ang batang Ito kapag nasa puder nila?. Pinapabayaan or worst gawan nila ng masama. Give a little sympathy for her Mom, Dad." pakiusap ko pa.

"Your son is right. If you don't like this cute angel hayaan mo siya dito na mag enjoy sa bahay namin. Ikaw na lang ang mag aadjust don't come here para hindi mo makita ang bata. That's simple." pagtatanggol ni Lola sa Bata.

"Come here little girl. What's your name?" tanong ni Lolo.

"I'm Azalea po." sagot naman nito. Pero hindi siya lumapit kay Lolo. Nakadikit lang sakin.

"Thats a Beautiful name just like you." magiliw naman na sabi ni Lola.

"Thank you po." nahihiya pa nitong sabi. Agad lumapit sakin ng umupo ako sa bakanteng upuan doon. Kinandong ko naman agad ito.

"The food is coming Didi, I'm shy to eat." bulong nito sakin.

"You said you were hungry. Let's eat together I'm hungry too sweetheart." bulong ko din. Pinapanood lang kami ni Mommy habang nag-uusap naman sila daddy at Lolo.

"Subo mo ako Didi ah?" bulong pa nito.

"Sure baby."

Pati pala ang mga Ito magmeryenda din. Habang kumakain kami ay tahimik lang ang baby ko. Nakikipagkwentuhan naman ako sa mga matatanda.

Pinuna na naman ni Mommy ang pagsusubo ko ng pagkain sa Bata. Agad nagyuko ng ulo ang Anak ko. Sinita naman siya ni Lola kaya hindi na ulit umimik si Mommy. Malayo talaga ang loob ni Mommy sa Bata. Hinayaan ko na lang at hindi na ipinilit pa.

Uuwi na muna kami sa Tarlac bago kami umuwi sa tagaytay. Mas mediyo malamig doon at alam kong mag-eenjoy ang Anak ko. Mag magsisimula na rin itong mag-aral kaya dito na lang kami sa Pilipinas tumira.

And I want to find Leyanna. Kailangan ko siya sa buhay ko. Kung may boyfriend o asawa na ito. Gagawin ko ang lahat maibalik ko lang ang dating kami! I swear to God.