Naramdaman ko ang kung sinong lumapit sa akin para alalayan. Ngunit hindi ko nagawang kumilos at tila napako nalamang ako sa kinatatayuan, tulala sa hagdanan kung saan ko sila hinabol ng tingin kanina at kung saan ko sila huling nakita.
My breathing becomes rough, tila ayaw kayanin ng isip ko at ng nararamdaman ko ang nasaksihan kanina.
"Hija, halika ihahatid kita sa kwarto mo," para akong robot na sumama kay Tiya Ysabella. Kahit nang makapasok kami sa kwarto ay hindi ko nagawang magsalita, my tears dripped down on my face as I feel so numb.
Tila 'yong sakit ay siyang dahilan upang wala na akong maramdaman.
"Kia, makakasama sa dinadala mo ang pag-iyak."
"A-akala ko, a-akala ko kaya kong tanggapin. Akala ko kaya kong bitawan, hindi p-pala... No'ng makita ko 'yong saya ni Meast ng malam
