Kabanata 28
Z A C H I A
“I’m sorry. Please don’t be mad at me,” he said in a hoarse voice.
Napapikit ako ng mariin habang pakiramdaman ang mabilis na t***k ng kanyang dibdib. Mas mabilis nga lang sa tingin ko ang t***k ng puso ko kaysa sa kanya. Kinagat ko ang labi ko, pilit inaalala ang galit na nararamdaman ko kanikanina lang sa kanya. Pero hindi ko na iyon mahagilap pa. Tila sa isang iglap ay nabura lahat ng sama ng loob ko sa kanya.
Para akong nagka-amnesia at nakalimutan ko agad ang ginawa niya kanina. Hindi dapat ganito. Galit dapat ako sa kanya ngayon pero kahit anong gawin ko ay mas nangingibabaw talaga ang sayang nararamdaman ko ngayon.
Gano’n na lang… Isang yakap at isang sorry niya lang at okay na agad ako. Samantalang kanina parang maiiyak na ako sa sama ng loob sa pag-a
