- Nickolai Vrikzor -
I bit my lips staring of the beautiful and innocent woman - my wife. My lovely wife. I deeply sighed to catched my breath. Pinapanood ko ang mag-iina ko habang nagkukulay ng colouring books si Neeca. Her mother helping her while sitting on the carpeted floors. I know one of this days, my Honey will be used all of these. Mas gusto kong kusa niyang maalala ang lahat dahil ayaw ko siyang ma-pressure sa mga bagay na ikakasakit ng kaniyang ulo. We can wait until she remember us at the right time. Our children knows about it, because they were all smart and understanding at their very young age.
Kahit na dalawang taon na ang nakakalipas hanggang ngayon ay sinisisi ko pa rin ang sarili ko dahil sa aking kapabayaan. My lovely wife suffered a lot because of my dark side. Wala siyang maalala kahit na katiting sa akin at lalo na sa aming mga anak. Kahit sobrang sakit ay inalayo ko ang aking sarili, kami ng mga anak namin para tuluyan siyang gumaling. It's really hard for me, but it's more painful when our children want too see their Mom. Especially our baby girl. She was only one year old when that happened. Until now, we didn't still caught the real mastermind. F**k that b*llshít!
My phone ringing..
“Master" it's Jackson. My right hand.
“Any good news?"
“We still working it out. Masyadong magaling ang mga gago dahil paiba-iba sila ng lokasyon. But I have a good news."
“What is it?"
“One of our team. Leesha the shadow's girl entered to the enemy's house to be a maid. Muntik pa siyang hindi makapasok dahil sa higpit ng seguridad. That's only a good news for now Master. We can have any information this coming days. Leesha is very a clever woman but so dangerous."
“Okay good. Where is Farrah?" Farrah is my younger sister. She was adopted of my late parents. Jackson's girlfriend.
Mahina itong tumawa sa kabilang linya.
“Tsk! Parang inahing pusa dito na hindi mapakali. She missed your wife! F**k! Parang gusto ko na magselos dahil mas mahal pa ang asawa mo kaysa sa akin."
Napaungol na lamang ako. Hindi ko masisi si Farrah dahil ito ang nag-alaga at nagbantay sa aking asawa. Hindi mahilig makipagkaibigan o makipaglapit sa kung sino ang kapatid ko pero nung makilala niya si Reeca my lovely wife, she become's crazy. Mabilis na nagkapalagayan ng loob ang dalawa sa isat-isa.
“Daddy!"
“Okay I'll hang up"
“Okay Master".
Pinatay ko ang end botton ng call at mabilis na binulsa ang hawak kong phone.
“Daddy Daddy!"
Nagtatakbo si Neeca palapit sa akin at may malawak na ngiti habang hawak ang isang papel na may drawing. Lumagpas ang paningin ko ng makita kong humahangos na nagtatakbo rin palapit si Reeca. My Sweetheart. But I tried my best to not act as a husband of her. She will be confuse and scared of me even though I'm so much tempted.
Yumuko ako at agad na binuhat ang bunso ko. Mabilis naman umikot ang maliliit nitong mga braso aking leeg. Our princess is always sweet as her mother.
“What is it?"
Imbes na sumagot ay itinaas nito sa aking mukha ang hawak nitong papel.
“Gawa ko drawing po Daddy. Mommy help me!" masayang masaya ang mukha ng aming anak habang very proud na iwinagayway m ang papel sa aking mukha.
Neeca can't stop saying the woman in front of us is her real mom. Alam kong naguguluhan si Reeca but she just silently nodded when our princess calling her Mommy.
“Thats very awesome" I kissed her rosy cheeks. Neeca's giggled.
“Mommy come here. So Daddy can hug you also"
Nànlaki ang mga mata ni Reeca at biglang namula ang maliit at magandang mukha nito. Her face is very adorable. I can't stop my eyes staring at her kissable lips.
Hinawakan ni Neeca ang aking panga at nagsalita.
“Daddy, My Mommy's mad?" mahinang bulong nito sa akin.
“Nope Baby, nagulat lang siya, hayaan muna natin si Mommy, masakit pa ulo niya." mahinang bulong ko sa aming Anak.
“Okay Daddy" she nodded.
Kumawag-kawag ang mga paa ng paslit gustong bumaba kaya ibinababa ko. Mabilis itong lumapit sa kaniyang Mommy.
“Mommy let's go outside. I want to show you our garden. Madami po maganda flowers. Daddy loves flowers because Mommy loves flowers too." makulit na hinila ni Neeca ang kaniyang Mommy pababa ng hagdan. My wife's looks so confused and stunned pero nagpahila ito. Saglit na tumingin ito sa akin na para bang nahihiya at tumango.
Sinundan ko na lamang sila ng tingin hanggang sa makababa ang mga ito. I called two maids to prepare somes snack for both of them. Pumanhik ako sa aking office. My office is very big at lahat ng mayroon para sa aking trabaho ay nandirito. Lalo na at hindi na ako pwedeng magpunta ng hideout dahil kasama ko ang mga anak lalo na ang asawa kong walang muwang. I immediately turn on my big screen monitor. Dito ko lahat makikita ang bawat galaw ng mga tauhan ko. Hindi lang ako dahil kahit si Jackson na nasa hideout ay naka-connect rin dito. Lahat ng tao rito sa aking pamamahay ay nakamonitor without them knowing. I can't trust most of them lalo na sa mga maids na baguhan. I don't want to repeat what happened before.
I clicked the screen to see more clearly my lovely wife and our daughter. They're were sitting inside the Nipa Hut na nasa gitna ng garden. I clicked the audio para marinig ko ang mga pinag-uusapan nila. I should more be careful watching my family because my enemies can attack anytime even here inside my place.
~~~~~~~
“Mommy I love this flowers"
Masayang mukha na tinuturo ni Neeca ang magandang tulips na nasa kaliwang bahagi. Napangiti ako at tumango.
“Wow ang ganda nga." maski ako ay sobrang napahanga sa mga bulaklak na nandirito. First time ko palang makakita ng ganito kabonggang mga bulaklak andito na ata lahat ng bulaklak sa buong mundo sa sobrang lawak ng garden. Nakakatuwa pa dahil may bahay kubo dito na nakatayo sa gitna ng garden. Pero ewan ko ba dahil parang pamilyar ang scene na ito sa akin ngunit hindi ko naman matandaan. Mayroon din namang garden sina Farrah pero hindi ganito kabongga. Hindi naman kasi mahilig sa bulaklak iyon, ako nga lang minsan nagpresinta magdilig para lang makita ko sa umaga ang mga bulaklak.
“Do you like that? Pati iyon.. tapos iyon .. tapos iyon din Mommy?" inosenteng mukha na tanong nito sa akin habang nakatingala.
Mabilis akong tumango.
“Yes po, lahat yan gusto ko" sagot ko habang may malawak na pagkakangiti.
“Yeheey Mommy loves flowers" pumalakpak pa ang maliliit nitong mga kamay sa tuwa.
Parang hinaplos naman ang aking puso sa nakikitang magandang mood ng batang ito. Kahit nahihiya ako tawagin bilang Mommy nito ay hinahayaan ko na lamang dahil baka nami-miss lang nito ang totoong Mommy nito.
“Ito na ang meryenda niyo"
Napalingon ako sa aming likuran at nakita kong pumasok ang dalawang naka- unipormeng kasambahay. Ang isa ay nakatungo na para bang nahihiya. Habang ang isa ay ang tapang ng mukha. Siya rin iyong panay ang irap sa akin. Sa dinami-rami ng kasambahay dito, ito pang panay ang irap sa akin na akala mo ay may epilepsy. As usual nagkandairap-irap na naman itong tumingin sa akin. Anu kayang problema ng bruhang ito. Tumingin ako kay Neeca na ngayon ay nakangiti dahil sa nakitang sandwich na inilapag ng naunang kasambahay kaya hindi nito nakikita ang bruhang babae.