Dark Love

Chapter 32—Just Be Yourself

September 12, 2008

Enchanted Kingdom

11:45 AM

Dalawang oras na mahigit ang nakalilipas mula nang makapasok na nang tuluyan sina Ryan at Claire sa loob ng Enchanted Kingdom. Manghang-mangha sila, hindi lang sa dami ng mga rides na puwede nilang masubukan, kundi pati na rin sa landscape ng buong paligid. Kasama ng ilan pa nilang mga kaklase, sinubukan nila ang ilang mga rides katulad ng Jungle Log Jam, Rio Grande Rapids, At Bump Car. Katatapos lang din nilang sakyan ang Anchor’s Away, kung saan halos mahimatay si Claire sa sobrang kaba at takot habang paulit-ulit silang animo’y ibinabalibag sa hangin.

“Ano, Claire, okay ka lang ba? Kaya pa ba? Tara isa pa!” Pang-aasar ni Ryan kay Claire pagkababang pagkababa nila.

“Naku, tumigil ka nga d’yan! Halos humiwalay na nga ‘yung kaluluwa ko sa katawan ko!” Mabilis na tugon niya habang nakayukong nakakapit sa magkabilang tuhod. Si Ryan naman ay tawa lang ng tawa dahil sa napansing pamumutla ni Claire.

“Ang sarap kaya! Para tayong lumilipad!” Ani Ryan. Ano, tara isa pa!” Patuloy na pangungulit ni Ryan.

“Mag-isa ka!” Nakataas ang kilay na sambit ni Claire habang unti-unting ibinabangon ang kanyang katawan sa pagkakayuko.

“Joke lang. Ikaw naman ‘di ka na mabiro. Alam ko naman halos mahimatay ka na sa ride na ‘yan. Pero, warm-up pa lang ‘yan! Mamaya sa pinaka-extreme na rides tayo sasakay!” Aniya.

“Saan naman ‘yun?” Nagtatakang tanong ni Claire.

“Saan pa nga ba? ‘Eh ‘di doon, oh!” Bulalas ni Ryan habang itinuturo sa bandang itaas ang Space Shuttle na ilang metro ang layo sa kinaroroonan nila ngunit tanaw na tanaw pa rin nila at rinig na rinig ang hiyawan ng mga taong nakasakay roon. Saktong pagkaturo ni Ryan ay biglang dumaan ang tren sa inverted na riles nito.

“What? Seryoso ka d’yan, Bes? Sasakyan talaga natin ‘yan? Naku, ikaw na lang! Feeling ko hindi ko hindi ko na yata kakayanin pa ang ride na ‘yun! Dito pa nga lang sa barkong umuuga, parang bumabaligtad na ang sikmura ko. Doon pa kaya sa ride na literal kang ibabaligtad? Naku! Iba na lang isama mo dyan!” Mariing pagtanggi ni Claire.

“Ano ka ba, bes! Safe naman d’yan for sure! ‘Tsaka, minsan talaga kailangan nating maka-experience ng mala-life and death situation. Para may thrill!” Patuloy na panghihimok ni Ryan sa kaibigan. “Huwag ka mag-alala. May kasama naman tayo sa pagsakay. Isasama natin ‘yung iba ko pang mga kabarkada. Para hindi ka mahiyang sumigaw kapag hindi mo na kaya ang kabog ng dibdib mo.” Ani Ryan.

Nang marinig ito ni Claire ay bahagya na naman siyang natigilan. Hindi pa rin niya lubos na ma-figure-out kung ano ang magiging reaksyon sa kanya ng mga kabarkada ni Ryan. At lalong hindi rin niya maisip kung bakit tila yata masyado siyang conscious sa kung ano ang maaaring isipin nila sa kanya.

Maya-maya ay biglang naramdaman ni Ryan na nag-vibrate ang kanyang cellphone na nasa kanyang bulsa. Agad niya itong inilabas. Tumatawag pala si James. Bahagya siyang lumayo kay Claire at saka sinagot ang tawag.

***

Ryan: Hello, bro! What’s up?

James: Heto, kasama na namin ni Nick si Iya. ‘Asan ka na ba?

Ryan: Kakababa lang namin sa Anchor’s Away. Magla-lunch na ba tayo?

James: Oo bro. Almost twelve na kaya. Nandito kami ngayon sa may Foodcourt malapit sa Space Shuttle.

Ryan: Ah, gano’n ba? Sige. Punta na rin kami dyan ng kaibigan ko. Hintayin niyo na kami. Sabay-sabay na tayong mag-lunch.

James: Sige bro. Excited na kaming tatlo makilala ‘yang chiks mo.

Ryan: Sira ka talaga. She’s not my Girlfriend, okay?

James: Yet. Doon din naman pupunta ‘yan kalaunan.

Ryan: Whatever, bro. Basta ha? Give her a warm welcome sa barkada.

James: Sure bro. No problem.

Ryan: Alright!

James: Sige na bro. O-order na kami dito ng food.

Ryan: Idamay niyo na kaming dalawa sa order niyo. Bayaran ko nalang pagdating dyan.

James: Okay bro. Bilisan niyo. Bye na.

Ryan: Bye!

***

Pagkababa ng tawag, agad na lumakad si Ryan palapit kay Claire na sa mga sandaling iyon ay napaupo muna sa isang gilid.

“Bes, let’s go?” Ani Ryan.

“Saan naman tayo pupunta? Huwag mong sabihing pipilitin mo na naman akong sumakay d’yan sa nambabalibag na barko na ‘yan?” Sagot niya. Nakataas ang isang kilay nito na nakatingin kay Ryan.

“Don’t worry. Hindi na mhna kita pasasakayin d’yan. Mamaya na tayo ulit magra-rides, okay? For now, kain muna tayo.” Masiglang wika ni Ryan.

Biglang umaliwalas ang mukha ni Claire pagkarinig nito. Tinignan niya ang kanyang relo at mabilis na tumayo.

“Alas-Dose na pala nang tanghali. Kaya pala kumakalam na ang sikmura ko! Ikaw naman ‘di mo naman sa akin sinabi agad na kakain na pala tayo! Nasungitan pa tuloy kita.” Wika ni Claire habang bahagyang napangiti.

“E ikaw lang naman, e. Hindi mo ‘ko pinatapos sa sasabihin ko.” Tugon niya.

“Alright. Saan pala ang kainan dito?” Pang-uusisa ni Claire habang hinihimas-himas na ang kanyang tiyan.

“May Foodcourt malapit sa may Space Shuttle.” Mabilis na tugon ni Ryan.

“Ano pa’ng hinihintay natin? Let’s go!” Sambit ni Claire.

Agad nga silang naglakad palapit ng Foodcourt. Mga dalawang minuto lang ang nakalipas ay tanaw na nila sa ‘di kalayuan ang sunod-sunod na mga food stalls. Ilang metro pa ang layo nila ngunit unti-unti na nilang naaamoy ang sari-saring mga pagkain na mabibili doon.

“Nakakagutom naman dito!” Sambit ni Claire habang nakapikit pang nilalanghap ang kaaya-ayang amoy ng mga pagkain na dinadala ng hangin.

Hindi nag-react si Ryan sa ipinakitang pananabik ni Claire. Bagkus ay kinuha na niya ang pagkakataong iyon para ipaalam kay Claire ang nalalapit na pagpapakilala niya sa kanya ng iba pa niyang mga kabarkada.

“Hindi na talaga ako makapaghintay na ma-meet mo sila!” Aniya.

Dahan-dahang nagbago ang awra ng mukha ni Claire.

“W-What do you mean?” Tanong niya. Tumigil siya sa paglalakad at napatingin lang kay Ryan.

Agad namang tumigil din si Ryan sa paglakad at humarap kay Claire.

“This is it, Claire. Makikilala mo na ‘yung mga kaibigan ko na malaki rin ang naging bahagi ng buhay ko, tulad mo.” Ani Ryan.

“S-Sigurado ka bang okay lang sa kanilang kasama mo ako? At saka, hindi ko kasi alam kung magugustuhan ba nila akong kaibiganin din.” Sambit ng nagugulumihanang si Claire.

“Ano ka ba? Bakit mo ba iniisip ‘yung mga bagay na ‘yan? Kung naging ka-close kita, malamang, magiging ka-close ka rin nila. Sigurado ako tatanggapin ka nila nang buong buo sa barkada. Just be yourself, okay?” Aniya.

***