Lalong naging tahimik sa loob ng karwahe sa muli nilang pagsakay dito. Naupo na nga sa unahan ang binatang prinsipe't naiwan siyang kasama ang mangkukulam sa loob nito. Hindi lumilingon si Odeo sa kaniya kaya napapabuntong-hininga siya nang malalim para rito. Hindi na gaanong naging mabilis ang pagtakbo ng mga kabayo. Pinanatili ng manglalakbay na katamtaman lamang dahil malapit na rin sila sa baryong tinigilan ng mga manglalakbay.
Ibinaling niya ang kaniyang tingin sa mangkukulam nang magsalita ito mula sa kinauupuan nito sa kabilang gilid.
"Pasensiya na. Dapat tumahimik na lang ako. Hindi ko napigilan ang sarili ko," nahihiyang wika ng mangkukulam sa kaniya.
Ibinaling niya ang kaniyang tingin sa nasabi ng mangkukulam. Iniyuko nito ang ulo dahil sa hiya. "Hayaan mo na. Huwag mo nang
