Her Sinful Husband

Chapter 26: Proposal

Stacy's POV

It's been a week since I was admitted on this hospital and so far, maayos naman ang progress ng health ko, nu'ng intake ako, pinaliwanag sa akin ni Dos ang lahat.

Kaya nangako kami na hindi muna namin iisipin 'yon, hanggang sa maka-recover ako.

And now, I'm fully healed, hahanapin na rin kase ako ni mama, hindi ko na pinaalam sa kanila dahil alam kong mag-o-overthink lang si mama.

Ngayon ang araw ng pag discharge ko, I was sitting on the side, dito sa garden, napagpasiyahan ko kaseng dito muna habang inaayos ni Dos ang bills dito sa hospital.

Sabi ko dito muna ako, hihintayin ko na lang siya. So far, maganda naman ang pinapakitang signs ng baby ko, pagkatapos ng pahinga ko ngayon, magpapa check up na ako.

Pero ngayong araw, magpapahinga muna siguro ako, knowing Dos, hindi niya ako pakikilusin sa Studio.

Ngayon pa nga lang na nasa hospital ako, hindi niya ako pinakilos e, ni pagkuha ng tubig ko, as in lahat siya ang kumikilos.

I've decided, as long as nasa akin si Dos, hindi na ako mangingiealam sa pansarili niyang buhay, para sa baby na nasa sinapupunan ko.

Ayokong lumaking walang ama ang anak ko, sobrang hirap, ayokong maranasan noya lang pa ang lahat ng hirap na pinagdaanan ko.

As long as sinusuportahan niya ako, hindi na ako magrereklamo, hindi na ako mag-e-expect ng kung ano para hindi ako masaktan.

It's better this way, kaysa naman umasa ako, sarili ko lang sasaktan ko.

Nasa ganoong pag-iisip ako ng biglang may tumabi sa akin kasabay ng paghawak sa'kin sa kamay.

Mabilis kong nilingon kung sino 'yon, and it was Dos.

Nakangiti siyang humarap sa akin kaya naman ay napangiti ako ng bahagya.

“Let's go?”

Mabilis akong tumalima. Dahan-dahan niya akong inalalayan patayo, kaya ko na naman mag lakad pero hindi ko maintindihan kung bakit hanggang ngayon kung makaalalay siya e, pfft.

“Kaya ko sarili ko, Dos.”

“Kahit na, you're pregnant--”

“Buntis lang ako, hindi baldado.”

Natameme naman siya, napatawa na lamang ako.

“I can take care of myself, you don't need to worry kase hindi naman ako bata.”

“Bonita...”

“Over react ka e,”

Nagpamauna na akong maglakad, naramdaman ko ang pagsunod niya sa akin, kasabay ng pagsiklop niya sa aming mga kamay.

Hinayaan ko na lamang siya, magmula ng ma-hospital ako, Dos acted clingy.

Ayaw niyang kumilos ako, ultimo pagtayo ko nakaalalay siya.

“Dahan-dahan, Bonita, baka madulas ka, you're pregnant.”

Irita akong napatingin sa kaniya, napa-zip naman siya ng kaniyang bibig.

“Sabi ko nga tatahimik na e,”

He's acting cute, palihim akong napangiti, kasabay ng pag diretso ko ng tingin sa daan.

“Saan tayo pupunta?” pag-iiba ko ng usapan.

Bigla siyang napangiti at nagtaas baba ang kaniyang kilay kaya naman kunot-noo akong napatitig sa kaniya.

“Ano 'yon?”

“Secret, Bonita.” malademonyo niyang sambit.

Napa make face na lamang ako.

“Tsk, bahala ka.”

_________

“Anong ginagawa natin rito?” takha kong tanong sa kaniya.

Dinala niya ako sa isang isla, hindi ko alam kung saan ito.

“This is the Island that my grandfather owned.”

“Ha?” lutang kong sambit.

“Napansin ko kase na mahilig ka sa dagat, kaya dinala kita rito, para ma-relax ka kahit papano. ”

Biglang lumambot ang itsura ko sa kaniya, kanina kase para akong mananakal sa sama ng itsura ko e.

“Thank you, Dos...”

“No worries, Bonita... Basta para sa iyo...”

Awwe, my baby is so cute. Kaya naman ay hindi ko napigilan ang sarili ko na mapayakap sa kaniya.

He's really observant, and siya 'yung tipo ng lalaki na nagkukusa, pag alam niyang gusto mo, no need na magsabi kase kusa niyang ibibigay 'yon.

Just like now, hindi ko naman sinabi na dalhin niya ako sa tabing dagat pero alam niyang kailangan ko ito para makapag-relax ako, he knows too that I love ocean.

“Super thamk you, Dos... I really appreciated it.”

He just smiled at me and guided me in walking.

Naglakad kami sa tabing pangpang, sakto dahil pahapon na ay hindi mahapdi sa balat ang sinag ng araw.

Magkasiklop ang aming mga kamay habang naglalakad sa tabing dagat.

Nakaka-relax talaga sa pandinig ko ang bawat paghampas ng alon sa pangpang.

Nakakatulong sa aking pag-iisip, it cleanses my mind, remove everything worries I have.

Hindi ko napigilan ang mapangiti ng maramdaman ko ang pag gaan ng aking dibdib, it's been a while since naka pagdagat ako, sa tuwing stress talaga ako, nagpupunta talaga ako sa mga dagat.

Nakakatulong sa akin ang ingay ng bawat alon at syempre, ang paglubog ng araw, napakasarap sa pakiramdam.

“Gano'n ka ba kasaya ngayon na dinala kita dito?”

Nakangiti akong sunod-sunod na napatango sa kaniya.

“Oo, kung alam mo lang, napapakalma ako ng dagat, 'yung bawat paghampas ng alon sa buhangin, pati ang paglubog ng araw, it's my therapy. Natutulungan nila akong makapag isip ng maayos at maging kalmado.”

“Really?”

“Yeps.”

Sunod-sunod akong napatango sa kaniya. Napatahimik naman s'ya, alam mo 'yung pagkatahimik niya, parang may gusto siyang sabihin pero mas pinili niya na lang na manahimik.

“What is it? Hmmm?”

“Huh?”

“What is it that you want to say?”

Napayuko siya, confirmed. He has something to say.

Kaya naman ay hinila ko siya medyo malayo sa pangpang, hinubad ko ang tsinelas na suot ko at ibinigay sa kaniya para upuan niya.

“Umupo ka,” nakangiti kong sambit.

Napatitig lamang siya sa akin. “What?” lito kong saad.

“Bakit ganiyan ka?”

“Ha?”

“Bakit palaging 'yung ibang tao iniisip at inuuna mo?”

Napatahimik ako sa sinambit niya.

“See? Iyang tsinelas mo, dapat sa'yo 'yan, ikaw dapat uupo jan, bakit sa'kin mo inaalok?”

“Dos...”

“Bonita... Isipin mo naman sarili mo, buntis ka. Okay lang sa'kin kung magiging makasarili ka kung para naman sa iyo e.”

“Pasensiya na, hindi kase ako gano'n pinalaki. Pinalaki akong mas iniisip kapakanan ng ibang tao, I'm a pleaser people.”

“Please, don't anymore. I'm here, okay? Ako na palagi mong kasama, sa kahit na saan.”

“Dos...”

“Kaya umupo ka na jan sa tsinelas mo, uupuan ko nalang 'yung tsinelas ko,”

Hindi na ako nakipagtalo pa at kaagad na sinunod ang sinabi niya.

Magkatabi kaming umupo sa buhanginan at nakaharap sa dagat, nasa harapan namin ang araw na malapit ng lumubog.

Naramdaman ko ang paghawak niya sa aking kamay.

“What is it, Dos?”

“Will you be okay if I talk to you about me?”

“Hmmn?”

Napatingin ako sa kaniya. “Sige, I promise. Pipilitin kong maging kalmado.”

“Bonita,”

“I'll do my best, for you...”

Sandali siyang napatitig sa akin. “I wanna apologize to you, sincerely, hayaan mong bumawi ako sa iyo...”

“Dos--”

“I'm not yet done, Bonita.”

Kaya naman ay napatahimik ako.

“I wanna apologize for everything, ginago kita, at aaminin kong kaya hindi ako nagparamdam sa iyo, may kasama akong ibang babae.”

Natigilan ako sa sinambit niya. Nagsisimulang bumilis muli ang pagtibok ng puso ko, dahan-dahan akong napahawak sa aking dibdib.

“Bonita... Ayos ka lang ba? f**k,kaya mo ba? s**t, not again. Hindi na, hindi ko na sasabihin --”

“Ituloy mo,”

“Pero Bonita...”

“Ayos lang, kaya ko... Just tell me the truth, lahat-lahat... Dos, don't keep secrets from me anymore.”

“I promise,”

Napangiti na lamang ako sa sinambit niya.

”She's Zelle, 'yung nakita mo sa loob ng condo ko, she's zelle... My ahm... f**k buddies.”

Napakagat-labi ako sa aking narinig. Gustong kumawala ng puso ko sa aking dibdib, nakaramdam ako ng kirot.

Knowing that they've been in one room that day...

“That was before,” dugtong niyang sambit. Kaya naman ay napatitig ako sa kaniya.

“Fine, until the day na bumalik tayo dito sa siudad, si Zelle kasama ko pagkadaong ng barko.”

Parang tinutusok ng karayom ang puso ko sa bawat na katagang naririnig ko. Ayaw ng tanggapin ng puso ko ngunit nagpupumilit ang isipan ko, kailangan kon malaman ang lahat.

Kaya naman kahit na gaano kasakit ay nanahimik ako at walang sinabi na kung ano.

“She'd been my f**k buddies for a years, I lost count. Per bukod sa kaniya, marami akong babae...”

“Dos...”

“That was me, before I met you. Aamin kong addict ako sa s*x, Stacy...”

Napatakip ako sa aking bibig, naa-addict rin naman ako, per hindi ako nakipag-s*x sa iba't-ibang lalaki.

“I used to f**k woman, a lot of them, and then make them cry, wala akong siniryoso na babae, I don't do dates, Stacy. I f**k women,”

“...”

“You were the first ever woman I've ever date, you're one and only, ikaw lang din ang bukod tanging nagtagal sa akin, ang babae? Isang araw lang sa akin. Ikaw lang ang sineryoso ko, sa iyo ko naramdaman lahat, genuinely feelings and etc about love, I learned a lot to you.”

“...”

“I don't even know that I'm capable of falling in-love, akala ko nga hindi na ako magmamahal e, but you proved me wrong, marami kang tinuro sa akin at ikaw din ang dahilan kung bakit marami akong na-realize sa buhay-buhay ko.”

“...”

“You made me a real man, and feel like I was...”

“Dos...”

“I was a jerk, yes. Aaminin ko 'yan, there's no reason to hide or to deny, what for?”

“...”

“Pero binago mo lahat sa akin, Stacy, maging ako ay nagulat, nagugulat din ako minsan sa mga nagagawa ko, f**k, hindi ko nga lubos akalain na makikipag date ako noon e, and that was our first date together.”

“...”

“Sa iyo ko naramdaman 'yung tunay na pagmamahal, walang halong kahit na anong panloloko or pamamlastik.”

“...”

“I was shocked, Namalayan ko na lanng na namimiss kita, bawat pinagsamahan at pinagsaluhan nating dalawa, dala-dala ko pa rin hanggang sa gilid ng aking isipan, nandon at hindi nawawala.”

“...”

“That's the reason why I didn't contact you nung makababa tayo ng barko, I tried to go back to what I was before but It was too late, I'm not the same person who I was before.”

“..”

“I keep denying it to myself, but as days had passed, mas lalo lang kitang namimiss at nakakabaliw, hindi ko na kaya pa.”

“...”

“That's when I decided to go after you, and that's when we met at the Convinience store, magkasama kami ni Zelle noon sa condo, but I left her. Dahil hindi ko na kaya pa 'yung pagkamiss ko sa iyo... Sabi ko sa kaniya huwag siyang aalis doon ngunit napasama yata dahil literal na hindi siya umalis ng condo ko, akala ko nga wala siya e, pero mali ako...”

“...”

“Zelle loves me so much, ako lang 'yung hindi siya magawang magustuhan, hindi ko rin alam kung bakit, may mga bagay ako na hinahanap sa babae na hindi ko nakita sa kaniya, hindi kagaya ng pinaparamdam mo sa akin, Stacy...”

“...”

“You made me feel loved and special, you loved me for who I am and takes me for what I am, there's no judgement, you just love me.”

“Dos...”

“You don't know how thankful I am right now to have you here by my side,”

“I love you, Stacy... Mahal kita, sobra... At hayaan mong simula ngayon, mamahalin kita ng higpit pa sa inaakala mo, kasama ng batang nasa sinapupunan mo, sana lang talaga ay maging best daddy ako para sa magiging anak natin, Stacy...”

“Bakit parang siguradong sigurado ka na? Pfft. Ni hindi pa nga tayo kasal e.”

Natahimik siya sa sinambit ko, kaya naman ay mabilis akong natigilan.

Dahan-dahan siyang may kinapa sa kaniyang bulsa at gano'n na lamang ang panlalaki ng mga mata ko ng makita kong singsing 'yon.

“Dos...”

Napasinghap ako ng buksan niya at iharap sa akin.

“Alam kong sobrang bilis ng pangyayari, naging gago ako at nasaktan kita ng paulit-ulit, mahal kita Stacy, kaya hayaan mong pakasalan kita.”

“Dos...” umiiyak kong sambit, hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin, I'm really surprised, hindi ko inaasahan ang bawat ginagawa niya, nakakagulat.

Umiiyak akong napatango sa kaniya.

“Yes,” paos kong sambit. Kasabay ng pagpunas sa mata kong basang-basa ng luha.

Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko, sobrang nakakalito, pero isa lang ang malinaw sa akin ngayon.

I wanna marry him.

“I may not be a perfect husband to you, but I wanna let you know how much you mean to me and how much I wanted to be with you for the rest of my life, Stacy...”

“Dos...”

“I love you, and our baby... I love the both of you, hayaan mong panindigan kita. Magkasama tayong bubuo ng pamilya at haharapin ang bawat pagsubok na darating sa ating buhay.”

“...”

“Marry me, Stacy.”

Napatawa na lamang ako, hindi naman kase yan pagtatanong e, it's a sentence, para bang wala akong choice kung hindi ang pakasalan siya.

To be continued...

K.Y.