Chapter 27: Blangkong Papel
Iminulat ni Daniel ang kanyang mga mata. Napatitig lamang siya sa kanyang typewriter. Tinititigan niya ang blangkong papel na nakalapat sa typewriter na iyon. Hindi dahil sa wala siyang maisip kundi iniisip niyang kung itutuloy niya ang kanyang nobela ay baka may kakaiba na namang mangyari. Isang lagatik naman ang kanyang narinig sa hagdan sa labas ng kanyang kwarto. Animo’y may naglalakad sa labas at nagmamasid lang. Tumayo siya nang dahan-dahan at sinilip ang anino sa ilalim ng pinto. May nakatayo nga sa labas ng kanyang pinto. “Sino ‘yan?” tanong niya. Dahan-dahan siyang naglakad sa pinto. Hindi naman natinag ang anino. Binuksan niya ang pinto ngunit wala namang tao roon. Napakunot na lamang ng noo si Daniel. Napatingin siya sa kanan…sa kaliwa. Walang tao roon. Kapansin-pansin naman an
- Writer
