Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatayo roon, ilang dipa mula sa pwesto nila. Pinanood ko silang mag-usap kahit na wala akong ideya sa kung ano ba ang pinag-uusapan nila.
Suddenly, it was cold. I can't feel anything but emptiness.
Masiyadong magaan sa dibdib.
Sa sobrang gaan... masakit.
Hindi ko alam kung dahil ba sa galit, pagod, sawa at lungkot kaya nawala ako sa mood. O baka parehas.
Ilang sandali pa ay nagtama ang paningin namin ni Cossie, hanggang sa pati si Nathan ay napalingon din sa akin. Bakas ang gulat sa kaniya nang makita ako.
I just stared at them blankly, bago tumalikod at naglakad palayo. Hindi ko na inabala pa ang sarili na lumingon pabalik.
Dire-diretso akong naglakad paalis hanggang sa narinig ko ang pagtawag ni Nathan sa pangalan ko. I didn't bother to
