CHAPTER 61
“Bakit…?” Hirap ngunit matapang na sabi ni Thomas. “Natatakot ba ang pinuno n’yo… na habulin siya ng batang Devereaux?” Bahagyang natawa ang pinuno ng mga armadong lalaki. Isang halakhak na puno ng pang-aalipusta. “Palagay mo ba…” Lumapit ito at yumuko sa harap ni Thomas. “Paniniwalaan ka ng demonyong ’yon pagkatapos mo siyang pagnakawan at traydurin…” Ngumisi ito. “…para lang makaanib sa amin?” Humalakhak muli ang lalaki. Ngunit kahit hirap na hirap— ngumiti si Thomas. Dugo ang nasa labi niya. Pero matatag ang tingin. “Maaaring hindi siya maniwala…” Mahina ngunit malinaw niyang sabi. “Pero matalino si Jeon.” Tumigil siya sandali. “Alam niya kung kailan… at kailan hindi nagsisinungaling ang tao—kahit kalaban pa niya.” Sa likod— kumunot ang noo ni Jeon. Tahimik siyang
- Writer
