Ilang araw ang lumipas magmula nang sagutin ko si Vaughn at wala akong pagsisisi sa nangyari kahit minsan naman ay bumabagabag sa akin ang kaniyang ina.
Ngunit kahit na ganoon ay palagi naman niyang ipinaparamdam sa akin na mahal na mahal niya ako sa pamamagitan ng mga yakap at halik niya sa akin. Minsan din ay sinasabi niyang mahal niya ako at hindi niya ako iiwan.
At naniniwala ako roon dahil ni minsan ay hindi niya ipinaramdam sa akin ang salitang pagkukulang.
Kagaya na lang ngayon, nandito na naman siya sa bahay at katatapos niya lang akong tulungan sa paglalaba at pagsasampay kagaya nang nakagawian niya.
Kung tutuusin nga ay siya na ang may gawa nang lahat at hindi na niya ibinigay pa sa akin.
"Doon ka na sa loob. Kumain ka na, sunod ako," saad niya muli.
Iyan ang palagi niyang
