Ilang araw bumagabag sa akin ang mga binitawang salita ng ina ni Vaughn. Ang hirap. Hindi ko matanggal sa aking isipan dahil paulit-ulit ko iyong naririnig. Ultimo nga pagtuloy ko ay iyon pa rin ang aking naririnig. Hindi na ako tinantanan.
Hindi ko tuloy maiwasang mapaisip kung bagay ba kami ni Vaughn. Kung ayos lang ba ang pag-iibigan namin. Kasi sa mga mata niya, bawal. Bawal kaming magmahalan dahil sa estado ng aming buhay. Na para bang mabigat na kasalanan ang pagmamahalan namin.
Nakakainis lang pero naiinis din ako sa sarili ko dahil nagpa apekto ako sa sinabi niya. Ngunit dahil sa sinabi niya, napag-isip kong tama siya. Kasi bakit ba ako magmamahal nang isang kagaya ni Vaughn? Bakit?
Hindi ko man maintindihan pero unti-unti akong kinakain ng lungkot, takot at mga negatibong tanon
