Mine Forevermore

Kabanata 18

Manliligaw hindi Nobyo

“Papasukin mo.” I said and stood up before looking at Abby annoyingly while walking back and forth in front of her.

"I didn't know he knew your house." Kibit balikat ni Abby.

Pasiring ko siyang binalingan. "He's been here, so he knows."

Namilog ang labi niya at nanlalaki ang matang tiningnan ako. “Yun naman pala! Edi walang problema. Bakit parang natataranta ka diyan?”

Tumigil ako sa paglalakad at humarap ako sa kanya. “I haven't brought any man in this house. Kahit si Henry ay hindi pa nakatungtong sa bahay na 'to, dahil ayaw kong makita kami ni Daddy. It feels so awkward and uncomfortable with me.”

“Anong problema mo duon? Hindi naman kayo. Magkaibigan lang. Unless nanliligaw siya sayo.” Natatawang aniya. “Ayaw mo nun, masaya ka na naman dahil nandito siya.” Dagdag niya na mas lalong nagpairita sa akin.

I looked at her sharply. Bubugahan ko na sana siya ng ilang lintanya ko kaso ay nakita ko ang pagpasok ni Nesa sa sala. Malaki ang ngiti niya habang papalapit sa amin at si Appolo naman ay nasa likod niya na madilim ang matang nakatingin sa akin. He’s wearing a black t-shirt and a faded jeans with sneakers. Umawang ang labi ko ng makita ang mga dala niya, hawak ang isang palumpon ng bulaklak at may kasama pang mga prutas sa basket.

Lumapit siya sa akin na agad ko namang sinalubong. Nakita ko sa gilid ng mga mata ko si Nesa na magkahawak kamay at ngiting ngiti sa aming dalawa. Nangunot ang noo ko sa kanya at binalingan si Appolo na sinusuri ang kabuuan ko habang madilim ang tingin sa akin.

Tumikhim ako dahilan para mag-angat siya ng tingin sa akin. Umigting ang panga niya ng magkatitigan kami.

“How are you feeling? are you alright?” Marahan na tanong niya na siyang nagpagulat sa akin.

I thought he would scold me or greeted me with his cold voice. I didn't expect him to look at me darkly while using his soft voice. Ilang beses akong napakurap duon.

“I-I’m better now.” Nauutal na sambit ko. Rinig ko naman ang pagsipol ni Abby sa likod ko.

"You didn't answer my calls, even my texts ..." Aniya dahilan para umiwas ako ng tingin. “Nag-alala ako.” Dadgdag niya na siyang nagpalunok sa akin. Bigla ay kumalabog na naman ang dibdib ko.

I met Nesa's gaze. Kita ko ang pagkamangha sa mukha niya.

“Nagpahinga ako kahapon pagka-uwi.” Pagdadahilan ko na unti unti naman niyang tinanguan.

Ang totoo magulo ang isipan ko kagabi. I haven’t quite processed what I’ve learned yesterday. Mahirap para sa akin ang mga nalaman. So, After V called me I didn’t talk to anyone, even form phone calls or texts, I fell asleep and rested. I want to texts him too, though, I won’t be able to entertain him since my mind is occupied with something. I want to rest, to be alone, and give myself sometime.

Inilahad niya ang hawak na bulaklak sa akin. Nakagat ko ang labi at unti-unti iyong inabot. "Thank you." I said softly. Sinulyapan ko naman ang prutas na nanatili sa kamay niya.

“A-ako na po niyan Sir.” Sambit ni Nesa sa gilid na tinanguan naman ni Appolo ngunit nanatili parin ang tingin sa akin habang inaabot iyon kay Nesa.

Nesa took it with a smile and then glanced at us meaningfully. I also handed him the flower, though she immediately backed away when she saw me glared at her.

“Sa patio nalang tayo umupo.” Sambit ko at binalingan si Abby sa likod ko na nakangisi sa akin.

“Hindi na, kayo nalang baka nakakaistorbo ako sa inyo.” I then glared at her but she smiled even more. “Nesa puwede ba akong makialam sa kitchen niyo? Ipagluluto ko itong kaibigan ko.”

“Bakit sa kanya ka nagtatanong? Si Nesa ba may-ari ng bahay?” I raised an eyebrow at her.

“Kahit hindi ako magpaalam sayo, alam ko naman na papayagan mo ako. Besides, sa kanila ako makakaistorbo, hindi sayo. So I should be asking them, not you.” Ngumingiwing aniya bago tumayo at tuluyan kaming iniwan.

“Sige, ma’am…Sir.” Paalam ni Nesa na tila kinikiliti ng kung ano bago sumunod kay Abby.

Malikot ang aking mga mata ng sulyapan si Appolo. “Ugh, dito tayo.” Sambit ko at nagpatiunang maglakad. Sumunod naman siya sa akin.

Pakiramdam ko ay nakalutang ako habang naglalakad patungo sa patio habang siya ay nasa likod ko. I could feel his gaze on my back so I was a bit uneasy.

He sat down on the sofa first. I followed but I sat at the end and smiled at him sparingly. Nangunot ang noo niya at halos napasinghap ako ng umusog siya patungo sa akin saka ako hinarap.

"What happened?" He asked softly but I just shook my head. I feel like I was distracted by our closeness. Muli ay umatras ako.

Nakita niya naman iyon. Binalingan ko siya ng umatras din siya. "I'm sorry." Aniya.

"H-hindi. Okay lang." Bawi ko at umusog papalapit sa kanya dahilan para dumikit and braso ko sa kanya. He then relaxed a bit.

Nakatagilid ako sa kanya habang siya ay nakaharap sa akin. I could feel him smells my hair. Napalunok naman ako duon.

"You scared me." He whispered. His hot breath touched my shoulder, nangunot naman ang noo ko duon lalo pa ng maramdaman ang paninindig ng balahibo ko sa batok ko. I then look down and stared at my hand when he began to caress it.

"I thought something bad already happen to you, without me knowing about it... it scares me." He added.

"I'm sorry." I whispered softly.

"What happened?" He asked but I did not speak. "I asked your friend, pero wala siyang sinabi. She wants me to heard it from you. Though...I won’t force you to speak if you don’t want to." He said softly and reached for a few strands of my hairs on my forehead and placed them behind my ear.

I sighed violently and bit my lip.

"It's okay, you don't have to tell me." He added but I shook my head and look at our hands on my lap.

I feel the walls I built for him started to fall down. I admit, I really do have feelings for him. Now that he is here beside me and so close to me, I feel like I am starting to melt by his presence, I am starting to feel vulnerable, I am starting to became transparent, though, I don’t know when it all began, but I’m sure to myself that I do have feelings for him.

Maybe, all the things I’ve done to him in the past week was my defense mechanism for him, to push him away and always look annoyed when he was around. Because I know in myself that I am confused every time he is close to me, or even just when I saw him or when we are in a distance away. I then began to build a wall, by pushing him away, by being cold to him, and by being annoyed by his presence the damn time he’s there. Because I didn’t want to admit to myself na…meron nga. Na meron nga akong nararamdaman para sa kanya. Na gusto ko siya. Na sa ilang araw lang ng paghihiwalay namin ni Henry, ay madali lang akong nahulog sa kanya. Maybe, what I felt about Henry is not that deep, because if it is, I wouldn’t fall for Appolo that easily.

“Can I hug you?” My voice almost shook when I suddenly asked him for this. Nag-angat ako ng tingin sa kanya gamit ang mapupungay na mga mata. Kita ko ang gulat niya duon.

I didn't ask again when he didn't answer, I came close to him and reach him for a hug. I placed my face on his chest while feeling the heat of his body and the strong beat of his heart. I felt him tense. His shoulders also rose in shock.

“I wanted to hug you…to comfort you and myself.” I whispered and my tears started to poll in my eyes. He then slowly relaxed and hugged me back.

I felt him kiss my head and tighten his grip on me. I feel like I have lost the weight on my chest.

"Are you okay?" He whispered. He tried to peek at my face but I pressed my face even harder against his chest.

“I’m sorry for being hard on you.” Aniya ko. Kumirot ang puso ko ng maalala ang ginawa kong paninigaw sa kanya at ang marahas na salita na ibinato ko sa kanya nung nakaraang linggo. “I’m sorry for not believing you, I’m just so confused.”

“Shh…Shh…It’s okay, baby. It’s not your fault. I understand.” He said lightly.

“I didn’t mean it. Believe me, I was just so overwhelmed about my feelings… ” Suminghap ako. "For you." Pag-amin ko.

I felt him push me but I hid myself in his chest and embraced his stomach tightly, causing him to not see my face.

“I don’t want to be fooled again. I don’t want to be fooled many times by the people I love. Especially… if it is you.” I said slowly while my tears started to rolled down on my check. Naramdaman ko naman ang paghaplos niya sa braso ko habang naririnig ang marahas niyang hininga. “I hope it’s still not too late to make it up to you.” I whispered.

Pagod na ako, pagod na ako na manlimos ng pagmamahal galing sa mga taong mahal ko. Kaya bakit hindi ko subukan na tanggapin ang pag-aalala na ibinibigay ng isang taong alam kong totoong may pakialam sa akin? Bakit pilit ko iyong iniiwasan? Bakit hindi ko subukang tanggapin? Bakit ko ipinagsisiksikan ang sarili ko sa taong ayaw sa akin, gayung mayroon naman akong siya na kahit pagtulukan ko ng ilang beses ay pilit na bumabalik sa akin.

“I don't even know what the consequences will be, but still, I want to try. I’m sorry for making you wait…I’m sorry.” I added. Mabilis niya akong Itinulak dahilan ng pagkakakalas ko mula sa kanya.

We look at each other’s eyes. Mariin niyang tiningnan ang pisnge ko at hinaplos ang luha duon. Nanatili siyang seryoso.

“You’re going to said that after you make me worried? Why don’t you say it to my face? I won’t believe you that easily, I’m overwhelmed too.” Marahas na aniya.

Bigla ay umurong ang luha ko sa sinabi niya. “I said, I’m sorry.” Umiwas ako ng tingin. “I’ve never told my feelings to anyone. This is my first time. “I said weakly. Hindi naman siya nagsalita kaya binalingan ko siyang muli.

Tinitigan niya ako bago unti unting ngumisi. “I’m lucky then?”

Tila nabuhayan ako sa ngiti niya. Umurong din ang mga luha na nasa loob ng aking mga mata.

Ngumuso ako at umiwas ng tingin ng may maisip. “Ikaw lang din ang nakapunta dito sa bahay namin. Wala pang kahit na sinong lalaki ang nakakapunta dito.”

“Really?” Tanong niya at sinilip ang mukha ko. Tumango naman ako sa kanya habang ngumingiwi. “Even your ex-lover?”

Umismid ako duon at hinarap siya saka tumango. “Hindi pa nakakapunta dito si Henry. Ayaw ko siyang papuntahin dito dahil baka kung anong isipin ni Daddy.”

"You’re afraid from your father?" He said with a frown but I shook my head.

“I’m not. We’re not open to each other. Hindi ko alam ang magiging reaksyon niya if he saw Henry here with me. Kung wala naman si Daddy, baka magsumbong din ang mga katulong, kaya ayaw ko pa din.” Umiiling na sambit ko.

“How about me? I’m an exemption for sure.” He grinned.

Umiling ako. “No, you're not." Nakangusong sambit ko.

“But your house helps our watching us from afar. Baka magsumbong sila sa Daddy mo. Are you not afraid of that?” Nakangising tanong niya.

Nanlaki ang mga mata ko at mabilis siyang itinulak para makawala. Lumingon ako sa gilid at nakita na nagtutulukan ang iilan sa mga katulong kasama si Nesa sa likod ng sliding door. Ang isang katulong ay may hawak na tray at nakalagay duon ang juice. Tinutulak siya ni Nesa para tumungo sa amin, pero kita ko ang takot ng katulong.

“Anong ginagawa niyo diyan?” Nakakunot na tanong ko.

Agad silang nagtulakan at halos matapon ang juice na hawak ni Ana na siyang may dala ng tray. Naramdam ko ang pagdaan ng kamay ni Appolo sa likuran ko patungo sa bewang ko. I heard him chuckled.

“I didn’t know your this harsh. They’re just love watching us.” Bulong niya.

"Watching us or watching you?" I turned to him annoyingly. Tuluyan siyang natawa sa sinabi ko.

"Damn, I think I fell harder to the little devil." Aniya na nakapag panguso sa akin.

Matalim kong tiningnan si Ana na nanginginig ang kamay na inilapag ang baso habang pasulyap sulyap sa katabi ko. I then give him a death glare when she glanced at me Mabilis niyang naibaba ang pangalawang baso at mabilis ding tumayo saka nagmamadaling umalis sa harapan namin.

“You little wicked.” Dagdag niya. Ipinatong niya ang mukha sa balikat ko at bahagya akong hinalikan duon pero inangat ko ang balikat ko dahilan para lumayo siya at mas lalong natawa.

"I love you." He whispered and finally hugged me tightly and kissed me on the cheek. My forehead furrowed at what he did. I then glared at him, tumawa naman siya.

Habang nakayakap siya sa akin at mariin ang titig ko sa kanya ay nahuli ng paninigin ko si Nanang na pinapagalitan ang mga katulong. Agad naman silang nagsiyukuan at umalis, samantalang bumaling naman si Nanang sa amin na nakakunot ang noo.

Mabilis akong tumayo dahilan ng pagkakakalas ng yakap ni Appolo.

“Nanang.” Sambit ko ng unti unti siyang lumapit sa amin.

“Hindi mo ba ako ipapakilala sa nobyo mo?” salubong niya sa akin.

Napapakurap ako duon at binalingan si Appolo sa tabi ko na agad namang tumayo at naglahad ng kamay kay Nanang.

“Appolo Lorenzana, po.” Appolo said politely.

Sinuri ni Nanang si Appolo simula paa hanggang ulo, dahilan ng pagkakailang ko. Appolo and I looked at each other before Nanang accepted his hand.

“Uh, Nanang, h-hindi ko pa po siya boyfriend.” Sambit ko. Nanang immediately let go of Appolo's hand and frowned at him.

“Hindi mo boyfriend?” Nakakunot na sambit niya. “Pero may pahalik at yakap na kayo?” Aniya.

Uminit ang pisnge ko sa kahihiyan duon. I could not answer immediately.

“Kung ganun manliligaw?” tanong ni Nanang kay Appolo.

I turned to Appolo and saw him raise an eyebrow at me before turning to Nanang then slowly nodded.

“Opo.” Napapaos na aniya. Tumaas naman ang kilay ko duon. Talaga? Kaylan siya nanligaw sa akin?

Tumalim ang mga mata niya kay Appolo saka ako binalingan. “Hindi ako tutol sa manliligaw mo, Nasia. Natural lamang ang manliligaw sa ganyang edad. Pero, alam ba ito ng Daddy mo?"

Mabilis akong umiling saka seryosong tiningnan si Nanang. “Hindi po, Nanang.” Sagot ko.

Tumango naman siya at muling binalingan si Appolo. “At kung maari sana ay wala na munang pahalik-halik at yakap lalo na’t hindi pa naman kayo.” She added that made my cheek even hotter when she glanced at me.

“Ilang taon kana, hijo?” baling naman niya kay Appolo.

“19 po.”

“Kung ganun mas matanda ka kay Nasia ng tatlong taon.”

“Opo.” Tipid na sagot ni Appolo. Napalunok naman ako duon.

“Mas matanda ka sa kanya, kaya mas alam mo dapat ang tama. Nanliligaw ang lalaki sa babae para ipakilala ang sarili sa kanya at suyuin siya. Naiintindihan mo naman siguro ang ibig kong sabihin, hijo.” Aniya ni Nanang.

“Opo.” Mababang sagot ni Appolo. “Pasensya na po. Hindi ko mapigilan ang sarili ko kapag magkalapit kami.” Dagdag niya at sinulyapan ako dahilan para umawang ang labi ko.

“Kung ganun, bigyan niyo ang isa’t isa ng distansya.” Sagot ni Nanang.

“Opo.” Muling sagot ni Appolo. Hindi ko na mabilang kung ilang “Opo” na ang nasabi niya.

Tumango siya at binalingan ako. “Nagluto ang kaibigan mo ng ulam pero nagpaluto padin ako ng paborito mong sinigang. May iba ka pa bang gustong kainin o ipagluto?” tanong niya.

“Wala na po Nanang.” Mabilis na sagot ko na tinanguan naman niya saka sinulyapan si Appolo.

“Ang manliligaw mo?” Tanong niya sa akin pero nakatingin kay Appolo.

“No thank you. I’m fine with anything.” Mababang sambit ni Appolo.

Tumango si Nanang at sinulyapan ako. “Sige maiwan ko na muna kayo.” Aniya at binalingang muli si Appolo. “Distansya.” Aniya na nakapagpasinghap sa akin.

Ng umalis si Nanang ay nagkatitigan kami ni Appolo. He raised an eyebrow at me. "I thought we're official?"

Napakurap ako duon ng ilang beses. “W-wala naman akong sinabi.” Mahinang sambit ko.

“But your confession says otherwise.” Aniya na nakapagpalito sa akin.

I just confessed my feelings pero hindi ibig sabihin na kami na. At… Hindi ko nga alam na nanliligaw siya, hindi naman siya nagpaalam sa akin. Pero…bago pa ako makapag salita ay tumalikiod na siya at humakbang palayo.

"W-where are you going?" I asked in shock.

He turned around and look at me darkly.

“Distansya.” His jaw tightened and raised an eyebrow at me. My jaw then dropped.

Naglakad siya sa isa pang upuan at duon umupo. Sumunod naman ako sa kanya.

“Hi-hindi ka naman nagsabi sa akin na manliligaw ka.” Sambit ko ng tuluyan siyang umupo at tiningala ako.

“Hindi pa ba? Nuong mga araw na sinusuyo kita. Hindi pa ba yun matatawag na panliligaw?” Tumaas muli ang kilay niya. Sa huli ay bumagsak ang tingin niya. Nanatili siya sa ganuong posiyon at umiling saka nag-angat ng tingin sa akin. “Kung ganun pwede bang manligaw?”

Pakiramdam ko ay mabigat sa loob niyang sinabi iyon. I felt his frustration but he didn't let it show, though I still felt it.

Ngumuso ako at ngumisi saka tumango. He sighed heavily and reach for my hand. Hinayaan ko naman siya na abutin iyon.

“Pwede ka naman sigurong hawakan kahit kamay lang.” Pang-aalo niya sa sarili.

I laughed at him and nodded. He shook his head and sighed violently while caressing my hand. Namumungay ang mga matang nag-angat siya ng tingin sa akin at nakagat ang labi ng sulyapan ang labi ko. He shook his head and looked down, then kept his gaze on our hands. Ako naman ang natawa ngayon.