“I’M BACK Rayven,” matapos sabihin iyon ni Sydney ay humakbang siya ng dalawa paharap upang takpan ang sinag ng araw na tumatama sa mukha ni Rayven upang makita siya nito nang tuluyan. At mula sa kinatatayuan ay nakita niya ang sandaling pagkagulat at pagkatulala sa mukha ng binata. Tila ipinako ito sa kinatatayuan at hindi man lang nito magawang ikurap ang mga mata habang nakatitig sa kanya.
“S-Sydney? I-Is that r-really you?” pigil ang hininga at hindi makaniwalang paniniguro nito nang makahuma.
“Yes, it’s me.”
Sukat sa sinabi niya ay inilang hakbang lang nito ang pagitan nila at pagkuwa’y nanginginig ang mga kamay sa matinding emosyong kinabig siya nito at niyakap ng mahigpit. Narinig niya ang marahang paghikbi nito. And realizing that he’s crying right that moment made her
