CHAPTER 42

1393 Words

"Wala silang dalhin sa pag-alis nila anak, huwag na huwag kang maawa sa tulad niya, dahil hindi niya deserve ang kaawaan." Halika na sa loob, ilabas natin ang kanilang mga damit, dahil ayokong meron akong makikitang mga damit niya!" nagtungo na si mommy sa loob ng bahay kaya sumunod na rin ako. nakikita ko sa mukha ni mommy ang sobrang galit, ngayon ko lang siya nakitang matapang at sobrang galit na galit. Marunong na rin siyang lumaban at sa tingin ko ay wala nang lugar ang salitang awa sa kaniyang pagkatao. "Mommy, teka lang. Nag-aalala ako na baka meron siyang masamang gawin sa atin." "Anak, wala siyang karapatang gumawa ng masama sa atin, dahil siya ang may malaking kasalanan! Matagal na panahong na rin akong nagtitiis at nagdurusa dahil sa malanding iyon! Alam kong nag-alala ka an

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD