Alexa’s POV
Kinabukasan, nagising ako nang maaga. Kahit sinabi ni Oliver na wala akong trabaho ngayon, hindi ko magawang mag-relax. Pakiramdam ko, may kung anong mangyayari, pero wala akong ideya kung ano.
Nag-aalangan man, sinunod ko ang sinabi niya. Nagbihis ako nang simple—white blouse at jeans—at umupo sa maliit na sofa ng tinutuluyan ko.
“Relax, Alexa. Huwag kang masyadong praning,” bulong ko sa sarili ko habang umiinom ng kape. Pero kahit anong pilit kong kalmahin ang sarili ko, para akong sinisilaban sa kaba.
Maya-maya pa, may kumatok sa pinto. Napapitlag ako. Sino naman kaya iyon? Dahan-dahan kong binuksan ang pinto, at bumungad sa akin si Oliver, suot ang isang dark polo shirt at jeans. Simple lang ang itsura niya, pero parang gusto ko nang magtago.
"Ready ka na?" tanong niya
