Clyde’s POV
Napakatigas talaga ng ulo niya! Oo, may kasalanan ako, pero hindi ibig sabihin nun na masama na akong tao.
She’s so childish sometimes—but maybe I deserve this.
Umalis na lang ako para hindi na lumaki pa ang gulo. Pagdating ko sa office, hindi ko pa rin mawala sa isip ko ang kalagayan ni Sam. Ang bigat sa dibdib, lalo na’t alam kong ako ang dahilan kung bakit siya nagkakaganun.
I decided to call Yaya Nora.
“Hello, Yaya?” sabi ko agad, halatang may pag-aalala sa boses ko.
“Sir, ikaw pala. Ano po ‘yon?” sagot niya, may halong kaba.
“Nakakain na ba siya? Kamusta na?” tanong ko, hindi mapakali.
“Hindi pa siya kumain, sir. Ikaw naman kasi,” sagot ni Yaya, halatang nag-aalala. “Ayun, nasa kwarto niya kanina, umiiyak pa nga. Pero siguro tulog na ngayon.”
Napahigpit ang hawak
