KEIRA CERVANTES POV
MAMA, SORRY. NAIBIGAY KO NA... Piping paghingi ko ng sorry sa mama ko.
Habang nakatulala kasi ako sa kisame ng kuwarto ni Michael, biglang sumagi sa isip ko ang kabilin-bilinan na Mama na 'wag basta ibibigay ang sarili. Kaso naibigay ko na.
Ma, sorry. Nakalimutan ko po. Mariin akong napapikit at inamin sa sarili na hindi ko talaga nakalimutan ang payo ni Mama, sadyang hindi ko lang napaglabanan ang emosyong umalipin sa buo kong pagkatao para kay Michael. Nakahihiya mang aminin, pero hindi ko talaga nakalimutan. Talagang naging mahina ang ako at hindi napaglabanan ang kapusukan.
Habang mariing nakapikit, humiling ako na sana'y hindi magbunga ang ginawa namin ni Michael. Hindi dahil ayoko ng anak, kundi dahil marami pa akong pangarap para sa mga kapatid ko. Gusto
