CHAPTER 37

1925 Words

KEIRA POV ILANG SANDALI NA ANG LUMIPAS pagkatapos sabihin ni Michael 'yon. Pero hindi ko pa rin alam kung ano ang gagawin ko o magiging reaksyon ko. Basta nakatingin lang ako sa kaniya. Kaya kahit tinatawag na ako ni Mico, hindi pa rin maalis ang mga mata ko kay Michael. Ewan ko, pero dahil sa sinabi niya pakiramdam ko biglang tumigil sa pag-inog ang mundo ko. "Michael..." anas ko. Napasiksik ako sa pader nang mas lalo niyang idikit ang sarili sa akin. "Did you hear me? Huh?" anas niya. "Bakit hindi ka makapagsalita?" tila napipikong tanong niya nang hindi pa rin ako magsalita. Napalunok ako nang hawakan niya ang baba ko at bahagyang iangat. "Narinig mo ang sinabi ko, hindi ba?" Mabagal ang naging pagtango ko. "Narinig mo pala, bakit ayaw mong magsalita? 'Di ba lahat ng sabih

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD