Third Person POV
Nagtatakang nakatayo sa may likuran ng malaking puno ng mangga ang isang misteryosang babae, matalim ang mga mata habang nakatingin sa maliit na bahay-kubo ni Giyo. Halos tanghali na ngunit tila hindi pa nagpaparamdam ang lalaking minamanmanan niya. Nasanay siyang makita si Giyo na maagang gumigising—alas-siyete pa lamang ng umaga ay lumalabas na ito upang bumili ng pandesal sa karinderya sa kanto. Pero ngayon, ang init ng araw ay nagsisimula nang magpaitim sa lupa at wala pa ring anumang galaw mula sa bahay-kubo. Nagsimula nang kabahan ang kaniyang dibdib at naramdaman niyang nag-aalab na ang inis at pag-aalala sa kaniyang sistema.
“Bakit kaya hindi pa siya lumalabas?” tanong niya sa sarili habang pigil ang buntong-hininga.
Nagsimula siyang maglakad paikot, nagtatag
