Cursed

Chapter 10 - Search

"Good Morning, Miss M. I would like to inform you that Andina already reported to work." Pagbibigay alam sa akin ng recepcionista. Tumango na lang ako dahil wala akong lakas na magsalita. Walang ganang naglakad ako paakyat sa aking opisina, doon ko na lang ipapahinga ang aking isipan.

Cozbi's action is still bothering me. May nagawa ba akong mali? O may nilabag nanaman ako na siyang ikinagalit niya? Kahit naman gano'n siya may pinagsamahan din kami. I already attached myself to an evil creatures. Mukhang mahihirapan akong ilayo ang sarili ko sa kanila.

Oh! Nevermind! Baka may pinagdadaanan lang ang nilalang na iyon. I kicked the door open, well— that's my hobby. I guessed Ryan was used to it, he didn't even flinched a little. Hindi tulad nang una na sa tuwing bubukas ang pinto ay tatalon siya sa gulat o kaya’y may naitatapong gamit.

Napangisi ako nang makita ang kabuuan ng aking opisina. Sa tingin ko ay may naglinis, ngunit napalis ang kasiyahang nararamdaman ko nang nakita ang full-length mirror na nakasabit sa mismong gilid ng aking mesa. Annoying! Iniwas ko ang tingin sa salamin bago ko pa man makita ang aking wangis. I really don’t like seeing myself in the mirror.

"Ryan!" I screamed in rage. Narinig ko ang nagmamadaling yabag na papasok sa aking opisina. I leaned on the door as I wait for him to come.

"Y-yes, Miss?" Kinakabahang tanong niya sa akin. I placed my right palm in my hips and pointed the mirror using my left hand without looking at it. "What the hell is that thing?" Annoyance is visible in my voice. Tiningnan niya ang direksyong itinuro ko at napansin kong nangunot ang kanyang noo. Mukhang hindi siya ang naglagay.

"P-po? Hindi po ako ang naglagay jan. Wala po 'yan kanina, pasensya na po, hindi ko alam." Napayuko siya nang pinaningkitan ko siya ng mata. That's bullshit! Mukhang alam ko na kung sino ang may pakana.

"Get out," I motioned him to leave the room. Tumakbo siya palabas at maingat na isinara ang pinto, para iwasang makalikha ng ingay.

"Sphynx, I know you're in there," kalmadong bulong ko. She appeared in front of me with a playful grin on her lips. She was holding the tip of her left wing as she look at me using her angelic face. So ironic, a devil with an angelic face.

"Why?" Inosenteng tanong niya. Gusto ko tuloy siyang sapakin. Tinuro ko ang salamin sa kanya, lumingon siya sa itinuro ko at nag-isip. Mukhang nag-iisip kung ano ang kanyang irarason.

"Paano napunta 'yan dito?" Mahinang tanong niya sa kanyang sarili. Pinaglalaruan niya ba ako? Siya lang naman ang nilalang na mahilig lagyan ng salamin ang paligid ko. She wants me to see my reflection to see my beauty. I’m not beautiful, monsters aren’t beautiful— they’re horrendous.

"Throw it away! Don't ruin my day, please?" I asked her politely. She clicked her tongue while glaring at me. Lumapit siya sa salamin at pinagmasdan nang maigi. It looks like she was looking for something. I noticed that she’s bothered by something. Tinuon ko ang pansin sa mga pipirmahan kong documento at inisa-isang usisain.

"The hell is this thing?" Mula sa mga papeles ay nabaling ko ang tingin ko sa kanya. She plucked one of her feathers and burn it down, the ashes fell in the mirror. Unti-unti ay napansin kong nagbabago ang kulay at anyo ng salamin. Patalikod na humakbang si Sphynx papunta sa akin, ilang sandali ay sumabog ang salamin. Buti na lang at mabilis na hinarang niya ang kanyang pakpak upang protektahan ang sarili naming dalawa.

We heard a weird sound. Marahan at maingat na ibinaba niya ang kanyang pakpak. Sumilip ako habang hinahanda ang aking sandata. Gano'n na lang ang gulat ko nang makita ang isang itim na pusa. May nakarolyong papel na nakasabit sa leeg ng pusa. Ano nanaman kayang kalokohan ito?

Tinago ko ang aking sandata. Mukha namang mabait ang pusa. Marahang nilapitan ko ito para hindi magulat. Maingat na kinuha ko ang papel sa leeg niya at binasa.

You'll die! Natigilan ako sa aking nabasa. Someone was playing with me.

Nakasulat ang mensahe gamit ang sariwang dugo. Nilamukos ko ang papel habang nakangiti. Kung sino ka man, hindi mo ako matatakot. Pero hindi ko matanggap na pinaglalaruan ako ng kung sino.

Itinapon ko ang papel sa basurahan bago lapitang muli ang pusa. Binuhat ko 'yon habang tinititigan ng masama. "Sabihin mo sa amo mo, hindi ako natatakot sa kamatayan. Huwag niya akong tatakutin," bilin ko sa pusa. The cat meowed like it understands me.

"Now go!" I let go of the cat and watched it disappear.

"Someone wants you to die," sambit ni Sphynx. Muntik ko nang makalimutan na narito pala siya kasama ko. I nodded lightly and told her to leave me alone. Wala na siyang sinabi, agad niyang sinunod ang aking utos.

Nilabas kong muli ang sandata ko. Tinapat ko ang punyal sa liwanag habang nakangisi. Kung sino ka man, prepare yourself. Death is on your way.

Lumabas ako sa opisina ni Morana pero binabagabag ako ng aking isipan. Sinabi sa akin ni Cozbi na muli siyang nagbalik, kaya sa tingin ko’y siya ang naglagay ng salamin. Upang takutin kami o magbigay ng babala. Subali’t bakit damay si Morana sa gulong namamagitan sa kanila ni Cozbi?

Hinawakan ko ang aking baba habang iniisip kung ano ang tunay niyang pakay kaya muli siyang nagbalik. I breathe in slowly and teleported to my room. Napatayo ako ng tuwid nang makita ang mga titig ni Cozbi. Nakalimutan kong dito pala siya nagpapahinga.

“How’s Morana?” she asked me. Ngumiti ako sa kanya bago umupo sa kanyang tabi. “She’s fine, but I think someone is threatening her. May nagpadala ng salamin sa kanyang opisina at sumabog iyon. Buti na lang naiharang ko ang aking pakpak kaya wala kaming natamong sugat. Matapos ay—” he stopped me from talking.

“I know what happened. Dito siya galing, sinabi niya sa akin na papaslangin niya kayong dalawa.” Muli ay natigilan ako. Ano ba talaga ang kailangan niya? Bakit niya kami binabantaan? “Magpahinga ka na at huwag mong isipin ang nangyayari. Ako na ang bahalang gumawa ng paraan.” He said serious then he left.

"Hanggang ngayon ay wala pa rin kayong balita kay Morana?" Naiinis na tanong ni Devland sa kanyang sekretarya. Magalang na umiling ang babae.

"Bakit ka ba nag-aaksaya ng panahon na hanapon ang babae na iyon? She's not worthy of your time," napansin ko ang pagtaas ng kilay niya. She is pissed by the idea that I'm searching for someone.

"It's not wasting of time when you are searching for the one you like," sagot ko. She rolled her eyes at me.

"Stop looking for her. Dito naman ako, eh," she smiled seductively. Umupo siya sa aking desk saka marahang hinawakan ang kwelyo ng suot kong damit. I chuckled and tapped her hands. "No touching," pagpapa-alala ko sa kanya. Mukha naman siyang na-disappoint, sumimangot siya at tumayo sa harapan ko.

"I really like you, Sir. Kahit ngayon lang, sana naman bigyan niyo ako ng pansin." She licked her lips and she unbutton her blouse.

Gusto kong matawa pero hindi ko magawa. Meron pa rin palang babae na ganito kadesperada, uhaw sa atensyon ng isang lalaki. I just stared at her like she’s a foreign object. Walang bakas ng kahihiyan ang kanyang mukha habang lantarang pinapakita sa akin ang kanyang dibdib.

I pointed the door. "Leave," seryosong utos ko. Ngunit hindi siya natinag, lumambitin pa siya sa aking leeg. Nang-aakit na hinalikan niya ang leeg ko habang ang kamay niya ay naglalakbay sa aking katawan.

"You wanna play with fire?" Tanong ko sa kanya. Malanding humahagikhik siya at tumango. Pumungay ang mata niyang nakatitig sa akin.

"Okey, take off your clothes," utos ko sa kanya. Napansin kong namula ang kanyang pisngi ngunit sumunod din sa aking sinabi.

Tuluyan niyang hinubad ang damit niya sa harapan ko. Kinakagat niya pa ang kanyang labi, kung inaakala niyang naakit ako. Pwes, nagkakamali siya. Sunod niyang hinubad ang kanyang skirt pati ang kanyang underwear.

"Turn around, placed your both hands in your back." Ginawa niya naman ang inutos ko. She was fully naked in front of me. I admit, she has a nice body, flawless skin, but still! I don't like her. I hate woman like her.

I want someone like Morana. She's the only woman that catches my attention. The only woman that I’m attracted to, the woman who has dignity and respect for herself. Not this wench in front of me. Disgusting!

Hinubad ko ang suot kong necktie at tinali sa kanyang palapulsuhan. I slapped her butt cheek twice, making her whimper in excitement. Fatuous!

"Do you like this?" I gripped a handful of her hair, she squealed and giggled flirtatiously.

"Y-yes, I loved it!" Hinawakan ko ang leeg niya. At first I was only stroking it gently, ngunit lumipas ang ilang minuto. Nakita ko na lang siyang sumisigaw ng tulong dahil sinasakal ko siya.

"Scream! Beg for help! That's what you get for flirting me!" Diniinan ko pa ang pagkakasakal sa kanya. Wala naman siyang magawa dahil nakatali ang dalawa niyang kamay. Kahit nagpupumiglas siya'y hindi ko binitiwan ang kanyang leeg.

"S-s-sorry..." She can barely breathe. I let go of her, humugot siya ng malalim ng hininga habang naiiyak na nakatingin sa akin. Hindi siya makapaniwala sa aking ginawa.

"You're an evil!" Sigaw niya sa akin at akmang tatakbo ngunit hinila kong muli ang kanyang buhok. Hinawakan ko ang kanyang ulo at ilang beses na hinampas sa aking mesa. Tumigil lang ako ng makita kong wala na siyang malay. Binitiwan ko ang buhok niya at hinayaan siyang humandusay sa sahig. Tinawag ko ang aking kanang kamay at inutusan siyang alisin ang aking sekretarya na agad niyang sinunod.

Pumasok ako sa comfort room at inayos ang aking sarili. Matapos ay lumabas ako sa aking opisina at dumeretso sa garaje upang kunin ang aking sasakyan.

Ako mismo ang maghahanap kay Morana. “Magkikita tayong muli, mahal ko.”

“I’ve been looking for you for quite some time. Hindi ko akalaing nandito ka lang pala at nakakubli sa panibago mong katauhan. Do you think you can hide from me, Cozbi?” he asked me seriously. He scanned the whole room before sighing and showing his sword that is made of gold and poison. The sword that almost killed me years ago.

“Why are you here? I thought I already killed you.” He began to cackle because of the words that I’ve said.

“How can you kill the person who manipulates Death? Try harder, Cozbi. Maybe in this time you’ll succeed in taking my life.”

I gripped the hem of my shirt and glared at him with anger and antipathy. “What it is that you want?”

He laughed in amusement and throw away his sword in the air to make it disappear, “I want her blood on my hands.” He briefly said nonchalantly.

Mabilis akong tumayo para sugurin siya ngunit mabilis siyang nakaiwas, nasubsob ako sa sahig dahil sinipa niya ang aking likod at batok. Muntik pa akong mahulugan ng mga libro dahil tumama ang katawan ko sa bookshelf ni Sphynx. “Mahina ka pa rin, Cozbi. Hindi mo kakayanin ang kapangyarihan ko.” Huling saad niya bago tuluyang maglaho. Nagngitngit na tumayo ako at muling bumalik sa higaan ni Sphynx upang mag-isip. Kailangan kong magawan ng paraan upang tuluyan ko siyang mapaslang.

May nahulog na itim na papel sa aking harapan. Mabilis ko 'yong kinuha upang basahin.

“I’m going to kill everyone that you cherish.”