Anak Ng Bilyonaryo

Naglalakad ako sa madilim na pasilyo ng bar habang pilit na inaalalayan ang sarili sa pader. Halos umiikot ang paningin ko at pakiramdam ko ay anumang oras ay babagsak ako sa sahig. Hindi ko maiwasang mainis sa sarili ko. Kasalanan ko ito. Kung hindi sana ako naging desperado na kumita ng pera para sa tuition ko, hindi sana ako pumunta sa mesa ng mga lalaking iyon. Ilang beses na akong binalaan ni Ate Caty ang manager ng bar na huwag lalapit sa mga kostumer na mukhang mapagsamantala. Pero hindi ako nakinig. Sa kagustuhan kong makadagdag sa ipon ko para sa pag-aaral, nilapitan ko pa rin sila. Akala ko simpleng pakikipagkwentuhan at pag-inom lang ang mangyayari. Pero mali ako. Pinilit nila akong uminom ng alak nang uminom. Sa una ay tumanggi pa ako, ngunit nang makitang nakatingin na ang iba sa amin at tila naiirita na sila sa pagtanggi ko, napilitan akong tanggapin ang baso. Hindi ko alam na may halo na palang kung ano ang inuming iyon. At ngayon, heto ako nahihilo, nanghihina, at pilit na lumalayo sa lugar na iyon. Humigpit ang kapit ko sa pader habang dahan-dahan akong naglalakad palabas ng pasilyo. Parang umiikot ang buong mundo sa bawat hakbang ko. Mabigat ang mga talukap ng mata ko at tila may kakaibang init na gumagapang sa loob ng katawan ko. Ano ba ang nangyayari sa akin? “Huminga ka lang… lalabas ka na…” bulong ko sa sarili. Ngunit bago pa ako makalayo, may biglang humablot sa aking braso. Napasinghap ako nang maramdaman kong hinila ako papalapit sa pader. Sa isang iglap, nakaharap na ako sa isang matangkad na lalaki. Bago pa ako makapagsalita, bigla niya akong hinalikan. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Hindi ako makagalaw. Para akong nabingi at nanigas sa kinatatayuan ko habang tumatagal ang halik na iyon. Ramdam ko ang bigat ng kanyang katawan na bahagyang nakasandal sa akin, at ang mga kamay niyang mahigpit na nakahawak sa aking mga braso. “Tumigil ka!” pilit kong sabi habang sinusubukang itulak siya. Sa wakas ay nakapiglas ako at napaatras ng isang hakbang. Doon ko nakita ang mukha niya. Isang gwapong lalaki na nakasuot ng mamahaling suit, bahagyang magulo ang buhok, at may suot na salamin. Ngunit kahit sa madilim na ilaw ng pasilyo ay halata ang pamumutla ng kanyang mukha. Para siyang… wala sa sarili. Parang lasing. O baka mas malala pa doon. Napakurap ako habang nakatingin sa kanya. Ngunit sa kabila ng takot ko, may kakaibang pakiramdam na unti-unting kumakalat sa loob ng katawan ko isang init na hindi ko maipaliwanag. Ano ba ang nangyayari sa akin? Akmang aalis na sana ako upang tuluyang makalayo, ngunit muli niya akong hinawakan. Mas mahigpit na ngayon ang kapit niya sa pulso ko. Napatingin ako sa kanyang mukha. Halata ang paghihirap sa kanyang ekspresyon. Mabigat ang paghinga niya at tila nahihirapan siyang manatiling nakatayo. “Please…” mahina niyang sabi. Saglit siyang napapikit bago muling nagsalita. “Please… help me.” Yun ang mga katagang narinig ko mula sa kanya bago niya ako biglang buhatin. Napasinghap ako sa gulat habang hawak niya ako at mabilis na naglakad papunta sa isang pinto sa dulo ng pasilyo. Bago ko pa maintindihan ang nangyayari, dinala na niya ako sa loob ng isang silid ng Bar. Pagkapasok namin sa silid ay agad niya akong ibinagsak sa malambot na kama. Bahagyang umalog ang higaan nang dumagan ang kanyang katawan sa akin. Bago pa ako makapag-isip, muli na naman niyang hinanap ang aking mga labi. Mahigpit. Mainit. Nagulat ako sa una, ngunit habang tumatagal ay unti-unti kong naramdaman ang kakaibang init na kumakalat sa buong katawan ko. Para bang bawat halik niya ay nagpapabilis sa t***k ng puso ko. Hindi ko na nagawang pumiglas. Sa halip, napapikit na lamang ako habang tinatanggap ang bawat haplos ng kanyang mga kamay na marahang gumagalaw sa aking likod. Hindi ko maintindihan kung epekto pa ba iyon ng ininom ko o dahil sa lalaking nasa ibabaw ko. Napasinghap ako nang maramdaman kong gumapang ang mga halik niya mula sa aking mga labi pababa sa aking leeg. “Ah…” mahina kong ungol, hindi ko mapigilan ang sarili ko. Lalong dumilim ang kanyang mga mata habang nakatingin sa akin, tila may sariling laban na pinipigilan sa loob niya. Isa-isa naming hinubad ang mga damit na tila sagabal sa pagitan naming dalawa. Ang malamig na hangin ng kwarto ay hindi sapat para patayin ang init na nararamdaman ko. Sa bawat halik at haplos ay napapahinga ako nang malalim. “Ah… wait…” mahina kong bulong habang bahagyang hinawakan ang kanyang braso. Bahagya siyang tumigil at tumingin sa akin. Ramdam ko ang kaba na bumabalot sa dibdib ko. “Be gentle… this is my first time,” mahina kong sabi, halos pabulong lamang. Saglit siyang natigilan. Napatingin siya sa akin na para bang may gustong sabihin ngunit pinipigilan niya. Pagkatapos ay marahan siyang ngumiti isang ngiting tila puno rin ng kaba. “Don’t worry…” mahinahon niyang sagot. Lumapit siya sa aking tainga at marahang bumulong. “This is my first time too.” Hindi ko alam kung bakit, ngunit lalo pang bumilis ang t***k ng puso ko sa sinabi niya. Agad niyang hinalikan ang aking leeg. Napaliyad ako sa kama nang maramdaman ang mainit niyang paghinga sa balat ko. “Ah…!” hindi ko mapigilang ungol habang napapahawak sa kanyang balikat. Habang patuloy ang gabing iyon, wala na akong ibang naririnig kundi ang mabilis naming paghinga, ang mahihinang ungol na pumupuno sa silid, at ang t***k ng puso kong parang gustong kumawala sa dibdib ko. At sa gabing iyon isang gabing nagsimula sa pagkakamali at desperasyon hindi ko alam na iyon din ang magiging simula ng isang lihim na magpapabago sa buong buhay ko. Habang lumilipas ang mga sandali, pakiramdam ko ay unti-unting nawawala ang lahat ng ingay sa paligid. Para bang kaming dalawa na lamang ang naroroon sa loob ng silid na iyon. Naririnig ko ang mabigat niyang paghinga malapit sa aking tainga, kasabay ng mabilis na t***k ng puso ko na tila gustong kumawala sa aking dibdib. “Ah…,” mahina kong ungol habang napapikit. Marahan niyang hinaplos ang aking buhok, na para bang sinusubukan niya akong pakalmahin kahit siya man ay nahihirapan ding kontrolin ang sarili. Sa pagitan ng mga halik at yakap ay ramdam ko ang kakaibang lambing mula sa isang lalaking hindi ko man lang kilala. Isang estranghero. Ngunit sa gabing iyon, para bang wala nang ibang mahalaga kundi ang sandaling magkasama kami. Hindi ko alam kung hanggang kailan iyon tatagal.