DAHLIA POINT OF VIEW
1 WEEK LATER…
Makalipas ang isang linggo, unti-unti na rin akong nasanay sa takbo ng buhay ko araw-araw. Gigising ako nang maaga para tumulong sa bahay at pumasok sa school, tapos sa gabi naman ay papasok ako sa bar para magtrabaho.
Hindi madali ang ganitong routine. May mga pagkakataon na sobrang pagod na ang katawan ko, pero pinipilit ko pa rin. Kailangan ko. Para sa pamilya ko… at para sa pangarap ko.
Sa loob ng isang linggong iyon, naging maayos naman ang lahat. Hindi na rin masyadong nagtatanong sina Nanay at Tatay kung saan ako nagtatrabaho sa gabi. Siguro ay naniwala na sila sa sinabi kong sa grocery lang ako pumapasok.
At kahit papaano… nakahinga ako nang kaunti.
Pagdating ko sa bar ng alas-sais ng gabi, agad kong napansin ang dami ng tao. Mas maingay ka
