"HOW’S MAMA SITA?" bulong niya sa akin habang nakayakap pa rin.
Napatawa ako kahit umiiyak pa. "She’s cooking adobo as always."
"Good. Dahil gusto kong pakasalan ka habang may adobo sa mesa."
Napatango ako habang nakabaon sa dibdib niya. Wala na akong mahihiling pa. Basta kasama ko si Cade—ang babycakes ko—ayos na ayos na ako.
Si Aling Sita ay iyong kawaksi na kinikilala niyang ina. Iyong matandang babae na nagpalaki sa kanya.
Pauwi kami ngayon sa kanyang mansyon. Malayo pa lang ay tanaw na ang malawak na gate at ang mga ilaw sa loob, tila ba palasyo sa loob ng isang gubat.
"Okay na okay kami," sagot ko habang nakangiti. “Noong una lang ay ang sungit nito, pero ngayon love na love ko na ito!”
"I see." Tumanaw siya sa bintana sa kanyang tabi. Ang tinig niya ay may halong pag-aalala.
