SAMANTHA POINT OF VIEW
Ang tahimik.
Damn, bakit parang ang bagal ng oras?
Kanina pa ako nakaupo sa sofa habang nakatitig sa laptop ko, pero kahit anong pilit kong mag-focus sa ginagawa ko, hindi ko magawang alisin sa isip ko ang nangyari kagabi.
Ethan. Yung presensya niya. Yung yakap niya.
At yung init ng katawan niyang dumantay sa balat ko buong magdamag.
Napailing ako. Tangina, anong iniisip ko?!
Binugbog ko ng typewriting sa keyboard ang frustration ko, pero ilang segundo lang ang lumipas, naramdaman kong may tumayo sa tabi ko.
"Tulala ka na naman," bulong ng pamilyar na boses.
PUTANGINA, HINDI AKO HANDANG MAKITA SIYA!
Napalingon ako at muntik nang masubsob sa sofa nang makita kong nakatayo si Ethan sa gilid ko, nakatitig nang may malagkit na tingin.
At hindi na naman siya n
