Chapter Five
1120 Words
"Magandang umaga po. Magtatanong lang po sana ako kung sino po ang may ari ng apartment na yun." turo niya sa katabing bahay nito.
"Magandang umaga din hija." Sa amin yan. May isang bakante pa kung gusto mo kunin hija"?.
"Pwede patingin po muna sa loob. Mga ilang po makakasama ko Kung sali diyan sa apartment po.
"Apat kayo Lahat hija".
"May kanya-kanya naman kayong kwarto kaya siguradong magugustuhan mo hija."
"Ganun po ba. Gusto ko po makita yung bakante po na kwarto."
Sinamahan naman siya nito sa loob. Iginala niya ang paningin sa loob ng bahay at nagustuhan niya ito. Simple Lang at malinis tignan Ang magkabilang side ay tig dalawang kwarto sa gitna Ang katamtamang laki na salas sa dulo naman ay ang kusina at dalawang banyo.
"Kukunin mo ba ang bankante na kwarto hija.Pwede mo na yan gamitin kung kukunin mo malinis na ang loob Ng kwarto. Napalinisan ko na yan." nakangiting paliwanag nito sakanya.
"Paano po yung bayaran sa kwarto ahm ano po ulit yung pangalan mo po?" Hindi niya kasi alam kung ano itatawag niya sa matanda kung ante,aling ,or Lola.
Natawa naman Ang matanda ng marealise niyang hindi pa pala sila nakapagpakilala sa isa't isa.
"Tawagin mo nalang akong aling Martha." Ikaw ba hija ano Ang pangalan mo?."
"Tawagin niyo nalang din po akong Charmy aling Martha." ngiti niya sa matanda.
Sinabi niya ang pwedi at ang hindi pwedi sa apartment. Nakikinig lang siya habang iginagala parin ang mga paningin sa loob ng bahay. Excited na siyang mahiga at ng makapag pahinga muna siya saglit. Bago magbayad ng renta at deposit.
"Aling Martha pwedi po ba na mamaya nalang ako magbayad ng renta. Nasa katawan ko pa kasi mga pera ei. Kimi niyang ngiti sa matanda.
Panakunot noo naman Ang matanda sa sinabi niya sabay hagud Ng tingin niya sa katawan niya na ikinatawa niya sa bandang huli..
"Ano po kasi kailangan ko pong paghiwa hiwalayin Ang mga pera ko para kung may holdaper hindi ako kawawa at maging pulubi sa langsangan kung Lahat Ng pera ko matangay." At ikweninto nga niya ang engkwentro kaninang madaling araw. Na laking pasasalamat niya sa panginoon dahil walang masamang nangyari sakanila sa loob ng bus. Naalala nanaman niya ang lalaking katabi niya sa loob ng bus. At ang kapangahasan niya sa paghalik sakin. Kinilabutan siya bigla at niyakap niya ang sariling katawan.
Nacurious siguro ang matanda kaya natanong siya kung saan saan niya itinago ang mga pera niya sa katawan.
"Dito ko po itinago aling Martha ang mga pera ko" hinawakan niya Ang dalawa niyang bundok sa harap niya sabay sabi"Dito". natatawa niyang sabi. Tapos dito sa may underwear ko, sa may sapatos ko at mediyas. Huwag po kayo mag aalala nakaplastik po yung pera aling Martha. Ayaw ko naman po na mangamoy yung pera baka po ayaw niyo tanggapin" natatawa niyang sabi na ikinatawa na din Ng matanda.
"Luko kang bata ka." natatawa parin niyang sabi kay charmy pagkatapos ng ilang bilin at kunting kwentuhan. Pumasok na siya sa kwarto at bago niya ihiga ang katawan nagtext muna siya sa kapatid na nakarating na at may nahanap siya agad na matutuluyan dito sa manila. Sinabihan pa niyang mamaya nalang siya tatawag dahil kailangan niyang ipahinga muna Ang katawan dahil antok na antok na siya. Nagpalit lang siya Ng damit at padapa ng humiga sa kama na agad iginupo Ng antok.
*Gray POV*
Hindi siya makaalis alis dahil tulog pa ang dalagang katabi niya. Ayaw naman niyang ewan nalang basta pero kailangan niyang umuwi Ng maaga dahil may early meeting siya at hindi na niya yun pweding ikansela pa.
Napabuntong hininga nalang siya. Hindi lang pala mala armalite Ang bunganga
ng dalaga, tulog mantika din ito. Gusto niyang itong halikan baka ito din ang makakapagpagising sakanya. Dahil ayaw niyang magtake advantage dito hinayaan nalang niyang matulog ito. Napagud siguro sa kakatalak niya kagabi. Napangiti nalang siya nalang maalala ang kadadaldal niya kagabi..
I'm sure pag ako kasama nito I'm always getting annoyed to her talkative behavior. Baka gusto ko nalang halikan siya ng matigil na ang walang katapusan pananalita nito. Parang baliw siyang napapangiti nanaman.
Pero wala siyang choice kundi ipagbilin nalang niya ito sa conductor na bantayan siya hanggang sa magising ito. He even give some money just to protect the sleeping woman inside the bus. At nagbilin pa ng ilang salita para sa dalaga na sure niyang maiinis ito saknya. Napailing nalang siya at tuluyan ng umalis.
Alas syete medya ang meeting at hindi siya mapakali, yung utak niya lumilipad hindi siya makapag concentrate sa meeting nila dahil ang utak niya nasa dalagang iniwan niya sa bus habang tulog ito. Bumuga siya ng hangin at pinilig ang ulo para maiwaksi Ang kakaisip sa dalaga. At para maka fucos siya sa meeting nila.
I should not think about her anymore.
Sa isip isip pa niya. Pero ang pasaway niyang isip at puso hindi sumang ayon. Mas lalo pa siya nainis sa sarili. This is not normal. bulong pa niya sa sarili.
"Mr. Montenor are you with us?". Your spacing out!." Puna sakanya ng Isa sa kaboard member niya na dumalo sa meeting na yon.
"I'm sorry"baliwalang sabi niya.
"Just continue discussing" masungit pa niyang sabi. He mentally scolding his self dahil sa lumulutang niyang diwa.
Hapon na Ng magising si Charmy dahil sa ingay sa labas Ng kanyang kwarto. Nagugutom na din kaya't bumangon na rin siya.
Paglabas niya ng kwarto nakita niya ang tatlong babae na masayang nanonood sa TV. Nahihiya siyang magpakilala at magtanong kung pwedi makigamit ng lutuan. Kaya imbes na magtanong inuna niya muna ang pagbabanyo bago lumabas at humiram ng gamit sa may ari ng apartment at para makapagbayad na rin siya sa inuupahan niyang kwarto. Saka nalang siya mag gala at mag bili ng mga kagamitan niya total naman may ilang linggo pa naman siyang bankante. Pwede na rin niyang bisitahin na ang restaurant na pagtatrabahuan para hindi na siya mangangapa pag dating ng pasukan niya sa trabaho.
Ngumiti siya sa mga ito at nag hello. Ngumiti at nag hello din sila pabalik saknya. Napansin pa niya na parang napatigil sila sa pagkwekwentuhan at napatitig silang bigla sakin. Bigla akong nailang. Ipinagkibit balikat ko nalang at lumabas na ng tuluyan sa apartment.
Napapaisip siya na baka nagulat sila sa kakaibang kulay ng mga mata niya. "Haytz kailangan ko na talagang gumamit ng contact lenses para hindi na
magulat o matakot ang mga taong makakakita sa aking mga mata. napasimangot pa siya. Sabay bulong Ng "Ang mahal kaya ng contact lenses." napailing at buntong hininga nalang siya..
"pls support and comment your opinion about my story"...
"Hope you don't get bored of this story."
Thank you for reading in advance ?
- Writer
