ZARINA P.O.V
Nasa loob ako ng kwarto ko, nakahiga sa kama habang iniisip ko ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Everything seemed to be falling into place—ang pagbabalik ko sa pamilya ko, ang pagtanggap nila kay Emir, at ang unti-unting pag-settle ng buhay ko. Pero sa kabila ng lahat, may isang bagay na hindi pa rin nawawala sa isip ko: ang karera. Alam kong delikado, at matagal ko nang alam na hindi ito madaling isuko, pero alam ko rin na may responsibilidad akong isaalang-alang ang mga taong nagmamahal sa akin.
Bigla kong naalala ang sinabi ni Emir kanina lang. Kung paano niya ako tiningnan nang seryoso habang nakaupo kami sa sala, at sinabi niya iyon sa akin nang diretso, walang paligoy-ligoy: "Hindi na kita papayagang mag-karera ulit, Zarina. It's too dangerous. I'm afraid so
