03

1382 Words
Ngumiti ako sa kanya at ganun din sya. Lumapit ako sa kanya at niyakap sya. "I miss you." bulong ko sa tainga nya. She's my girl friend. My bestfriend actually. We've been busy like a couple of weeks dahil may mga training kami. "I miss you too cci." sagot nya. Humiwalay kami sa yakap, mukhang galing sya sa training dahil naka t-shirt lang sya at ang ikli ng shorts nya. "Kamusta?" tanong nya. Ngumiti ako. "Okay lang. You?" "Okay lang rin nakakapagod sa training." sagot nya. Biglang may sumigaw. "OMG IS THAT YOU MICHELLE COBB?" may yumakap sa aming dalaw at dinambahan kami kaya natumba kami. "Hala sorry." agad na sabi nya. Tumayo agad ako at itinayo si Michelle. Tinignan ko kung sino ang gumawa non. Hindi ko mapigilang mainis. "Pwede ba tantanan mo na ako? Tantanan mo na kami. At ilugar mo yang pagiging fan mo, wala na sa ayos!" sigaw ko sa kanya. Nakita kong natakot sya, ang kulit kulit nya. She's the worst fan. "Hey Ricci don't shout at her, it's okay." mahinahon na sabi ni Michelle. Kinalma ko ang sarili ko. "S-sorry, idol ko kasi si Michelle." sabi nya. "Puro na lang idol mo, itigil mo na yan. Hindi makakabuti sayo yan." sabi ko. Umiling sya. "Hah? Bakit? Ayaw ko." Napa-tss na lang ako. Hinawakan ko sa kamay si Michelle at hinila sya palayo sa kanya. Hindi nyo ako masisisi kung ayoko sa kanya. "You're so rude to her." rinig kong sabi ni Michelle. "Naiinis lang ako sa kanya." sagot ko. "Panigurado masasaktan yon, fan mo yon." sabi nya. "I don't care Michelle." sagot ko. Mabait ako sa mga fans ko lalo na sa mga babae, pero hindi ko kinoconsider ng fan ko si Roana. Hindi ko alam kung bakit ako naiinis sa kanya. Roana's P.O.V. Ganon siguro talaga ang pagka-inis nya sa akin. Alam kong mabait si Ricci, hindi nga lang sa akin. Alam kong sobrang mahal na mahal nya yung mga fans nya, sa GT sa nakikita ko sa twitter. Pero hindi pa rin ako susuko sa kanya. UWIAN na pala, ang bilis ng oras. Tumayo na si Ricci at lumabas ng classroom. Lumabas na din ako at hinabol sya. "Ricci!" tawag ko sa kanya. Alam kong narinig nya ako pero di nya ako pinansin at nagpatuloy lang sa paglakad. Hinabol ko sya at hinawakan yung braso nya. "Ricci sorry nga pala---" hindi ko natapos ang sinabi. "I don't fcking care in your sorry." sigaw nya kaya napatingin sa amin ang mga ibang tao. "Look, tantanan mo na ako pakiusap. Quit being my fan, stop being my fan. I don't need your fcking atention! Hindi kita kailangan, naiintindihan mo ba yon? I don't need you!" sigaw nya sa akin. Nakuha namin ang atensyon nya ng tao. Hindi ko alam pero naiiyak na ako. "R-Ricci." garagal na yung boses ko. Umikot ang mga mata nya at umalis sa harapan ko. Tumakbo na agad ako palabas ng school. Dun na bumuhos ang mga luha ko. Akala ko mabait sya, oo nga't mabait sya pero bakit ganon sya sa akin. Pinunasan ko ang luha ko. Tinatamad akong magtrabaho. Gusto kong uminom, tama gusto kong uminom. Ricci's P.O.V "Bat naman ganon pre? Kailangan ka pa namahiya ng mga fan mong babae pre." medyo lasing na pagkasabi ni Brent. "Naiinish ako sha kanya fre!" sabi ko na lang. Lumagok ulit ako ng alak. Lasing na ata ako. Tumayo ako iniwan dun yung mga kaibigan ko. Pumunta ako sa counter, may nakita akong babae na naka-head down sa counter. Si Misyel ata to. Kahit pagewang-gewang ay lumapit ako sa kanya. "Mishel ko." tawag ko sa kanya. Nanlalabo na ang paningin ko Mamsyi. "Hindi ako shi Misyel hihi." lasing na rin ata to si Mishel. Niyakap ko sya at hinalikan sa labi. Nagrespond naman ito. Ang sarap ng labi ni Mishel. "Let's go to my condo." sabi ko at tumango naman si Michelle. Kahit nanlalabo yung paningin ako ay nakarating kami ng matiwasay sa condo ko. Mabilis kaming nakarating sa unit ko. "Huy shan mo va ako jajalhin?" tanong ni Michelle. "Nandito na tayo sa unit ko babe." sabi ko. "Virgin pa ako hihi." humagikgik si Mishel. "Kay Ricci lang ito." sabi pa nya. "Ako shi Ricci." sagot ko. "Ikaw shi Ricci?" lasing nyang sabi. Inatake ko na sya ng halik. Sumagot sya sa mga halik ko. Tangina nakaka-adik yung labi nya. Hinawakan ko yung laylayan ng tshirt nya hinubad yon. "Good shape." ngumisi ako. Sya na naghubad ng natitirang saplot nya. Damn it, ang ganda ni Michelle. Hinubad ko na rin ng lahat ng saplot ko. "Are you sure babe?" paninigurado ko. "Yes please, take me now." And then it happened. Roana's P.O.V. NAGISING ako ng walang saplot. Ang sakit ng ulo ko arrghhh! Anong nangyari, bat wala akong mga suot? At nasaan ako? Gumalaw yung nasa tabi ko. Teka si Ricci? Bumangon agad ako at hinila yung comforter pantakip sa katawan ko. Anong nangyari? Bat wala akong maalala! Nagising na rin si Ricci. Tinignan nya ako na may gulat sa kanyang mata. "Anong nangyari? Bat ako nandito? Bat wala akong suot?" sunod-sunod kong tanong. Bumangon na din sya, gusto kong pagpantasyahan yung katawan nya pero wala akong panahon dahil gusto kong malaman ang sagot.b "What are you doing here?" tanong nya. "Ikaw dapat ang tinatanong ko nyan, bat ako nandito?" tumaas na yung boses ko. "Damn it, i thought you're Michelle." sabi nya na parang nanghihinayang pa. "Naalala mo ba lahat?" walang sabing tumango sya. "You took my virginity!!" sigaw ko sa kanya. "Parehas lang tayong lasing non!" sigaw nya. "Sabi mo naaalala mo lahat, may konting wisyo ka pa Ricci! Alam kong lalaki, bat di mo pinigilan yung sarili mo!" "You insisted Roana." malamig nyang sabi. "So kasalanan ko na yon Ricci?" mahina kong sabi. Nasasaktan ako. Kalahati yung emosyon ko. Masaya dahil sya ang nakakuha, malungkot dahil parang pagkakamali lang sa kanya ang nangyari. Pinagsisisihan nya lahat, sinisisi nya sa akin. Wala syang pakialam kung nasasaktan ako. Paano na lang kung may mabuo, wag naman sana. "Magbihis ka na." sabi nya sa akin. Kaysa naman sa magwala ako dito ay nanahimik na lang ako. Anong magagawa ng mga sigaw ko, nangyari na ang nangyari. Tumalikod sya kaya tumayo na ako at pinulot yung mga damit ko. At dumeretso sa CR. Mahapdi ang pagitan ng mga hita ko. Binuksan ko yung shower ko at nakaramdam ako ng lamig. Ricci's P.O.V. Ano ba tong nagawa ko! Akala ko sya si Michelle, akala ko sya. Kasalanan ko lahat dahil ako yung nasa wisyo pa pero sinisi ko lahat yun sa kanya. Kasalanan ko lahat. Tumunog yung cellphone ko, sinagot ko yung tawag na Mama. "Nak where are you?" "Condo ma." "Are you sick? Ang tamlay ng boses mo." "No ma, i'm okay. Dyan ako sa bahay mamaya." "Okay nak, ingat mamaya." Pinatay ko na yung tawag. "Tapos na ako." rinig kong sabi nya. "Sige umalis ka na." malamig kong sabi. Nagbago yung reaksyon ng mukha nya, naging malungkot. "Ah sige." ngumiti ito pero hindi umabot sa mata nya. Nag sapatos muna sya at walang sabing umalis ng unit ko. Napasabunot ako sa buhok ko. Ano ba tong nagawa ko! Wala syang kasalanan, kasalanan ko lahat to. __ Dalawang linggo na rin nung nangyari ang gabing iyon. Hindi nya na ako pinapansin sa school. Ay kahit kailan pala di nya ako pinapansin, i tried to talk to him kaso nangyayari ulit. Pinapahiya nya ako sa mga tao. Nakikilala na nga ako, at binansagan pa ako na 'Ricci's desperate ugly fan'. Tinatamad akong pumasok ngayon. Hindi na rin ako nag-aupdate sa Ricci fanpage ko. Ayun tinamad na ako. Ewan ko ba parang lagi akong pagod, tapos lagi akong nahihilo. Tapos nahihiligan ko na din yung mangga na may alamang. Naisip ko nanaman yon kainis. Parang bumaliktad yung sikmura ko, tumakbo agad ako papunta sa lababo namin at sumuka don. Wala naman akong nakain ngayong umaga, infact kakain pa lang kami dahil bumibil pa lang sya ng pagkain namin. Umupo ulit ako sa sala namin. Andyan na pala si kuya. "Kuya may nabili ka bang mangga?" tanong ko sa kanya. "Oo meron. Bat naman nahilig ka na sa mangga ngayon na dati di naman?" tanong nya. "Kuya people change kaya." sagot ko. Nilapag nya yung pinamili nya sa lamesa. At nagsimula na kaming kumain. Sya na nagbalat ng mangga para sa akin. I love my kuya talaga.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD