Chapter 18
1059 Words
Ivan Ashton's POV
Kanina habang nag uusap kami ni Zea ramdam kong mahihirapan at nasasaktan na siya pero gusto ko sa kanya manggaling ang lahat.
Lahat ng sagot sa mga tanong ko at ngayon alam ko na.. Totoong masakit maiwan ng walang dahilan ngunit mas masakit na sa sabihin niya saakin ang lahat ng iyon.
She doesn't want me to get hurt. Nagsisimula pa lang kami kaya dapat hindi niya pa alam yun. Bakit iniisip na niya kaagad ang ending namin?
I just need her reasons in order to stop myself from pulling her back evern though he is pushing herself far from me. I can't make someone stay if they already wants to go. Pareho lang kaming masasaktan.
Siya ang ang iisang babaeng nakapag paramdam sa akin na masaya pala main love. I never believe in those s**t. My parents are seperated kaya bakit pa ako maniniwala sa pag-ibiga na yan pero nung nakilala ko pa si Zea, tila nag iba ang pananaw ko.
Sabi nga niya kung kaya niyang magmove on ay kaya ko din. Ang sakit na parang wala lang sa kanya ang lahat ng pinagsamahan namin.
Yung mga magagandang memories, pinaka una na dun nung nakita ko siya sa bar, unang pagkikita, unang paguusap, una sa lahat ng bagay..
Nilapitan ko siya nun kasi gandang ganda ako sa kanya at may naramdaman akong hindi ko maintindihan. She can gives shiver down to my spine. I may sound corny but it's true.
Madalas kong nakikita si Zeanna dito sa school. Madalas ko ding inuulit yung 'business deal' ko sa kanya. She just seems different from my other girls. She have this kind of uniqueness that can caught me off guard.
Mga ilang weeks na ang makakalipas simula nung tinanong ko siya at nagulat ako nang nagtext siya na magkita kasi sa rooftop my building namin.
Nakita ko siyang nakatalikot at pinapanood ang sunset, kita kasi dito sa rooftop ang sunset kaya siguro gusto niyang dito kami mag kita. Katatapos lang din ng klase kaya wala na masyadong tao.
Nilapitan ko siya at niyakap mula sa likod. Nagulat siya sa ginawa ko kaya nasampal niya ako. "I am so sorry." Mabilis niyang hinawakan ang muka ko at tinignan
"Namumula, shit." Nagpapanic na siya ngayon.
She's cute. I chuckled and stop her. "I'm fine. Why are you calling me here?"
She clear her throat. "About your offer."
"What about it?" She keept clearing her throat.
"Are you okay?" I asked.
She smile and nodded.
"Pumapayag na ako." It was almost a whisper pero narinig ko pa din. "Say it again? Louder please."
I smile when she roll her eyes. "I said pumapayag na ako." I smile at her.
I offer my hands. "Let's go to my condo." She looks shock ngunit sumama pa din.
Reminicing the past wants me go back to where are starts. "Wala na talaga 'to." Panimula ko kina Charles at Ezekiel ng bisitahin ako dito sa condo habang umiinom kami sa may veranda tanaw ang city lights.
"Ayaw na talaga niya. Wala na akong magagawa. I can't force her to stay with me lalo lang siyang kakawala."
Alam kong binisita nila ako dahil alam nila ang nangyayari sa amin ni Zea.
Sa mga nag daan pang araw ay todo iwas sa akin si Zea lalo na sa classroom namin. May mga subject kaming magkasama kaya nagkakakita pa din kami. Sa labas naman ng classroom ay bibihira ko sila makita.
Hindi na din ako nataas sa rooftop dahil baka magkabanggan pa kami duon. Alam kong awkward kami lalo na pag may groupings na nagkakasama pa kami.
Kahit tingin man lamang ay wala akong nakukuha mula sa kanya.
"May plans ba kayo later?" I heard her talking to her friends.
"Wala. Let's go shopping para naman madivert attention mo." Natigilan lamang sila sa pag uusap ng dumaan na ako.
I know what they mean. I wanna come pag may lakad sila kaso alam kong hindi pwede. I sometimes ask Ezekiel and Charles what are they up.
"It's been awhile simula nuong nagclub tayo."
Plano ko talag makatulog dahil nasa likod ko lamang si Zea sa subject na ito. Nalate ako ng dating kaya dito ako napaupo. Ako na minsan na layo pag ganito ngunit wala na akong choice ngayon.
I am trying to sleep when they start talking. "We'll see. You naman Charles." Si Laila iyon.
"May mga jowa nga pala kayo. Paalam na kayo then let's go clubbing. Miss na ako ng mga alak." They laugh habang ako ay nakasimangot na habang nakikinig.
Clubbing my ass!
Kinagabihan hindi ako mapakali kaya nag message ako kay Charles kung natuloy sila ng clubbing, mabuti naman at hindi dahil may kailangang tapusin si Charles na project.
I don't want to be possissive ex- but I hate the thought that she will party without me. Dapat masanay na ako kaso iba talaga eh.
It has been one months simula nuong huli namang pag uusap. I am being updated by her story in social media.
"How's college life, hijo?" Mom asked me.
She and her new husband invited me over a dinner dahil may good news daw sila. "Good." I am not close to my parents since I grow up with my grandparents simula nung naghiwalay sila.
"How about Zea? How is she? Dapat pala sinama mo."
Umiling ako. "She's busy." Nakilala na niya si Zea dahil nakita niya kami nuon sa mall na magkasama.
"Is she your girlfriend now? She seems nice." Mom added.
"Are we really going to talk about her? What about your good news?"
Her face lit up and smile at me. I saw her holding her new husbands hand. "I am pregnant. Finally, magkakaroon ka na ng kapatid."
I am happy for her. "Congrats, Mom, Tito." She smiled at me.
"This is unexpected." Dagdag ko pa.
"Yes, this is risky so we decided to fly across the country for the baby and your mom." Tito Rolly said. "That's good."
"You can come with us. Patapos na din naman ang taon." It was mommy.
"I'll think about it, Mom.. but I'm happy for you two."
Iyon ang nasa isip ko hanggang sa makauwi. Coming with my mom might be a good idea to divert my attention and to help me move on.
Seeing Zea everyday won't help me moving on from her. Should I say yes?
- Writer
