chapter 12 got yahh

1219 Words
Six months later. "Ma'am, heto na po ang order ninyo." Iniabot ng babae kay shine ang bouquet ng bulaklak. "Maraming salamat po." Napangiti siya. "Salamat din." Lumabas na siya ng flower store. Anim na buwan na ang nakakaraan simula nang umalis siya sa bahay ng lalaki. Anim na buwang pangungulila, panghihinayang sa bagay na hindi puwede. Umalis siya dahil hindi kaya ng konsyensya niya na masaya nga siya sa piling ni berly, pero alam niya sa sarili na siya ang dahilan ng pagdurusa nito noon. Hindi niya kayang patuloy na lokohin ang binata. Ang buong akala nito ay isa lamang siyang dalagangnakita nito at ginamot. Hindi nito alam na siya ang assassin na pumatay sa mga magulang nito. At ang isa pang dahilan, hindi niya gustong malaman ni berly ang katotohanan. Mas mabuti nang iniwan na lamang niya ito nang walang dahilan. Panandalian lamang itong masasaktan at di magtatagal, makakalimutan na rin siya nito at may papalit na sa kanya sa buhay nito. Mas mabuti nga iyon kaysa malaman nito ang katotohanan at makita niya ang puot sa mga mata nito, Hinding-hindi niya gustong makita sa mga mata ni berly ang pagkamuhi sa kanya, ang lungkot at sakit na ginawa niya rito. Kaya lumayo siya. Ngunit hindi niya mapalalagpas ang araw na ito, ang araw ng kamatayan ng mga magulang ng lalaki. Kahit alam niyang delikado at baka muli silang magkita nito, hindi niya kayang hindi pumunta sa puntod ng yumaong mag-asawa at humingi ng tawad. Hindi naman ito ang unang beses na pupunta siya sa puntod ng mga magulang ng binata. Sa katunayan ay tatlong beses na siyang pumunta roon upang magbigay- galang at humingi ng tawad. And ironically, she felt at peace there. Pakiramdam ni Shine ay nakakasama niya roon ang dating kasintahan. Ang mga alaala nilang dalawa na magkasama, masasayang alaala na nagugunita niya nang malaya. Shine looked forward to visit there. Ngunit aamin niyang nangangamba siya. Maaari silang magkita ng dating nobyo. At aaminin niyang ayaw man niyang makita siya nito, may parte sa puso niya na gustong gustong masilip ito kahit patago. Wala halos tao sa sementeryo nang dumating siya roon. Inasahan niya iyon dahil Agosto pa lamang, Dumerecho siya sa kanyang destinasyon. Pagkarating doon ay inilapag niya sa altar ang mga bulaklak at nagdasal. Kamusta po kayo, Ma'am, Sir? Nandito na naman po ako. Nakikiramay kahit na ako ang may kasalanan. Patawarin n'yo po ako. At ipanatag n'yo po ang loob nya lalayuan ko po ang anak ninyo. Ilang minuto rin siyang mataimtim na nagdasal, nakatayo sa harap ng puntod ng mga ito nang may marinig siyang papalapit na kotse. Her instinct took over. Sa pangambang baka si berly iyon, kaagad siyang lumayo at nagtago sa di-kalayuan. At hindi nagkamali ng hinala si Shine. Pagkatapos ng anim na masalimuot na buwan, nakita niyang muli ang pinakamamahal He still looked as handsome as ever. Nakasuot ito ng polo shirt at slacks. Napakaganda pa rin ng hubog ng katawan nito. And his strides were so graceful. Oh, how she missed him! Pinagmasdan niya ito, taking in inch of him. Naalala niya ang huling gabing pinagsaluhan nila. His lips, his hands, touching her. Him inside her. She felt the heat slowly build within her. It left her aching, knowing that the emptiness she felt could only be filled by him. Isang bagay na hindi na mangyayari. Ang tanging naiwan kay Shine ay ang magandang alaala ng gabing iyon. May dala rin itong mga bulaklak at inilagay ni berly sa tabi ng bulaklak na dala niya. Napatitig ito roon. Tila kumabog ang puso ni Shine, ngunit alam niyang hindi ito magtataka kung may bulaklak man doon. May mangilan-ngilan pa ring mga kakilala na regular na nagbibigay ng bulaklak sa mga magulang nito. Maingat na inilibot niya ang paningin at doon niya lamang napansin ang dalawang taong nakaitim sa di-kalayuan. Lumilibot din ang paningin ng mga ito, animo'y mga tagabantay. Her eyes narrowed. Hindi kaya bodyguards sila ni berly? Muli siyang napatingin sa binata. Bakit? May nagtatangka ba sa buhay mo? lihim niyang tanong dito. Hindi niya nagustuhan ang naisip. Kung may nagbabanta sa buhay nito, aalamin niya kung sino iyon at... papatayin? Hindi, ipagbibigay-alam niya sa mga pulis. Nakaramdam siya ng pag-aalala para sa binata. Muli niya itong pinagmasdan, hindi sigurado kung ano ang gagawin. Mayamaya pa, isa sa mga nakaitim na lalaki ang lumapit at may ibinulong dito. Pag-angat ng ulo ni berly, nanlaki ang mga mata ng dalaga dahil napatingin ito sa direksyon ng kinaroroonan niya. Madali siyang tumalikod at sumandal sa puno, habol ang hininga. My God! Nakita ba niya ako? No. Alam kong hindi. Kailangan ko nang umalis dito. Baka makita pa siya nito at hindi niya gugustuhing magkaroon sila ng komprontasyon ng lalaki. Ipinangako ni Shine na mawawala na siya sa buhay nito. At iyon ang gagawin niya. Hindi siya nakatiis. Muli niyang iniangat ang katawan at sumilip sa gawi nito. Paalis na si berly pabalik sa kotse nito. At habang papasok na ito ng sasakyan, tinitigan niya ang mukha nito.Anim na buwan man ang nakalipas, berly, wala pa ring nagbago. I still love you. Saka siya maingat na umalis ng sementeryo nang walang nakakakita sa kanya. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "Sigurado ka bang siya ang nakita mo, Dave?" tanong ni berly sa tauhan nang makaupo na siya sa kotse "Yes, Sir," sagot ni Dave. "Na-confirm ko na po sa CCTV. Base sa records natin, si Miss Shine ang bumisita sa mga magulang n'yo." Finally! His hand clenched. Alam niyang darating din ang araw na ito. Nagpalagay siya ng CCTV sa at loob ng bahay niya isang buwan matapos umalis. Umasa siyang pupunta ito roon, pero hindi iyon nangyari. At isang buwan bago ang araw ng pagkamatay ng mga magulang niya, naisip niyang maglagay rin ng CCTV sa museoleo. Tumatagal ang paghahanap niya kay Shine, mas nagiging desperado siyang mahanap ito at ang nakakainip na paghihintay niya ay tapos na ngayon. Ang totoo niyan, hindi siya lubos na siguradong pupunta nga ang babae sa araw na ito, pero nagbakasakali pa rin siya. Maybe luck was on his side. Sa wakas, muli na silang magkikita ng kasintahan. Oo, itinuturing pa rin niyang kasintahan ito dahil ni minsan, hindi ito napalitan sa puso niya. At lagi niyang iniisip kung ano ang mangyayari kapag nagkita na silang muli ni Shine. How he would make her pay for all the time they were apart. And how he would love her. His hands itched to touch her, his body shook with need. "Let me see," sabi ni berly. Iniabot sa kanya ni Dave ang isang laptop at napanood niya ang record nang nakalipas na kalahating oras. Si Shine nga ang nasa video! Nang papalapit na ang kotse niya ay dali-dali itong tumakbo at nagtago At nang ibinulong nga ito ni Dave sa kanya kanina ay lumingon siya sa kinaroroonan nito. Nakita niya pa ang panlalaki ng mga mata ng babae pero hindi niya ito pinuntahan. Hindi, Kailangan planuhin niyang mabuti ang muli nilang pagkikita. Hindi na niya ito hahayaan pang makawala sa kanya. She's mine just like I'm hers. And will make sure she sees that just the way I do. "Nasundan n'yo ba siya?" "Yes, Sir. Alam na po namin kung saan siya tumutuloy." "Good. Salamat, Dave." After six long months, he finally smiled. See you later, my love.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD