Miserable Wife

Chapter 7

Jealous Husband

Chapter 7

*****

Pagbalik namin sa Manila ay sakto naman na dating ni Aby para kunin si Alexa. Medyo nalungkot pa 'yung bata nang malaman na hindi niya na makakasama pa ang Tito-Papa Damien niya. Damien assured her naman na kapag nagkaroon siya ng time ay magbo-bonding ulit kami.

Siniko ako ni Aby at nginuso si Damien na pinapatahan si Alexa. "Grabe ang laki ng pinagbago ng asawa mo. Ano bang gayuma ang pinainom mo diyan?" Pang-aasar niya kasabay ng mahinang pagtawa.

"Grabe ka naman, gayuma agad. Hindi ba puwedeng mahal niya lang talaga ako?"

"Mahal? Gosh Yara! E hindi nga marunong magmahal 'yan 'di ba? You said it yourself before the wedding that he is not capable of loving someone besides Kiana,"

Napapitlag ako sa sinabi ni Aby. Para akong tinusok sa puso ng mga karayom at panandalian iyong bumaon. Biglang yumakap sa likuran ko si Aby na alam ko'y nakonsensiya. She rested her chin on my shoulder.

"I' m sorry okay? It's really strange lang kasi. Isa pa I don't want you to get hurt. With the same guy pa."

"I won't, isa pa he already said sorry. And he promised to be a good husband from now on."

Aby pouted at parang may malalim na iniisip. She then shrugged it off at kumawala sa 'kin ng pagkakayakap. "Just..just don't trust too much. Okay? I don't want you to get hurt...again."

Nginitian ko si Aby na bakas ang pag-aalala sa mukha. Lumapit na sa amin si Damien buhat si Alexa. Ibinigay niya na ang bata kay Aby.

"Bye baby girl see you soon." I said then I waved her goodbye. Nag-wave naman ito gamit ang kamay na puno ng laway. She was still sniffing, mukhang sisipunin pa ito.

Aby nodded bago umalis at tinaasan ako ng kilay nang makita na pumulupot ang mga kamay ni Damien sa bewang ko. I saw how Aby rolled her eyes bago umalis.

Naiintindihan ko naman siya, alam kong pinpoprotektahan niya lang ako. Ayaw na ayaw kasi niya na makita ako na nasasaktan. I always get hurt, because of love. Because of loving Damien too much.

"What do you want to do now?" He asked as he started to kiss my neck. Nasa likuran ko pa rin siya at nakapulupot pa rin ang mga bisig nito sa akin.

I moaned as he planted soft kisses on my chin, "You have work remember?" I reminded him pero patulot pa rin siya sa ginagawa niya.

Itinapat niya ang mga labi sa likod ng tainga ko. "You're tempting me wifey." He whispered. Kaagad na bumilis pang lalo ang t***k ng puso ko and I laughed softly.

Hinarap niya ako sa kaniya then he kissed me on my lips. Banayad lamang iyon, 'yung tipo na nakakalasing at nakakadala. Parang may sariling buhay ang mga kamay ko at kusa iyong pumulupot sa batok ni Damien pulling him closely to me to deepen the kiss. Nang maghiwalay kami ay kapwa kami hinihingal. His lips were so red na parang may lipstick.

He leaned forward to kiss me again but I moved back. Ang mukha niya ngayon ay halatang nabitin so I grinned wickedly, "May meeting ka pa remember? With the Del Valle babe," ilang oras na lamang at kailangan niya nang pumunta sa kumpanya to close the deal with the Del Valle.

He sighed, halatang nabitin.

"Damn the Del Valle," he whispered and I found it cute. Tumalikod na siya at pumasok sa kuwarto para mag-handa, he was cussing the whole time.

Nang malakabas siya ay lumapit siya sa 'kin at hinapit ako sa bewang, he smirked at me sexily. "We'll continue this tonigt? Be prepared babe. Okay?" I bit my lower lip at marahan na tumango.

He gave me a quick kiss before he went to the company. Samantalang ako ay naiwan naman para ayusin ang kuwato namin. He commanded me kanina na ilipat lahat ng damit ko sa kuwarto niya and the other one would be the guest room.

I was so happy the whole ride, my heart was filled with joy.

Pagkatapos kong mag-ayos ay sakto naman na magla-lunch na and I made plan to cook for my husband and bring it to his office. Naisip ko lang na mas higit ko siyang makakasama kapag dinalhan ko siya ng pagkain.

I cooked one of his favorite ulam, adobo. Inihanda ko na ito at tinungo ang kumpanya. Sakto na alad-dose na ng tanghali nang makarating ako doon. I was wearing a simple red dress that he bought me as a gift yesterday at kulay puting flats. Ang mahaba kong buhok ay naka-messy bun. I didn't bother to put on any make up dahil sa naiinitan ako kapag may kolorete sa mukha.

Pagkapasok ko pa lamang ay sinalubong na agad ako ng mga ngiti ng tauhan ni Damien. They were all warm to me. "Good day po Ma 'am Yara, nasa taas po si Sir." Tumango ako sa receptionist whose name I don't remember. Nginitian ko muna siya bago tumuloy sa elevator.

Nang makarating ako sa floor kung saan naroon ang office ng asawa ko ay nakasalubong ko pa ang assistant niya na mukhang gulat na gulat nang makita ako. She turned pale at parang may gustong sabihin. 

"May are you okay? You look ill,"

"Ayos lang p-po ako, p-puntahan niyo po ba si S-Sir?"

"Ah oo, I cooked some lunch, sumabay ka na sa amin."

I was about to pass nang bigla niya akong harangin ng marahas which I found really weird. Umayos naman siya at pilit akong nginitian. 

"Ma 'am a-ano po k-kasi--" hindi niya na naituloy ang gustong sabihin nang makita ko na lumabas si Priston sa office ni Damien at nginitian ako. Medyo nag-alangan pa ako kung gagantihan ko rin siya ng ngiti.

Kumaway siya sa amin at lumapit.

"What brings a beautiful lady here?" He asked, more like flirting.

"My husband," I casually answered.

May pagkababaero rin kasi itong si Priston na isa sa mga malalapit na kaibigan ni Damien noong nag-aral ito sa New York.

Napaawang ang bibig ko when he winked at me pero hindi ko iyon pinahalata. I know Priston, kapag nakita niya na may epekto sa isang tao ang 'charm' niya ay hindi siya titigil hangga't hindi naikakama ang pobreng babae na 'yun.

It happened to a girl he played before, the girl's name is Chantal. Saksi ako kung paano niya paglaruan ang babaeng 'yun at itatapon na lamang nang basta-basta pagkatapos makuha ang gusto sa loob ng isang gabi.

I pity the girl, minsan nga ay tinanong ko siya kung bakit niya ginagawa iyon. He just stared at me and smirked then he playfully said, 'It' s just a game. You win or you lose.'

"What a lucky bastard he is, to be tied down to a goddess like you." He continued on flirting at lihim na lamang akong napapairap sa bawat salitang binibitawan ng kaharap ko.

Si May naman ay napayuko at napakagat ng labi. She seems nervous, mukhang alam ko na kung bakit pero ayokong mag-assume.

"Uh, I have to go." I may sound rude pero iba talaga ang pakiramdam ko ngayon kay Priston. I still can't get a grip of what I feel towards him.

He looked so disappointed, "O, okay. See you next time." Ngumiti ako sa kaniya at nilagpasan na siya. Si May naman ay nakayuko pa rin habang nakasunod sa 'kin. Nang malapit na kami sa office ay agad na naupo si May sa kaniyang  cubicle.

Napatigil ako, "Hey sumabay ka na sa amin." She bit her lower lip again at parang may kinatatakutan.

"Ah hindi na p-po, kumain na naman po a-ako."

"Oright then,"

She looks bothered. Parang may kung ano na nangyayari sa kaniya. I just shrugged it off nang makapasok ako sa opisina ni Damien.

I saw him talking to the phone at nakaharap sa window. Mukhang hindi niya ako napapansin but he sounded angry while talking. I sat down to the sofa at inintay siyang matapos.

"May! Get me the files-- Yara?"

Kumunot ang noo niya nang makita ako pero agad din naman iyong nawala. I thought I saw some disappointment in his eyes pero maaring guni-guni ko lamang iyon.

Tumayo ako at lumapit sa kaniya dala ang lunchbox na hinanda ko. "I cooked your favorite, sabay na tayong kumain. Uhmm kung hindi ka busy." I smiled at him. Dahan-dahan naman siyang ngumiti at hinapit ako sa bewang.

He gave me a quick kiss. "Let's eat, but I want dessert after." He playfully grined at me kaya tinampal ko ang balikat niya. Naupo siya sa swivel chair samantalang ako ay naupo sa lap niya.

He commanded me.

"Damien?"

"Yes babe?"

I was hesitant. Uminom muna ako ng tubig bago ipagpatuloy ang sinasabi ko. Siguro ramdam niya na kinakabahan ako kaya tumigil siya sa pagkain at nag-antay kung ano ba ang sasabihin ko.

I shut my eyes tight at humugot ng malalim na hininga.

"I want to go back to school!"

Silence.

He didn't talk for a full minute. Lalong lumakas ang t***k ng puso ko dahil alam ko na hindi niya ako papayagan. I asked him the same question before, a week after the wedding pero he firmly said no.

I stammered,  "Ano kasi, I m-miss teaching. Atsaka isa pa ang b-boring sa bahay." I tried to explain my side. Hoping na sana ay maliwanagan siya sa ideya ko.

Totoo naman ang sinabi ko, nami-miss ko na ang pagtuturo. Isa akong grade school teacher. I teach art. I teach kids from basic, 'yung pagguhit at pagpinta.

I looked at my husband's reaction. His  lips formed a thin line at wala akong makitang ekspresyon sa mukha niya. He sighed then looked at me straight in the eyes. His expression softended when his eyes landed its gaze on mine.

"Iyan ba talaga ang gusto mo?"

"Yes,"

I heard him sighed once more at niyakap ako sa likuran. He burried his face in my back that made my heart beat erotically. He is clearly making me excited and scared at the same time.

He kissed me on my nape, "Okay. You'll teach tomorrow." Sa pagkasabi niya nun ay kaagad akong umikot paharap sa kaniya at pinulupot ang aking mga hita sa likod niya at niyakap siya. He hugged me back.

"Thank you Damien," I whispered.

Napuno ng galak ang puso ko habang niyayakap ko siya. It's true that every little deeds count, when you love someone. We ended up kissing that time, naramdaman ko ang paggapang ng kaniyang kamay pataas ng hita ko.

I giggled.

Natigil lang kami when we heard a soft knock on the door. It was May who announced about his meeting with the Del Valle. Damien hugged me one last time and whispered, "Wait for me babe,"

*****