“WALA tayong anak, Arthur! Umalis ka na!” giit ni aling Lidia dito na napailing at inihagis sa harapan ng ginang ang dala nitong brown envelope.
Napalunok itong napababa ng tingin sa nagkalat na mga larawan at ilang documents sa harapan niya na mula sa envelope na inihagis ng lalake.
Nangilid ang luha nito na isa-isang tinignan ang mga larawan nila ni Sheena. Mula sa mga kuha na pinagbubuntis niya ito, hanggang sa isilang at lumaki na si Sheena.
“I know you'll deny about our daughter, Lidia. Kaya dinala ko lahat ng patunay kong. . . itinatago mo ang anak ko. Kung nasusuklam ka na talaga sa akin at hindi mapatawad sa kasalanan ko noon sa'yo. Maiintindihan ko. Pero hwag mong ipagkait ang karapatan naming mag-ama na makilala ang isa't-isa. Dalawang dekada ko kayong pinapahanap. Pero mas
