CHAPTER 20

671 Words

Nakatalikod si Director Mario Guzman habang pinagmamasdan ang ipinintang larawan ng kaniyang ina. Nakasabit ito sa pader sa kaniyang pribadong opisina sa mansyon. "P-Papa," pukaw ni Nixon sa ama habang papasok sila ni Leon sa opisina nito. Hindi kumibo ang Director, bumuntong-hininga ito habang nakatitig pa rin sa painting. "Ipinatawag mo raw kami," walang takot na sambit ni Leon. Tumindig ito nang tuwid saka humapukipkip. "Paanong natuklasan ng media ang yungib na 'yon?" Marahas na humarap ito sa mga anak. "Hindi ba't kabilin-bilinan kong huwag nang pupuntahan pa ang yungib na 'yon? Doon na itinatapon ang katawan ng mga donor! Tapos doon pa ninyo naisipang magtapon ng pinapatay n'yo?" "E-eh, Papa, w-wala kaming ibang pwedeng pagdalhan sa mga babaeng natitipuhan namin," katwiran ni Ni

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD