A Day

Chapter 29

Rae's POV

Mula nine nang umaga ay nakarating naman kami nang alas nwebe, hindi man namin naabutan ang sunrise dito mismo sa isla ngunit kita naman namin ito habang sakay kami ng eroplano kanina. Napakaganda pala talaga nang haring araw kapag nakikita mo ito sa itaas. The yellow rays and the flying birds scattered in the sky, habang nakikita mo itong papataas sa kalabundukan, it was a total perfect view sa umaga ko.

Right away we landed here in Palawan, impressed pa rin ako hanggang ngayon. Napakasaya sa feelings na mapuntahan mo 'yung mga pinapangarap mong lugar. At dahil nature lover rin naman ako naaliw ako sa mga iba't ibang klase nang puno dito. There are also different types of animal species here and people, madadala ka talaga sa bawat pagngiti nila. All in all, it's a great and very accommodating place to visit with, I highly recommended it sa mga gustong mamasyal.

Ito namang mga kasama ko, napapangiti na lang ako na makita ko silang masaya, lalo na si Dad. Todo kulitan nama si sina Ate, Kuya, Azi at Kim habang napapaligiran kami nang maraming body guards. And lastly, Mikey, na parang tarsier dahil kanina pa siya kapit nang kapit sa akin, kulang na lang itagi niya ang kaniyang sarili sa katawan ko. Char! He was just being protective dahil na rin sa sitwasyon namin.

Matapos naming maglibot-libot dito sa isla nang Puerto Primcesa ay dumiretso na kami sa isang hotel. Mapapanganga ka rin naman talaga sa ganda nito dahil sepia ang style at ang mga furnitures ay gawa sa mangroves at rattan. Nature vibe rin ito dahil meron siyang botanical garden, mapapansin mo rin ito pagkapasok mo pa lang dahil bawat sulok ay may mga halaman.

While on our way sa sari-sarili naming kwarto, hindi naman na ako nagtaka na kasama ko si Mikey sa iisang silid, dapat nga ay magkasama sila ni Azi. Dahil sa naaliw kami sa paglilibot kanina ay nagpahuli kami, nag-request kasi siya na mag-picture daw kami dito para may remembrance. Bakit kasi hindi na lang kanina? Nahihiya siguro siya kay Dad kaya ang tahimik niya, haha! Ang alam ko nga rin ay nakita daw ni Dad 'yung ginawa niyang paghalik sa akin nang magising ako. Ganito ba talaga kapag marahot ang nanliligaw sayo, para-paraan?

Nang matapatan namin ang pinto nang magiging silid namin ay muli kaming nagkatinginang dalawa, binigyan naman niya ako nang nakakalokong tingin kaya nakurot ko tuloy sa tagiliran. Aba! Alam ko na ang mga ibig sabihin niyan. Gano'n naman kami nagulat nang tuluyan naming mabuksan ang pinto.

"Anong ginagawa niyo?!" Halos mapasigaw ako sa gulat dahil sa aming nakita.

It was Kim on top of Azi habang magkalapat ang mga labi. Agad naman silang napabalikwas at napapunas nang kanilang bibig nang mahuli namin sila sa akto. Habang gulat naman ako ay bigla akong kinilig. In the end, I found it sweet dahil mukhang maisasakatuparan ang ship ko. Yie...

"Kim, let's talk!" Nangilabot naman ako sa bigla pagbabago nang awra nitong katabi ko. He became serious, while glaring at Azi, na hindi malaman kung anong ginagawa niya. Para lang siyang unggoy na nanlalaki ang mga mata habang umiiling-iling. Natawa na lang ako sa itsura niya namg makalabas si Kim sa kwarto at lumayo kasama si Mikey. Lagot kang bruha ka.

Doon ko naman napagtantong apat kaming magkakasama sa iisang silid. Dahil naman sa no choice na rin ako ay wala na akong iba pang gagawin kung hindi ang pumasok. Pinili ko na lang ang pinakagilid na kama, katabi ang pinto para kita ang view sa labas, mataas rin kasi dito sa kinaroroonan naming palapag.

"Rae, it's not what you think..." Biglang saad ni Azi habang nakayuko. Napalingon naman ako sa kaniyang gawi dahil doon.

Bahagya rin akong napangiti dahil sa kaniyang sinabi, alam ko naman na hindi 'yon sinasadya, base na rin sa mga reaksyon ay pwesto nila kanina.

"No worries, I know that it was accidentally. But I just want to confirm on thing," sagot ko naman. Gusto ko ng matawa dahil sa itatanong ko pero nagawa ko naman itong pigilan.

Nag-angat naman siya nang ulo at tumingin sa akin. Ang pangit niya kapag ganyan ang itsura niya, para lang siyang asong nauulol. Nawawala tuloy 'yung cool niya appearance, doon pa naman siya nagiging hot minsan.

"W-What?" Nagtatakang tanong niya sa akin nang nautal. Ganyan na ba talaga siya kainosente at ka-guilty para sa isang aksidenteng halik mula sa isang babae? Mukha nga siya chick boy eh.

"Masarap ba?" Ngising tanong ko pa pero bigla lang akong natawa. Ang gaga ko ba?

Nagtawanan lang naman kaming dalawa habang papalapit ako sa kaniyang gawi. Napa-apir pa kami nang sumagot siya saka ko sundot-sundutin ang kaniyang tagiliran. Kinikilig ako, shet na malupet!

"Ahm...sakto lang," sagot pa niya at namula, kinikilig rin pala ang gago. Sabi ko na nga ba eh, may lihim rin siyang pagtingin kay Kim nang ipakilala ko siya sa unibersity dati, bago ang kanilang concentration.

Ganito pala 'yung feeling na may inaasar kang tao para maluhog sa isa, nakaka-enjoy! Humanda sa akin 'yang Kim na 'yan dahil hindi ko na siya titigilan. I just thought na may gusto sa akin noon si Azi, buti na lang at hindi siya nangligaw dahil para talaga siya sa babaeng hitad na 'yon. Doble tuloy 'yung kilig ko.

Habang nagsasaya kami ay bigla na lang kaming natigil nang may magsalita sa aming likuran. Ang lamig nang boses nito at kilalang-kilala ko.

"Ang saya niyo, ah?" Si Mikey na kasama si Kim at nakatayo sa harap likod nang pintuan.

Sa hindi ko malamang dahilan ay bigla ko na lang naitikom ang bibig ko. He's glaring on us, lalo na kay Azi. Napatungo naman ako nang bigla siyang lumapit sa gawi namin at saka ako hinila patayo.

"Sinong nagsabi sayo na pwede kang lumapit sa lalaking 'yan? Masyado siyang maharot para lapitan at kausapin mo." May galit sa boses niya. Sa totoo lang ay wala naman siya sa posisyon para magalit eh, masyado lang siya over acting sa nangyari.

"Huwag mo namang pagsalitaan nang ganyan 'yung tao. Aksidente lang naman ang lahat," saad ko dahil hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Nakakainis kasi kapag ganyan siya, ang sarap sakalin.

"Dahil maharot nga siya!" May diin ulit sa kaniyang tono.

The other day, okay lang naman sila, ah? Pero ngayon bigla-bigla naman 'atang ganyan siya? Gano'n na ba ka-big deal ang halik na 'yon sa kaniya? Siya nga rin naman, kung makahalik sa akin sobrang bilis eh, hindi pa naman nakakapag-toothbrush.

Lumingon ako kay Kim at binigyan ko siya ng makahulugang tingin, na-gets naman niya 'ata ito kaya tinapik niya ang balikat nang kaniyang kuya.

"Let's stop this, and besides, aksidente lang rin naman talaga." Ani Kim at saka hinimas-himas ang likod ni Mikey.

"Mag-sorrg ka na lang kay Kim, Azi, para matapos na 'to. Maliit lang kasing bagay, ginagawa pang big deal." Matampuhing saad ko naman at tumingin sa huli.

"I'm sorry, Kim." Paghihingi niya nang tawad.

After niya masabi 'yon ay mabilis akong humakbang palabas nang kwarto. 'Yung kaninang maganda na sana pero bigla ulit nasira. Nakakainis kasi 'yung mga taong sensitive, lalo na at hindi naman sila ang involve sa nangyari. Nakakatampo kasi pinagbabawalan pa niya akong makisama doon sa tao eh, kinailangan niya din naman nitong mga nakaraang araw lang. Nakapa-selfish naman!

Ilang sandali pa ay natagpuan ko na lang ang sarili kong naglalakad sa dalampasigan, habang pinagmamasdong ko ang aking mga footsteps na binubura naman nang mga alon. Sa parteng 'yon ay meron na naman akong natutunan sa buhay ko. Ang mga bakas ng aking mga paa ay sumisimbolo sa mga pangit at madilim kong nakaraan. Ang alon naman ang sumisimbolo sa mga taong mahalaga sa akin na siyang bumubura dito at pilit na inaayoa ang aking buhay.

Sa bawat araw nga naman na lumilipas ay meron tayong kapupulutang aral. Minsan siguro ay hindi lang natin napapansin ang mga ito dahil sa sobrang dami ng ating dinadalang pasakit at problema. Ngunit sa pagdating nang tamang panahon at paglilipas nang oras ay mapagtatanto natin ang lahat, na sa kabila nang maraming pagsubok ay nagagawa pa din natin itong solusyonan sa pamamagitan ng karanasan.

As I walked around the shore, nakakita ako nang may kalakihang shell. Maganda ang puting-puting kulay nito, which represents purity to me. Dahil naman doon ay nagawa ko itong pulutin pero habang pinupulot ko 'yon ay sumullot sa mga mata ko ang mga paa. Tumaas ang tingin ko sa katawan nito hanggang sa mukha and my guess was just that right, si Mikey nga.

I was about to turn around on him pero pinigilan niya sa pamamagitan nang paghawak sa aking kaliwang braso. Hindi ko talaga siya maintindihan, kanina lang ay napaka-oa niya tapos ngayon ay parang isang maamong tupa. Sinubukan kong magpumiglas pero hindi niya nagpatinag na sumuko. Kung kailan ayoko siyang makausap, doon niya ako guguluhin sa emote scene ko, lokong boylet rin 'to.

"Rae, sandali... Mag-usap tayo, please." Saad niya at sinubukan akong iharap sa kaniya.

Sa ganitong pagkakataon ay hindi na nga ako makakaiwas pa dahil patuloy niya lang akong kukulitin. I have no choice kung hindi ang makipag-peace talk. Napabuntong-hininga na lang ako nang hindi tumitingin sa kaniya.

"Sorry na. I know that I'm wrong and I'm sorry sa mga sinabi ko kanina. I didn't mean those words, nadala lang siguro ako sa nakita natin." Muli niyang sabi at hinawakan ang mga kamay ko. Inilaput pa niya ang kaniyang mukha upang tingnan ko siya.

Like what he wanted to, tumingin ako sa kaniyang mga mata. I can see the sincerity and guilt behind there at hindi ko naman makwasang lumambot dahil doon. Bakit ba ang dali kong magpatawad pagdating sa kaniya? Ano bang meron siya ang nagagawa niya akong ganito? Ganito ko na ba talaga siya kamahal para madali niya akong masuyo? I think yes, dahil 'yon rin ang itinitibok ng puso ko.

Niyakap niya ako nang mahigpit. Mula sa pagkakatayo namin dito sa dalampasigan ay inaabot na nang alao ang mga paa namin. 'Yung lamig nang tubig ay nagpalamig sa ulo ko at pinakalma nito ang aking sarili, parang gumaan biglang ang pakiramdam ko.

"Next time, lawakan mo rin ang pag-iisip, 'wag kang magpadala sa galit. 'Di ba 'yan ang sinabi mo sa akin?" Saad ko sa kaniya at pinaglaruan ang kaniyang buhok. Maganda rin pala na natututo kaming dalawa sa isa't isa at 'yon ang totoong diwa nang pagmamahal.