A Day

Chapter 7

Rae's POV

Mabilis na natapos ang klase na puno inis ang aking kalooban. Sino ba naman kasi ang hindi mapipikon kung patatayuin ka at walang tigil na tatanungin hanggang sa matapos ang klase. Mabuti na lang at may naalala ba ako kahit konti sa lipids at amino acids na ‘yan dahul kung hindi ay nagtagumpay na siya sa balak niyang ipahiya ako. Yes, that doings of Sir Zacharius ay sobrang nakakapikon dahi sa pasikot-sikot niya tanong sa akin , na connected lang rin naman sa isa’t isa ang sagot. And it sounds like hinahanapan niya ako ng butas upang pagpyestahan ng buong klase. As if naman magtatagumpay siya sa balak niyang ipahiya eh, I’m more better that before, now.

'Ako? Susubukan niya? Consistent ranking student?' Mataray kong saad sa aking isipan.

Nagpalakpakan naman ang mga kaklase ko nang masagot ko ng tama ang lahat ng kaniyang mga tanong. They feel proud and shock rin siguro dahil hindi nila inaasahang ang tahimik at api-apihan nilang kaklase dati ay magta-transform sa smart and competrtive ngayon. Well, ito rin naman ang dating ako kaya hindi na nakakapanibago sa akin. What more worst lang sa ginawa niya confident pa siya i-reject ang mga goddamn answers ko, wala rin naman siyang nagawa nang maglabas ako ng mga evidences. Hindi bas a na-inform na mas gumagana ang brain cells ko kapag pini-pressure. Sakto rin namang ang pagtunog ng bell, hudyat na ang unang klase ngayong umaga, especially his boring subject.

Nag-dismiss naman siya kaagad ng klase sabay bigay compliment sa akin pero ‘di nakaligtas ang mga masasama niyang tingin bago pa man siya tuluyang makalabas ng classroom. Siguro ay inis na inis siya sa akin dahil balita kong wala pa daw nagtatagumpay sa mga gano’ng pasabog niya, except for me na talaga namang tinapatan ko siya. Kita ko rin ang pagkagulat at pagkamangha sa mga mata niya kanina, which makes me chuckles at my sit right now.

After the class ay lumabas na rin kami ni Kim, break time na rin naman at mamayang alas diyes ang susunod naming klase. Dalawa lang kasi subject namin ngayon, which ‘yung subject ni Sir Zach na Biological Sciece at Media and Information Literacy. Nandito kami ngayon ni Kim sa gymnasium, kung saan may basketball tryout sa mga gustong maging varsity member ng university. Isa rin kasi ang school namin sa mga nangunguna sa ganitong klase ng sport and it’s their time para makilala.

Ayoko pa sanang pumunta dito dahil hindi ko naman tipong sport ang basketball, masyado kasing physical game iyan at baka ma-injury ako kapag sumali ako d’yan. Mas gusto ko pang maglaro na lang mag-isa ng jackstone kaysa sumali sa ganyang klase ng laro. Sa rooftop dapat kasi pupunta pero nang pagkarating namin doon ay may naghaharutang couple kay wala kaming choice kun’di pumarito na lang and besides gusto ni Kim na makakita daw ng muscular abs at biceps.

I just want to share my thoughts lang sa dalawang naglalampungang estudyante doon. Hindi naman ginawa o ipinatayo ang school para lang maglandian sa rooftop. For your information, ginawa ang school para matuto tayo ng mga bagay-bagay na hindi natin alam. Infact, natututunan rin naman ‘yung ginawa nila sa tamang oras, lugar at pagkakataon. Pang mag-asawa na kasi iyon eh, at saka mahuli sana sila para ma-kick out dito sa university. Naghihirap kaya ‘yung mga parents nila just to send them to school pero inuuna nilang magsalo sa sarap.

"Ang taray mo girl! Sinong mag-aakala na ‘yung dating nerd na gaya mo ay biglang magbabago at masasagot mo ng gano’n-gano’n na lang ang mga tanong ni Sir Zach, knowing na absent ka pa kahapon. Fist time in the history iyon, girl!” Proud pang sabi ni Kim nang makaupo kami dito sa bench nang gym. Itinaas ko lang naman ang kilay ko dito, kunwari ay nagtataray-tarayan. Nag-apir at nagtawanan rin naman kaming dalawa.

“Ako pa ba? And besides, ito naman talaga ako dati pa.” Asik ko pa dito. Siguro ay inuuod noon ang utak ko kaya naisipan kong magbago at hayaang apihin ng iba and nakakaburyo nang isipin ang mga iyon. Ikinakahiya ko ang sarili ko sa mga panahong iyon.

Ilang sandali pa ay inilabas ko sa paper bag ang isang baonang laman ang mga ginawa kong cookies.

"Kasali ba ‘tong cookies sa pagbabago mo?" Dagdag pa niyang tanong sabay turo doon at kumuha ng isa. “Wow! Grabe, ang sarap!” Puri niya matapos itong kagatin. Gaya ng inaasahan ko ay nagutuhan niya nga kaya napangiti na lang ako dito ng matamis, besides sweet rin naman iyong kinakain niya.

"Wala, naisipan ko lang gumawa para makaiwas na rin ng gulo kapag pumunta pa tayo nang cafeteria." Sagot ko naman at dumampot rin ng isa.

"Huwag mong sabihin na natatakot ka pa rin kay Zein?" Bigla niyang tanong sa akin, na ikinalingon ko naman sa kaniya mula sa panonood ng tryout..

"Hay naku, Kim! Hindi naman sa natatakot pero may mga bagay o tao talaga tayong sadyang iwasan para hindi na tayo masaktan o makasakit pa. To answer your question, oo, natakot ako sa kaniya no’ng una but I realizes thing na hindi naman dapat.” Mahabang saad ko dito at ibinalik ang aking atensyon sa harapan.

I was just watching the players na nag-aagawan sa iisang bola para mai-shoot. Dahil na nga rin sa nandito kami sa pinatataas na part ay kita namn ang lahat and that’s why my eyes caught something. It was Sir Zach at kasama niya si Zein, na parehas na masamang nakatingin sa akin sa isang sulok ng gym. Bigla naman akong nakaramdam ng paninindig ng balahibo dahil doon, para kasing may sungay silang dalawa and I feel something bad of it.

Pumikit-pikit ako at saka tinapik ang aking noo bago muling bumaling sa parting iyon ngunit wala na sila. Alam kong totoo ang nakita ko but I convinced myself na nagsosobrahan ko lang siguro ang pag-iisip ng kung anu-anong mga hindi magagandang bagay.

"Girl? An’yare? Bakit namumutla ka?" Nag-aalalang tanong ni Kim sa akin at kinapa-kapa pa ang noo’t leeg koo. Nanlalaki ang mga mata kong bumaling dito at tagaktak na rin ang pawis ko. Dahil rin siguro sa kawalan nang kasiguraduhan ay mabilis akong umiling bilang tugon.

"A-Ah…e-eh, wala okay lang ako, hehe." Nauutal ko pang palusot habang humihinga ng malalim at nagpapaypay ng kamay, kunwari ay naiinitan ako kahit na ang lakas-lakas nang aircon dito sa gym.

"Sure ka, ah?" Paniniguro nito na ikinatango ko na lamang at itinuon ang aking mga mata sa mga nagta-tryouts.

Habang nanonood ay lumingon pa ito sa akin na parang may kailangan pang sasabihin. Bigla ko namang naalala na may good news pala itong sasabihin kaya inunahan ko na siyang magsalita at tanungin siya habang nakaupo pa rin kami dito sa may bench.

“Iyong bagong guidance counselor ba ang good news mo kanina? Si Ate Nica?" Mabilis at sunod-sunod kong sabi. Ngumiti lang rin naman siya at tumango-tango sa akin.

"Sabi ko nga alam mo na, hehe! At saka hindi lang ‘yon girl, qualified rin ako sa National Presconference!" Ang masayang niyang pagbabalita sabay tili kaya tinakpan ko ‘yung bibig niya dahil nakakakuha na kami ng atensiyon. Ang sama pa naman nang tingin nila sa amin, lalo na ‘yung coah at ‘yung mga nasa panel.

"Ano ka ba? Magdahan-dahan ka naman sa kakatili mo, pinagtitinginan na nila tayo dito, oh. Baka sabihin pa nilang hinaharot o hinhipuan kita, malandi kang babae ka. Anyways, congrats girl! Galingan mo doon, always do your best at sana ay manalo ka." Pagbati ko sa kaniya at yumakap ng mahigpit. Ewan ko pero ang gaan na ng pakiramdam ko sa babaeng ito.

"Thank you, girl!" Siya na nagpa-cute at finger heart pa. Ang hilig talaga nito sa mga style o gawi ng mga Korean. Hindi na ako magtataka kung i-deport nang embahada ng pilipinas ‘to.

"At kailan pala punta niyo?" Muli akong natanong. Ang galing mag-shoot ng bola ‘yung isang player dito sa tryouts, for sure makukuha siya. Tinitilian rin ng karamihan kasi meron rin namang itsura, at saka at hot mga sis, sarap kagatin. Char!

"Next week na, girl. Wednesday to Friday ‘yon, three days kasi kami doon eh." Sagot naman nito na mabilis kong ikinalingon ulit sa kaniyang gawi. Nakakasira sa panonood ‘yang balita niya, ang sasarap pa naman ng mga naglalaro. Joke lang ulit.

"Don't worry kasi nandito pa naman ako nang lunes at martes, kaso baka may concentration ako eh. Bawi na lang ako sa birthday mo at saka may ipapakilala ako sayo." Pagpapaliwanang niya sabay sundot sa akin sa huli niyang isinambit.

Sumilay naman ang ngiti sa aking mga labi dahil sa doon at dahil na rin sa malakas lang talaga ang kiliti ko sa parting iyon. Well, ganyan talaga dahil virgin pa ang lola niyo. Ako na talaga ang malandi ngayon.

"Sabi mo yan, ah?" Paniniguro ko naman sa sinabi niya na ikinatango lamang nito.

Ipinagpatuloy na namin ang panonood dahil mahaba pa naman ang oras namin. Kung tutuusin nga ay pwede pa kaming maglakwatsa sa labas kaso baka mahuli ako ni Ate Nica at isumbong pa ako kay Dad. Lagot ako kapag nangyari iyon. Tatlong game pa ang nangyari sa tryouts dahil salitan ang paglalaro at masasabi kong magaling sila. Oo, magagaling sila para sa akin dahil hindi naman ako marunong maglaro ng basketball, haha! Shoot-an lang sa kama ang alam kong laruin. Char!

Sakto namang tumunog ang bell at tapos na break time, hudyat na rin upang pumasok sa huli naming klase ngayong araw. Pabalik na kami ngayon ni Kim sa classroom nang may bigla tumawag sa kaniya sa aming likuran. Nilingon naman namin ito at bumulaga sa mga mata namin si Sir Zach, the worst teacher who has the most boring subject.

"Ms. Chivaree, come with me in my office. You need to fill out those forms needed for the presconference," saad nito pero ang paningin ay nakatuon sa akin.

Hindi naman ako nagpatinag at tumitig sa kaniya nang may parehong talim. For your information, si Sir Zach ang coach ni Kim dahil Science and Technology Writing ang category niya. Magaling kasi sa mga learning areas na iyan si Kim at alam kong magpagtatagumpayan niya ang patimpalak na ito. Ewan ko na lang d’yan sa coach niya dahil mas mukhang may alam pa si Kim kaysa dito. Nakaka-stress isipin, juice colored!

Dahil naman doon ay nagpaalam na si Kim sa akin at naglakad na sila patungo sa office nito. Gusto pa sana akong samahan nito at susunod na lang pagkatapos pero urgent daw kasi iyon at hindi siya pwedeng mahuli, kaya wala na siyang nagawa at sumama na dito. Nag-umpisa na rin akong tungin ang daan pabalik sa room namin nang mag-isa.

'Masama talaga ang kutob ko sa Zach na yon,' naniningkit ang mga matang saad ko sa aking isip. Mukhang kailangan kong magdoble ingat sa mga panahong ito.

Nang makarating ako sa room may tatlong babae ang mabilis na pumalibot sa akin. As expected ‘yung panira na naman ng buhay ko, kainis nga eh, lagi na lang sila ang kontrabida sa istoryang ito. Sino pa ba? E ‘di ‘yung kanina pang galit na galit sa aki, there nothing to be like Zein, the demon queen.

"Hell! You faggot!" Nanggagalaiting sabi nito bago isaboy ang juice sa akin pero malas niya dahil mabilis ko itong naiwasan. Mas malas na nama ‘yong isang alagad niya dahil ito ang sumalo sa dapat na para sa akin. Ayan tuloy, uso rin naman kasi tumabi eh.

"Sorry! Wais lang po talaga ako, Madam. Ulitin niyo naman po ulit, take two tayo ah?" Nang iinis ko pang sabi dito at ngumisi, sabay abot sa kaniya nang isang bottled water. Mas lalo lang naman itong nagalit dahil sa ginawa ko. I like myself being rude here.

Iyong alagad niya naman, ayun, parang sisiw at basang basa sa ulan. Kawawa naman, walang masilungan at wala ring malapitan ang chakang bruha. Ngayon nila ako subukin at talagang ipapatikim ko sa kanila ang lahat ng galit na inipon ko mula sa pang-api nila sa akin. Unang araw pa lang inapakan na nila ako kahit hindi naman nila ako kilala. Matitikman nila ngayom kung anong bigat ng kamay ko kapag isinampal ko ito sa mga mukha nila.

Sasampalin na dapat ako ni Zein ngunit ‘di siya nagtagumpay. Hinarang ko ang kamay niya at pinilipit ito pabaliktad, dahilan upang mapadaing ito sa sakit. Marunong ako sa self defensive, kung alam mo lang kaya ‘wag na ‘wag mo akong susubukan.

"Ahhhh…l-let me go!” Daing nito habang nagpupumiglas, dinidiinan ko naman kapag patuloy itong lumalaban.

“Sige magpumiglas ka at nang mabali ‘yang kamay mo!” Kalmado kong saad. I will take this game of this b***h easy. Ayokong maging wild beast sa mga ganitong eksena.

Nasa gano’n kaming pwesto nang susugod pa sana ang mga alagad niya ngunit binantaan ko silang dalawa.

"Sige! Subukan niyo atan ng magkaalaman tayo!" Malakas kong sigaw ko sa kanila, nagpahinto sa mga ito. Mga sunod-sunuran sila ng reyna nilang ang chaka nang mukha. Para lang silang buntot at si Zein ang aso.

Agad ko namang tinulak si Zein sa kanila sabay saboy ng tubig sa mukha nito. Napapikit siya habang inis na tumingin sa akin ang mga kasama niya, na pinandilatan ko pa ng mga mata. Nagsigawan naman ang mga kaklase namin sa kanila at pinagbabato sila nang papel. Napangisi naman ako dahil doon.

Maaaring mag-isa lang ako dito o ‘di kaya naman ay baguhan pero ‘wag niya akong mamaliitin dahil hindi ko siya susukuhan. Hangga’t hindi ako tinitopak ay lalabanan ko siya kahit pa magkamatayan kaming dalawa. I’ll make sure na sa akin mapupunta ang huling halakhak.

Tumayo si Zein mula sa pagkakaupo sa sahig at ibinato sa akin ang bote ng tubig na ibinuhos ko sa kaniya.

“Hindi pa tayo tapos!” Pikon na saad nito at lumabas na nang room.

“I’m always ready,” masayang tugon ko ba dito.

Tumalikod na sila at naglakad na paalis pero bago mangyari ‘yon a- nag iwan pa ako ng mga salitang nagpalingon sa kaniya at sa mga kasaman niyang talunan sa araw na ito. Hinding hindi na nila muli pang maidadapo sa katawan ko ang mga makasalanang kamay nila sa akin. They are the real loser with their s**t ass.

"You can't win back again!"