Suna's POV:
"Mahal ko, sure na ba ang alis natin bukas papuntang South Korea?" tanong ko kay Zy.
"Opo, mahal ko. Bukas na rin ang alis natin. Why? Kinakabahan ka pa rin ba until now?" tanong ni Zy.
Napabuntong hininga naman ako at napatungo. Natatakot pa rin ako sa magiging reaksyon ng mga tao. Alam kong hindi dapat ako magpaapekto sa kanila ngunit mahirap iyon na labanan. Bukod sa mahina ako sa mga salita, mabilis din akong masaktan. Malambot ako sa mga bagay. Hay, kung sana lamang ay naging mas matatag ako. Ngunit wala naman akong pinagsisisihan dahil wala akong kasalanan. Oras na para tuluyang malinis ang aking pangalan at mapanagot ang dapat managot. Hustisya pa rin ang hinihingi ko.
"Medyo, hindi naman mawawala iyon. Pero dahil nasa tabi kita, I feel more safe now. Alam kong popro
