HOPE ARIA Tinanaw ko ang malayong karagatan mula sa bintana ng aking silid. Napapikit ako at sinamyo ang presko at sariwang simoy ng hangin na umihip mula sa labas ng nakabukas na bintana. Sumayaw ang puting kurtina kasabay ng marahang ihip na iyon. I’ve always loved it here. Ito lamang ang tanging lugar na nakakapagpakalma sa akin. It must be because of the sea or probably the fact that this place was so far from the city and I am practically alone in here. Pakiramdam ko ay walang panganib sa lugar na ito. It was just the beautiful sea and the vast forest around me. Blue and I arrived here around midnight. Umaga na ngayon and it has been about eight hours since we got here. Nobody knew about this place except for Cedric and I. I bought this property two years back with the extra

