(Xena’s POV )
Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan.
Or maybe, alam ko naman — ayoko lang aminin.
Since kagabi, parang naka-loop sa isip ko ‘yung nangyari sa study room.
The way his hand felt when he held mine — firm pero nag-aalangan, controlled pero parang may gustong tumakas.
At ‘yung tingin niya.
Diyos ko, ‘yung tingin na ‘yun, parang binasa lahat ng lihim na itinago ko.
Akala ko simpleng tutor lang siya.
Pero every time he looks at me now, parang may sinisindihan siyang apoy na hindi ko na kayang patayin.
Pag-ising ko kinaumagahan, mabigat ‘yung dibdib ko pero hindi dahil sa guilt — kundi dahil gusto ko pa.
Gusto ko ulit maramdaman ‘yung titig niya, kahit alam kong delikado.
I tried to distract myself. Breakfast with Dad, scrolling sa phone, even pretending to study.
Pe
